Chapter
1 4 | povjadelë, że to durë do pjekła. Na grądach ti zibji rosłë
2 7 | sc cebje, jak Lucepera z pjekła. Straszkas domocigo z jego
3 7 | serce zmjękczëc, to bjej do pjekla, chdze cë tvoje dodom! Ale
4 11| zrobjiło: — Tec to som szatan z pjekła mje kuseł!~Skrë gorącé mje
5 19| postaceji jakji czort z pjekła? A nen ze żołtą brodą? Remus,
6 20| jadze z potępjoną duszą do pjekła i robji takji szor. Vjidzisz
7 20| trzimoł łęczk złi duch z pjekła.~—Tak też beło! — rzekł
8 20| i z nją kominem nekoł do pjekla. A zrobjił lecącë nad zemją
9 21| rzekł Trąba — to bem sę pjekła nje bojoł. Bo chocbe slodk
10 27| jaż sę będze porajił do pjekła. Cos na pustkovju potrafjił,
11 32| Vëzdrzi to, jak dura do pjekła! Lepji będze, że sę vrocę
12 35| czekavosc to pjerszi stopjeń do pjekła. A tam na zochod wod jezora
13 36| jinnovjercóv nje zlecołbem do pjekła. Ale mom nodzeję, że svjęti
14 36| kjej jô som jem djobłem z pjekła!~Trąba wodskoczeł i sę przeżegnoł.~—
15 36| wuvożoł: Żebe żivcem do pjekła przińsc, to be człovjek
16 36| smrod vjeczni v tim dzelu pjekła panuje. Straszné mękji cerpją
17 36| Czortovje, co v tim dzelu pjekła służbę mają, lozują sę co
18 36| nogorszi buclilë naszigo pjekła vë sę nje dostanjece. A
19 36| tak, że nom z njemjeckjigo pjekła, naszigo sąsada, przësełają
20 36| zvabjic do kaszubskjigo pjekła. Z ti prziczinë jô mom volą
21 36| pjekło?~— Chobas som tu pjekła narobjił, przegrzeszoni
22 36| żesce sę za żëcô dostclë do pjekła, a będzece też trzoskovelë
23 37| poprovdze wudbë, że to djobeł z pjekła. Ko volołbem rovnak sedzec
24 37| dva, panje, bo vrocom sę z pjekła i mom duszę na reminju.~
25 37| mje rzekł, że je djobłem z pjekła, to won, co sę teczi moji
26 37| morus z Afrikji, cze czort z pjekła vëpuszczoni, kjej cë to
27 38| beł wudbë, żc to djobeł z pjekła. Jesz won kulavo chodzi.
28 38| wusmjerceł nen malorz z pjekła, a jesz cebje skora svędzi?
29 39| całi wumorusani jak wotrok pjekła. Mogłbe v prędkoscë njc
30 40| muzikańce! Chto sę roz z pjekła vëdostoł, tego drugji roz
31 40| znovu nje namovjilë do nigo pjekla. Mje vjedno sę mekci, że
32 41| przed nostarszim Luceprem z pjekła. Nje vjem jesz dzis, cze
33 41| woczach stanął som szatan z pjekła! Lepji besta mje povjedzała
34 41| Smętku, i tvój voznjik z pjekła!— rzekła Julka.~— Ha, ha! —
35 41| Zvadze, chdzem tego sługę pjekła pjerszi roz potkoł. Vszescë
36 41| Bo va nje vjeta, że duch pjekła mjedze vami sedzi.~Tej szedł
|