Chapter

 1 4 |               Jidzże sę doznac wo nim zomkovjisku! ~Tak jô nje
 2 6 |   mjerzało. A jô zaczął meslec wo nim Straszku, co v ti chace
 3 6 |       szerokjim vozem przejachoł. Nim duktem jidzącë, naszłasma
 4 8 |          na svjece, tede Mjichoł, nim legoł do spjiku, vëdobivoł
 5 8 |      njego kupjic svoję planetę z nim vdovcem, chturen mjoł po
 6 9 |            chturen trzimoł mol po nim skjidłim na moji głovje.
 7 9 |    zdovanô v lipińskjim koscele z nim pesznim panem, co z nją
 8 11|           vjedno muszoł meslec wo nim gozdzu nad zelonim wokjenkjem.
 9 13|           Tej szedł jem prosto ku nim trzem chojnom, molovji,
10 16|       woczu jinaczi patrzi, njiże nim robocim ludzom na pustkovju.
11 17|            Ze mną to je tak jak z nim żedem. — Szedł żid nocą
12 18|         bo tu sę cos dzeje. Tam v nim cemnim norce njico szemarzi,
13 18|       gorę. To mje beło dzivno. V nim cemnim norce też njico kuczkovało.
14 18| pjekjelnjiku! Dziso jô ju nje jem nim mołim słabim knopem. Dom
15 19|      vojevodą jego Strach, ~przed nim Zdrada, Gorz i Buńt ~zvalełë
16 20|           sę wobroceła v pole i v nim stogu nalazła bezpjeczni
17 20|   Jakżesma sę najadła i napjiła v nim cepłim norciku pod gołim
18 20|           sę jęła zibotac razem z nim drążkjem v ną i v wovą stronę.~—
19 21|      rzeczi. A jô cë movję, że na nim vozu je tich pudeł vjęcij,
20 26|        Tak jem sę bronjił dzirżko nim jinsztom, a co sę chturen
21 28|            to łzë mje sę leją nad nim bjednim knapskjem. Czemużem
22 29|       dalij v gromadze stoją. Pod nim matecznim krzem jô te drzozgji
23 30|         mocko zaboloła, jak no po nim pjekjelnim trunku ve Zvadze,
24 32|          żcbe vjachała na brzeg v nim molu, chdzema wonge z Trąbą
25 33|        jak krev. Ksądz sedzoł pod nim vjelgjim jasonem, chturen
26 34|           przëboczeł jem sobje wo nim pastorze Krauzem na gorze.
27 39|          jidze noc. Ten tam, co v nim brzidze zgjinął, to nje
28 39|         jem jesz roz kożdi mol za nim njezbednim malarzem. Ale
29 39|           Bog! Ale pokąd të tam v nim zaczarovanim zomku wu pana
30 40|             Jednak tero na retunk nim stareszkom vëszukoł chtos
31 41|          dzis, cze won to nje beł nim pjekjelnim malorzem cze
32 43|          dno czołna na pjosku pod nim laskjem vjelgjich jałovcóv
33 45|          nji mogł dogadac. Tak jo nim dzeckom wopovjodoł wo krolevjonce,
34 45|           v ten sposob, że sę doł nim przëdusëc, be wuchronjic