Chapter
1 1 | mizernigo vozedła na jednim kole szłë te pjesnje do chat ludu,
2 2 | przëszła njedzela, tak naszi szlë do Lipna do koscoła. Le
3 4 | wogonje wunjese. ~Tak wonji szlë, a jô z njimi. A wob drogę
4 4 | woczami, nadęłë skrzidła i szlë v gorę rzekji, nje wobrocivszë
5 7 | Noprzod moje kamiszkji szlë kuka lolu. Tej jô so vzął
6 7 | A mje beło, jakbe vojska szłë gorą z chorągvjami i trąbjenjim.
7 9 | vjidzoł barzo verazno. Ale szłë cecho po vodze, jakbe rzeka
8 10| Njimu, a po tim parminju szłë i woczë moje. I tak muszoł
9 11| porządku svjata i dbaję, żebe szłë na wotmjanë: dzeń i noc,
10 12| njick). A tej jesz mje skrë szlë plecoma, kjej mje njeprzijocel
11 12| Bëlë takji wodvożni, co szlë po vęgjel i kvjat, ale za
12 13| zjavę, przeżegnelë sę i szlë do svoji robotë.~A Mjichoł
13 13| jak wurosnę. I tą drogą szłë moje mesle, jak vëpuszczoni
14 13| wusadłi na mjedzë, a koło mje szłë v tuńc nodzeja ze sełą,
15 16| wotmikoł. Strach i Nodzeja szłë wokoma mje i mje do wuszu
16 19| słupach. Mjedze timi słupami szłë stopjenje v goręjaż do vesokji
17 20| gorę slup wognja a z njego szłë pod gvjozdë milijonë skri,
18 21| slode wobrazu Matkji Boskji, szlë wonji tam długo drogą na
19 21| jimu z kożdigo nortu gębë szłë po jedni brozdze na doł,
20 21| wosmë talaróv gvesno ju szłë tą drogą, a chtuż będze
21 22| Kalvarijach. Ale tej wonji szlë vgromadze trzimjącë sę za
22 22| slode szło vjększé vojsko. Szlë cecho jak cenje a jednak
23 22| Leon i jesz jeden. Za njimi szlë muzikańcë — jô mjedze njimi —
24 22| zatopjił brodę. Moje woczë szlë dalij: za ludem płinęła
25 22| reszce szaré ludztvo. Jedni szlë statecznje jak wobraze Svjętich,
26 24| v kompanjiji vędrovało. Szlë wokoma sebje trzimjącë sę
27 31| chiże vësunęlë naprzodk i szlë marszovim krokjem grająci
28 32| rovno brzegjem, a drudzë szlë za mna. Czim dalij, tim
29 33| dnje a novjinë ze svjata szłë lepszé. Zaraza nje vëbjijała
30 37| rzędami drzév, jak vojskjem, szłë pjoskji, a za njimi vjelgji
31 38| sę zeloni vjidë, cliterne szłë vstec a vstec ku pannje,
32 39| sprovadzeł.~Ale wonji nje szlë prosto na nas, le robjilë
33 41| Trąbë. Ku reszcem je nalozł. Szłë wone z drogji na wurzmę
34 44| chternim njeksztołtnim karnem szlë starszi i dzecë. Na przodku
35 45| rękach wukreté, a spomnjenjô szlë ku mje, jak karno skorcóv
|