1-500 | 501-1000 | 1001-1426
Chapter
1 1 | Czornôvoda, spjeszącô sę do vjelgjich Vdzidzkjich jezór.
2 1 | granjice provinceji zazerelë do svojich braci za mjedzą.
3 1 | pana Czorlińskjigo, chturen do Pucka jachoł sece kupac
4 1 | vjernô bjałka navroceła do dom. Ksążkji, jakji le jeden
5 1 | jarmarku" i "Vëmarsz żedóv do Palestinë", zełgané przez
6 1 | kąde jidą naszi kompanjija do Vejherova.~Vozeł Remus na
7 1 | jednim kole szłë te pjesnje do chat ludu, chdze wuczilë
8 1 | A njikomu nje przëszło do głovë, jak to dzivno, że
9 1 | sę vëspac pod wustrzechą. Do karczmë nje zajeżdżoł njigde
10 1 | szlig leszczenovich. Modło do tego stołu wodpatrzeł znadz
11 1 | voli sę todrovac wod mjasta do mjasta, do vsë wode vsë,
12 1 | todrovac wod mjasta do mjasta, do vsë wode vsë, tej won bodej
13 1 | smjechu przëszło mjedze nama do barzo dzivni rozmovë.~Za
14 1 | jego vamps, choc długji beł do poł jikjer i z modrigo foliszu
15 1 | przërodzonich nogach boso. Le jak do mjasta karovoł, wobuvoł
16 1 | ve vsë koscelni vstąpjoł do koscoła podzękovac Bogu
17 1 | botë i ceskoł je na karę do "Różë z Tandeburga", "Ali
18 1 | długosc reminja nje bełbem sę do njego przëbliżeł. Povjadelë
19 1 | Zakarovol won svój tovor do sąsada na woborę. Tam beł
20 1 | reszce go wurvała i dopadła do Remusovich nóg. Ale Remus
21 1 | krzivdę. Dlotego mje przëszło do głovë zapitac go wo nę krolevjonkę
22 1 | vjeku. Postoją, pochłoscą do sebje i rzeczą:~— Stanji,
23 1 | przidkjich gorach wod staceji do staceji, na vjększé wumortvjenjé
24 1 | dzecinnich lôt njigde ju do Remusa sę nje przëblizeł.
25 1 | szkół na vjedno sę vroceł do kochanich Kaszub, pjerszé
26 1 | cuzich. A gvesno mjała co do povjedzenjô, kjej Pon Bog
27 1 | bëc mjałc — zaszedł jem do starigo szkolnigo v Lipnje,
28 1 | Szkolni jimu pjisovoł listë do njemjeckjich kupcóv po tovarë
29 1 | svojigo vanożenjô, jak jozc do svoji jomë. Beł won jesz
30 1 | szkolni mje zaprovadzeł do bjedni jizdebkji pod dachem
31 1 | Szkolni mje przësunąl stołk do stołu przë jedinim woknje.
32 1 | mje przëboczëc. Sodł jem do stołu a szkolni movjił:~—
33 2 | Svjętigo bjerzę to pjoro do rękji njezgrabni. Kosą bo
34 2 | moja robjic im nje noleżoł do tich, co pjorem worzą i
35 2 | mjało svój szek wod początku do kuńca.~Dlo cebje bo to pjiszę,
36 2 | grzesznjik?~Kjej cë to pjismo dô do rękji dobri człovjek, tej
37 2 | jiżem mogł signąc konjovji do wogona, nalozł jem sę na
38 2 | Morcin mje vzął i nabjił.~A do ti smarovkji jô przëszedł
39 2 | skażoni, tak że jô godkji moji do szeku zveczajnje nji mogl
40 2 | Vjęcij të, Remus, jim do voli njick nje rzeczesz!
41 2 | Krziknjijle, a wonji sę vezną do żadnigo smoka i go zabjiją,
42 2 | zavrzeszczoł:~— Jakuż wona mô gadac do ludzi, kjei mô movę zaklętą?
