Chapter
1 2 | nort i takjigo Straszka.~Jô rod beł vjedzec njico vjęcij
2 3 | nje rosło. Ale njicht tam rod nje szedł, bo v połnjé i
3 4 | na rebë! ~Ale jô bełbem rod z njimi szedł, Tak jô mrugnął
4 4 | njedalek. Z tego beł jem rod i rzekł jem do Gnjotë: ~—
5 6 | godkę Mjichałovą jô czuł rod, bom vjedzoł. żewon sę na
6 7 | jich ju nji ma! ~Tak jô, rod z całi dusze, vëlozł z njigo
7 9 | bjedné, rzeczëże, co bes rod jodł, a jô cë to przënjesę
8 13| do negji ze spjevanjim, rod godoł wo vojnje. Tej Marta
9 13| jego chace i wubetno i jô rod tam zachodzeł. Bo z jego
10 13| dzevota mje ju wominęła i rod bem beł sę doznoł, co sę
11 14| do gorë, Remus, bo won be rod chcoł z tobą pogodac.~Dzivno
12 14| drogę żëcô. Tobjem be beł rod luostavjil napjisané dzeje
13 17| Jak nji ma jinszi radë, to rod vëspję sę v polu jak zajk.
14 19| Provdę mô! — Ale rovnak mój rod tu sedzoł przez długji szesc
15 19| Jozef na pustkovju. Stari rod tego pana vëtrupjoł wod
16 19| vód, ~a pod lasem stari rod, ~tvojich przodkóv v 1asu
17 20| Tej rzekł:~— A të bes też rod vjedzoł, chto jô takji?
18 21| smjało na mjasto, bom też i rod bełbem sę potkoł z Trąbą,
19 24| cë ję prożną przëvjezę. Rod bem szedł z tobą i krolem
20 27| chęcë rąganjô vłodze pruskji rod daje folgę. Vjinę Remusovą
21 28| na svoje vjeselé. Won be rod mjoł Mjichałovę Martę, le
22 28| woborze drevka rąbjic. Jô rod przëstoł na tę robotę, bom
23 35| jesz do negji nje vëmarła. Rod bełbem z njimi pogodoł,
24 36| Vëboczce, że tak pitom. Ale rod bem vjedzoł, chdze ma tu
25 36| Jô beł barzo czekavi i rod, jak won nas wu dvornjika
26 37| sebje vaju bjednich vanogóv. Rod bem to vom vëłożeł: Boczta
27 37| nanjich sposobu. Tam żije rod vjelgjich rogatich zvjerząt,
28 37| njim, co provda, vëmarł rod, ale won zrobjił to, czimu
29 38| sprovadzenjé czarami moru na rod Grifovi, panująci na Pomorzu
30 38| kaszubskji, kjej jakji stari rod vëmrzec mô. Roz bodej przińdze
31 41| czaróv, chternimi vëtępjiłas rod Grifovi kaszubskjich ksążąt!
32 44| gąskji na woborze. Bo ten rod, chturen ne pamjątkji stovjoł
33 45| mjedze dzeckami na wurzmje, rod, że go lubją i słuchają.
|