Chapter

 1 10|             A skovronk wodezvoł:~—Povjem jô cë novjineczkę, ale njesrogą. ~
 2 14|         ten człovjek na portrece, povjem cë przë worędzë. Beł to
 3 14|      pjiszę, to bojka, chterną cë povjem.~ Żol mje beło, ale nje
 4 14| prziczinach jich wupodku, kjej cë povjem co z naszich dzejóv. Wuvożej:
 5 14|        jisc muszą, nje vjidzą.  — Povjem cë lę bojkę luo dzejach
 6 16|        ludzom na pustkovju. Jô cë povjem: Ruchna të mosz parobka,
 7 16|        vjem.~— Ale jô vjem, jô cë povjem. Të veznjesz karę na jednim
 8 17|         dachu nad głovą. Jô cë co povjem: Do vjeczora zańdzema na
 9 20|         rozumje akuratno vszetko, povjem cë: Z nami zle! Bo cuż?
10 20|        nom v drogę. Jô cë lejedno povjem: wucekejma pokji czas!~—
11 20|        naju z Remusem nje złapji. Povjem vom, vaspanje, że ma sę
12 21|      Jinszą razą na Glonku... Ale povjem cë to może pozdnji... Dziso
13 23|           na strzimanjé tego, coc povjem. Barzo nen kęsi pjes sę
14 24|       movjił po długji chvjilë:~— Povjem cë: Jô zabjił człovjeka.
15 24|        przińdzesz. Jô cë też zaru povjem, czimu jô som jisc nje chcę.
16 25|        vodë jezora Kłączna. Jô cë povjem: Wostanji tu i sę rozezdrzë,
17 25|           mje reno nje woboczisz. Povjem cë tero tvoję drogę. Pudzesz
18 25|           tej strzimom. Ale jô cë povjem: Tego razu jô bezmała nje
19 27|         sę spravjedlivosc ludzkô, povjem lepji: pruskô. Bo to cë
20 29|      vërozumjesz vszetko, kjej cë povjem: Sin mój nje żije!~Jak te
21 30|           pevnje rzekł provdę. Bo povjem cë, że mje to Marta zabrała
22 30|          stogu na polu. Ale to cë povjem: Zmovję na jitenceją Czernjika
23 31|      veznjemë za wożegle, a jô mu povjem kozanjé takji: — Gnjelo!
24 33|         bem beł dostoł. I to jesz povjem: Żebe tu nje beło Jegomoscë
25 34|           i pochadejta do robotë. Povjem vama po vjeczerzi takji
26 34|         dom wodvjezc. Ale jô vama povjem, państvo, se jô sę nje wobzeroł,
27 35|          nji mjała skutku. Remus, povjem cë, żebem jô v nen czas,
28 36|          Żebesta sę wustatkovała, povjem vom provdę. Jô jezdem dvornjikjem
29 38|        pon pravjił dalij:~— Jô cë povjem, czimu jô cebje v grepje
30 39|           beł żoden malorz. Jô cë povjem: Nen filut Derda łgoł a
31 42|          Jô go pochovję. I to vom povjem, że novjidzalszi gbur lepszigo
32 42|         będę wobvjijoł v bavelnę! Povjem cë: Zajachoł tu z jakąs
33 44|          Vjitodłavje, i robji coc povjem. — Zdrzë noprzod v dol,
34 45|           smętorz a wob drogę vom povjem:~— Wusodł Remus na drugji