Chapter

 1 3 |        v połnjé i v nocë njico szło ludzom na woczë, czego sę
 2 5 |       cofała v las a słunuszko szło vestrzodkjem njeba i grzało.
 3 5 |      sę, probovoł jisc. Ale to szło tak zimko, żem voloł legnąc.
 4 7 |        z chmurami dołem jezoro szło vałami ku brzegovji, szaré,
 5 8 |     mjesądze, z mjesędzi lata. Szło to vszetko svojim porządkjem,
 6 8 |       tego nje mjinje! Vołanjé szło wod rzekji, chdze wona do
 7 8 |        vjidzoł: Njico czornigo szło jezorem. I vjidzec beło,
 8 8 |         ale mje beło, jakbe to szło tam z nortu lasa.~—Vjater
 9 8 |      Tej Marta, choc ji kulavo szło przędzenjé vątku wopovjescë —
10 9 |        cuzigo kraju. Krom tego szło z ji woczu njico na mje
11 9 |      ji woczë, a z njich takji szło do mje pitanjé:~— Cuż wonji
12 10|        Ale to vjem: Kjej znovu szło z gorë, tej strzimivoł jem
13 10|      sę njidoczego i po głovje szło noremné pitanjé:~— Pocuż
14 13|      Bo i tak jedzenjé mje nje szło v mjęso, lem wostoł takji
15 14|      stodołę, zkąd to klepanjé szło, tej bem beł malovjele wupodł
16 14| szertuch chlichała. Ale na mje szło z ti kamjanni tvarzë wumarłigo
17 19|    będze dziso vjesoło! Słuńce szło sobje spac. Zapolima ve
18 19|     zos pjisoł. Na wotmjanë to szło dłużij njiż godzenę to jich
19 19|       beło mje dosc czężko, bo szło pod gorę. Zaczął też dąc
20 19|         be wodpocząc, bo dalij szło ju v doł. Wobroceł jem sę
21 20|   vesokjigo brzegu zoborskjigo szło dzevczę do jezora bjeliznę
22 20|       dusz, ale dalij z jezora szło ku mje letkji granjé vodë,
23 21|  jednigo muzikańta. Slode jich szło jesz troje a rozprovjelë
24 22|      njich sę samo podnjesło i szło nje patrzącë jedno na drugji.~
25 22|     Ale za timi żijącimi slode szło vjększé vojsko. Szlë cecho
26 24|       mjasta, a nowostatnjeszé szło porę ludzi młodich: nen
27 25|   panem Kaszub zrobjiła?~A mje szło przez głovę:~— Żebe to tak
28 25|      kosci nimu vojsku, co tam szło v gorę na Kalvarije przez
29 26|      Ale to moje przesłuchanjé szło barzo pomału, bo i ten roznjemczicel
30 31| vrzosem. A tim vrzosem ku nama szło dzevczę, jak sarna letko
31 32|    znak, że sę godzę i dzevczę szło za mną movjącë:~— Botë moje
32 32|     vlozł v nę cemną lukę. Nje szło to jinaczi jak na szterokach,
33 34|  furmonkę do Chojnjic. Vszetko szło jak po medle. Jô sę ju woddzękovoł
34 43|        las, to i tam słonuszko szło za mną cepłim vjidem, malującë
35 43|        vjosłovoł ku Glonkovji. Szło to barzo pomdłu, ale jô
36 45|        stojoł las. Tam v pravo szło pole pod bor, v chternim