Chapter

 1 1 |            rzecz. Pjisovnjô szła za naszim Cejnovą, chturen za granjicami
 2 13|             pustkovjô. Małoże wonji naszim krzivdë nje vërządzilë?
 3 13|            też Francuze. Delë wonji naszim poku, ale ze stanji vzęlë
 4 13|          svjata będze blizko. Tu na naszim pustkovju jesz vszetko jidze
 5 13|           to noveższi plac na całim naszim pustkovju. Kjej jem zaszedł,
 6 14|          rzekł do mje Mjichoł:~— Na naszim puslkovju Smjerc kosę klepje!~—
 7 19|            Smętkové dzeje v norodze naszim i żol mje serdeczni chvitoł,
 8 20|             jisc slode. Bo choc won naszim ludzom jesz njigde żodni
 9 20|             Noc, takô godka jidze v naszim rodze. Przëszedł za dovnich
10 22|          Martę mołą przë gąskach na naszim pustkovju za jezorami i
11 22|          mje sę v duszë rozsadta za naszim pustkovjem i za ludzami,
12 24|     Polubjił jem cebje jak brata. V naszim njedługjim vanożenju przebeł
13 28|          tvoja kaszubskô skora, a v naszim pałacu narosnje cë nové
14 28|             pola a scął jezoro przë naszim pustkovju. Stari Mjichoł
15 29|          pravo je lepszé? Vszetkjim naszim Kaszubom to jich vjilczé
16 31|            be moglë tłuc Francuzóv. Naszim wonji też nje darovelë:
17 31|           vędrovoł jem przek i spak naszim krajem, bom nji mjoł wubetku
18 31| njeprzijocele będą sę pastvjilë nad naszim norodem? Vjidzoł jô na vłosné
19 31|            Leno mje markotno, że na naszim pustkovju nje będzece mjelë
20 31|         takjigo granjô, jak dzis na naszim pustkovju, njeczułam. Bo
21 31|             Trąba jął wopovjadac wo naszim pjerszim napotkanju sę z
22 33|            vjesoło, vjedzącë, że jô naszim njeprzijocelom psotę zrobję.~ —
23 33|         jezerze dzeje. Sedzącë przë naszim kominku pod korzinjami jasona,
24 33|               A zdrój vodë płinje v naszim mjeszkanju. Vęgli je dosc
25 33|   przëboczeło czołno z rebokami i z naszim Trąbą, chterno dziso reno
26 39|           Trąba. — Jak to dudnji po naszim dachu! Długo won nje strzimô
27 39|           chvitałë, jak dele, ale v naszim stanje mjilszi wone nom
28 39|          Podzękovałasma Panu Bogu i naszim wosvobodzicelom i wusnęłasma
29 40|      jiscącë sę do naju:~—  Dzeckom naszim nje dozvolają v szkole movjic
30 40|             ringraf takji. Pamjęc v naszim rodze njese, że svój ringraf
31 40|          spjeszno vzęłasma drogę ku naszim stronom.~Cechô vjesko za
32 41|          zaklętigo zomku.~Krotko po naszim navroce z Łebskjich Błot,
33 42|           te małi mantolikji, ale v naszim rodze wod wojca na sena
34 42|       njedovjinnje wobmovjilë przed naszim ksędzem. Zkantrelësta mje
35 45|            zabroł v ręce vłodzę nad naszim ludem. Mój grzech na modrich