Chapter

 1 4 |         Va mje chcata womanjic, żebem tu szukoł vajigo gnjozda.
 2 6 |       chcała, ale potim żądała, żebem ji przërzekł, że ji pod
 3 6 |        vjeczerze delë mje volą, żebem są wuczeł z Martą katejzemu
 4 6 |          a ten mje vzął vadzëc, żebem ze svjętich rzeczi nje vëmiszloł
 5 11|       mje gbur pusceł do Lipna, żebem sę z grzechóv woczeszczeł.~
 6 14|        njewuczałimu parobkovji, żebem vzął jego robotę na sę i
 7 14|     movji. A Mjichot beł wudbë, żebem njeszczescô po svjece narobjił.
 8 14|         njic, le ręką doł znac, żebem szedł.~Beła to sobota, kjej
 9 14|     vëszlë, ale na mje patrzeł, żebem wostoł przë njim. Tak jô
10 14|          ale doł mje ręką znac, żebem szedł.~Tak jô szedł do svoji
11 15|       be szedł na ponjevjerkę i żebem sę Boga nje bojała, ludzkji
12 17|        rzekł jem.~—Le nje mesl, żebem nje wuvożoł najigo stanu!
13 17|      nje vdarzę — rzekł Trąba — żebem vjidzoł młin v roboce.~—
14 19|         tu nje naprzikrzelë sę, żebem kaszubskji zemji v cuzi
15 21|            dzevovoł sę Trąba. — Żebem nje vjedzoł, że to vaspon,
16 21|    smażeł sę będzesz v smole.~— Żebem beł takji długji jak të,
17 21|      doł jem mu woczoma vjédzą, żebem chcoł jimu co rzec. Tak
18 23|         kompanjiją najintaceją, żebem dostoł do kupjenjô konja
19 27|       mję ju chvjilę vësłuchac, żebem tobje vëłożeł, wo co chodzi.~
20 29|     wuchem. Ale nje minął dzcń, żebem po kjile razi nje beł vëstrzeleł
21 31|    svobodë, ju jô dostoł nokoz, żebem sę stavjił na mjarë. Tam
22 31|    reszce ju tak Pon Bog chcoł, żebem sę zetchnął bliżij z procą
23 32|        za vłose vëcignął, njiże żebem beł mjoł wutchnąc sę v tim
24 33|        mje nje stvorzeł kretem, żebem bez vjidu słoneczka ve vątpjach
25 33|         za pokutę na spovjedzë, żebem, kjej ju jinaczi bëc nji
26 33|        złô, jak moja Trąbjinô — żebem zaszedł do Koscerskjich
27 33|         mje kładła na sumjenju, żebem vama żevnotę zanjosł, bo
28 34|          beł nokoz moji vłodze, żebem jak norechlij szedł do krajóv
29 34|   czołnami zjeżdżoł tak mnogji, żebem sobje njigde nje beł wuvożoł,
30 35|       skutku. Remus, povjem cë, żebem jô v nen czas, jô jak sobje
31 36|     Nomjilij bem wucekł, Remus, żebem le vjedzoł, jak i chdze ?~
32 37|     karë. Dlotego dozvolce mje, żebem z mojimi skrzepjicami i
33 38|      Pon Sorbskji wodkozoł mje, żebem przëszedł. Przëjął mje v
34 41| dopusceł żevi dusze do retunku. Żebem beł szandarą, to bem go
35 43|         zając, i nji mogę rzec, żebem sę beła bojała.~Tak jô vstoł