Chapter

 1 2 |    njiże jô... Beł to ju stari chłop, ale mje nje pomogoł, kjej
 2 5 |      bełbem mesloł, żebe gbur, chłop jak wopoka, beł jaż takji
 3 6 |     vjedno movjił, że to będze chłop stolannigo gnota!~Marcijanna,
 4 8 |      znoł.~Żedzesko beło malé, chłop takji — jak to movją — jak
 5 9 |       jem v sobje, jak dorosli chłop. Do bedła gbur so najął
 6 10|        To sę vje, Morcenje. Të chłop, jak pupa, a jô, jak płoszedło
 7 17|        skrzepjice. Małi to beł chłop ale chvatkji jak żevé srebro.
 8 17|      mô v jednim polcu tile co chłop v całi głovje na ten sposob.
 9 17|    droga! — zaczął gadac stari chłop. — Jô stari strupjałi grzib
10 17|       do pana z prozbą? ~Stari chłop wodezvoł:~— Poszłasma donjego,
11 17|      po zochodze sluńca. Kożdi chłop dostanje talara a kożdô
12 18|      povjedzoł:~— Co ten stari chlop tam godoł, że ten młin długji
13 18|       be sę zdovało, że to beł chłop.~— Czemużes tej sę tak wurzasł
14 19|       A to sę stało tak: Stari chłop, chturen naju wodprovadzeł
15 19|        kjile ludzi i nen stari chłop, co go pon wod mamutóv vëszkalovał.
16 20|       wopadło i stojoł vesokji chłop z dłiigą bjołą brodą, v
17 20|      dzirżkosc z woczu patrzi. Chłop z cebje jak stolim, a serce
18 21|     lubję, bo z cebje dzirżkji chlop. Dlotego cë dom dobrą radę:
19 22|     samigo ludu podnjosł stari chłop z bjołą brodą vesoko krziż,
20 23|    Vstidzełbes sę, takji mocni chłop, wuczëc sę za dżada.~— Ja —
21 24|         Bobesce vjedzelë: Rele chłop beł kąsiczk pjęknjeszi njiż
22 25| Vęglovnjik wosmoloni jak morus chłop, chternimu le bjel woczu
23 26|     mocko vrzeszczec. A beł to chłop bezmeła takji dużi jak jô,
24 30|        vjedno movjił, że żoden chłop dobrich dnji nji może znjesc...~
25 33|     tego boczta, że jô żenjałi chłop. Tede jô, njim narosnę szczeżolami,
26 33|   jiscenjô Trąbë, bo nacuż won chłop, żebe sę mjoł strachac bjałkji.
27 35|   takji długji, jak litanjijô, chłop ve foliszovim vampsu i mucą
28 36|    reszce ze zgraji dużi, seti chłop i vrzeszczoł przez wokno:~—
29 36|       dac pojigę, jak nen seti chłop klasnął mocno pjęscą v łoża
30 41|     stojoł przë dvjerzach, jak chłop ze smjegu z wodemkłimi woczoma,
31 42|      nje beł wumarł, serdeczni chłop mój!~I zaczęła v njebogłose
32 42|      radë. Tec njeboszczik mój chłop też vjedno v gromadze z
33 42|    zaczęła płakac:~— Pokąd mój chłop vjekovoł, to won cë pomogł
34 45|     panji. Krom njich jô i mój chłop Morcin. Ale tobje sę jesz