Chapter

 1 4 |          v cebje, pestko, vlazło, żes sobje zarobjił na skorę?
 2 12|          vjerę nje beł.~—Jô vjem, żes të wodvożnigo ducha, Remus.
 3 12|         minje. Szczescé wod Boga, żes vëbłądzeł z kraju womon
 4 14|          won znovu sę pitoł:~— Të żes vjidzoł krolevjonkę pod
 5 14| jarzębjiną?~— Jô ję vjidzoł!~— Të żes vjidzoł trzë wukozkji, chterne
 6 14|     Zavołô: i shichac muszisz. Të żes wurosł na parobka, mocni
 7 16|       bjałka i moje dzecë vjedzą, żes lë jim tatka wuretovoł wod
 8 16|        napjisanô... I dzivno mje, żes të to vjedzoł.~Gaba pokjivoł
 9 16|           bo bes żałovoł pozdnji, żes dzis nje chcoł słuchac storigo
10 17|          Zełgołbe, chtobe movjił, żes të pjękni wurodë. A godka
11 18|           gorzeł.~—Vjidzec! rzekł żes të, Remus, wurosł na pustkovju
12 22|         vjidzę co będze. — Dobrze żes tu wusodł dlo wodpoczinku
13 22|          grzechu. Tvoje szczescé, żes wostoł slode kole ni bjałkji —
14 22|          pana ze Zvadë, chternimu żes szablę złomoł, a może i
15 25|          Jezdem wu cebje v długu, żes mje tovarzeł przez tę czężką
16 26|          njeżevigo z konja za to, żes të nje pochvaleł Pana Boga,
17 27|         be cëvëboczeł wuvożającë, żes procem svjatovich sprav
18 27|      rzeca cë njc vëboczi: Jedno, żes roznoszoł Kaszubom ksążkji,
19 27|         Korunje Polskji,— drugji, żes rękę podnjosł na worzła,
20 27|     Mogłbes na ten przikłod rzec, żes beł pjijani.~—Jô njigde
21 27|           Krom tego mogłbes rzec, żes beł wupjiti.~— Jô mom vzdrig
22 27|    muszała stojec na njebje, kjej żes z pustkovjô najigo nekoł
23 30|          të bjedoku wodtrąbjic sę żes nji mogł. Choba bes beł
24 30| wopovjodała. A Mjichoł mje rzekl, żes të gnota robocigo ale v
25 34|     worądz vąse zgoleł. Pamjętej, żes Mackjem beł i Mackjem wostanjesz.
26 35|         rovnak beło procem szeku, żes të wucekł bez woddzękovanjô.~—
27 35|           mesleł: Możes të zabeł, żes të z bjednigo stanu a wona
28 35|           radë nje dadzą. Vjidzę, żes të mje żiczni, ale to vszetko
29 35|          pitoł;~— Zkąd të, brace, żes sobje przëboczeł grobë ksążąt
30 36|         Bog cë zapłac, braciszku, żes të mje z pazur tego czornigo
31 38|         Bogu chvała! Bogu chvała, żes wożeł, Remus! Poznajesz
32 42|         tile cudujesz? Kożdi vje, żes të mjetelokjem i grulką
33 44|            jak gvjozdë polącé, co zes łë z njeba na tę naszą zemję
34 44|         znovu zkamjenjec na znak, żes të vodz i krol ti zemji