Chapter

 1 6 |         jizbë. Ale przez dvjerze czuc beło, jak wona głosno płacze.~
 2 9 |         duch dobri. Toteż daleko czuc beło granjé rzekji, chterna
 3 9 |         Nastavjiłjem wuszë, żebe czuc nocechszé stąpanjé ji krokóv
 4 14|   zrobjiło sę żevo v całim domu. Czuc sę doł krzik Marcijannë:
 5 17|   wobrocoł svoje koło, to klekot czuc beło ve dvorze. A jô sę
 6 17|          Dlo panji, co nji mogła czuc marszu muchë po woknje,
 7 17|       vjeczor kole vjeczora beło czuc muzikę, bo zjeżdżelë sę
 8 18|        ruchac a za scaną v vodze czuc beło plusk i szum vjelgji.
 9 18|     zjachoł v doł, le takji szor czuc beło.~Tej jem wodsapnoł,
10 19|          i wodemknął wokno. Tero czuc beło, jak ludze folvarkovi
11 20|      svjece i cecho. Le z daleka czuc beło wujadanjé psóv. Ma
12 20|        nobożni, z kopjice doł sę czuc glos mocni:~—Tuńca!~I kopjica
13 20|        jaż sę njespodzevanjé doł czuc straszlevi rëk Trąbë:~—
14 20|          na njebje.~Vtim sę dałë czuc krokji, a v krąg vjidu vëszedł
15 20|    wokrąg dichałë vjelgji vodë a czuc belo vonją tego woddechu
16 21|      anji Klarneta svojigo głosu czuc nji moglë. Tej długjimi
17 22|        Ale wod njich anji spjevu czuc nje beło, anji grzemot jich
18 22| wużiczilë.~Vtim nade mną dało sę czuc spjevanjé Trąbë:~— Sedzi
19 25|         Jak całą chvjilę njic sę czuc nje dało, tak jô vëjął krzosedlo
20 25|      szczek psa z dalekji woborë czuc sę nje doł, znadz wobrechunk
21 25|          Szczekanjé całą chvjilę czuc sę dało barzo mocno, tej
22 33|  wopusceła: Tak tu njespodzevano czuc sę dało jedno vëstrzelenjé
23 33|          nom zeszlë z woczu, ale czuc beło jak lądovelë i vëszedłszë
24 33|          jim nańsc. Beł z daleka czuc jazgot i vadzenjé, kjej
25 34|          ceszô panovała takô, że czuc beło ceché granjé zvonka
26 36|          że gvesno jaż v Lęborku czuc beło.~— Bom dął za zbavjenjć
27 37|          sądem pjekjelnim, njiże czuc zvątpjałé słova tego wostatnigo
28 39|      vjater i szum morzô verazno czuc beło wujodanjé psóv, jakbe
29 39|   vëstovjała wuszë, cze sę znovu czuc nje dô. Nje długo też a
30 40|         czas przez trzosk doł sę czuc dalszi spjev v movje zakozani:~
31 41|   chałupą i wustałë. Tej sę dało czuc mocné stąpanjé za dvjerzami,
32 43|          vjidë Lipë i Rebokóv, a czuc sę dovało szczekanjé vartującich
33 43|       zagrałë wognjistą pjesnją. Czuc beło, jak stari jason nad
34 45|          ksądz wod njego, doł sę czuc przë svjecącim słuńcu krotkji,