43 2 | Liza łeb svój przëtchła do mojigo i z nozder na mje
44 2 | njedzela, tak naszi szlë do Lipna do koscoła. Le Marcijanna
45 2 | tak naszi szlë do Lipna do koscoła. Le Marcijanna wostała
46 2 | sedzec sami, bo przëszla do stanji i rzekła:~— Poj do
47 2 | do stanji i rzekła:~— Poj do chałupe, knopje, jô cë co
48 2 | movją. Tej ji łzë przëszłë do woczu i jęła do mje gadac,
49 2 | przëszłë do woczu i jęła do mje gadac, jakbem bet dorosłi
50 2 | tej zmovjima litanjiją do Matkji Boskji za tego, co
51 3 | Lipna jidąci zgubjił drogę do dom, bo zemovô krzikva zasepała
52 3 | woprovadzac kołem. Ju go bodej do wucha namavjało, żebe legł
53 3 | polcem wone trzë chojnë. Do njich won sę woganjająci
54 3 | Takô mu tero moc vstąpjiła do serca, że zaszedł do dom
55 3 | vstąpjiła do serca, że zaszedł do dom letką nogą. Bo tak be
56 3 | kuseło:~— Jidzë, Remusu, do rzekji i sę doznej, co to
57 3 | możebe co z lasa vëstąpjiło i do mje godało!~Chdzeroz bivało,
58 3 | wobjimała vjerzeje złoté. Do bromë provadzełë stopjenje
59 3 | bjołi pjosk sceleł drogę do rzekji, a v rzecem wuzdrzoł
60 3 | zev, chturen płenął mje do wucha mjilszi njiże muzeka
61 3 | przenjes przez tę rzekę do mojigo zomku!~I wuzdrzoł
62 3 | skażoną godką.~A wona zchileła do mje głovę, v ji vłosach,
63 3 | przenjese przez tę vodę do zomku wojcóv mojich, tego
64 3 | gvjozdze a wudzirzë serce do vjelgji spravë. Zdrzë, jak
65 3 | woczë czarzëc będze, be cę do smjechu dostac. Ale smjoc
66 3 | nabroł ducha i rzekł jem do svoji dusze: Tero veznę
67 3 | njebje. A Mjichoł przëpodł do mje, za vłose mje szarpoł
68 3 | przegrzeszonô, zamjast nekac bedło do dom!~A kjej jem sę chiże
69 3 | Marsz! Pochadej z dobetkjem do dom a nje żdej, jaż sę rozgorzę! —~
70 4 | jak Marcijanna mje vzęła do czeladni i povjedzała: ~—
71 4 | Katarzenę najął cebje pon do pasenjô. Grzech mosz, żeli
72 4 | rozumjołbe człovjeka, co mô gębę do godanjô. Gadejle na svój
73 4 | jô to rzekł, tak wona sę do mje wobroceła od kominka,
74 4 | woczim nje meslącë, rzekł do nji:~— Jô vjidzoł krolevjonkę
75 4 | ji gorzu. ~Kjej më sedlë do vjeczerzi, tej jô v svojim
76 4 | Mjichoł — to jidz pod las jaż do jarzębjinë, co mô korunę
77 4 | nosa v las, jaż duńdzesz do rzekji. Tam poł leżi, poł
78 4 | wodmeslała. Naprocem stoji gora. Do gorë provadzi brod przez
79 4 | wod wurzasu vłose povstalë do njeba, tej le tam jidz!~
80 4 | czuł, jak Mjichoł movjił do Morcena:~— Chocbe mje mjoł
81 4 | dachu nad głovą i bez wognja do wuvarzenjô stravë tvojim
82 4 | chatë, jaką movją godką? Do njich jô pudę, njechle wurosnę!
83 4 | kupji? Të le ji zaru zęboma do pjęt, jakbe drugjich bodła.
84 4 | chternich povjadelë, że to durë do pjekła. Na grądach ti zibji
85 4 | vodë rzekji.~Doszedlszë do brzegu, wuczuł jein cvjardi
86 4 | szła prądem. Wod brzegu do brzegu zdovało sę mje tile
87 4 | chrzebt bidlęca, przëległa do rzekji. Z ji boku vërastała
88 4 | mostem chcała przełożëc do procemnigo brzegu. Ale jak
89 4 | koscele dużim, tak dużim, że do vołtorza dozdrzec nji ma.
90 4 | wudboł jem sobje, że muszi co do mje sę zjavjic. ~I zjavjiło
91 4 | Przëpłinęłë wone krotko do brzegu. Tej zaczęłë mje
92 4 | na konju, chcącë vësunąc do mje. ~Ale jak mu sę to nje
93 4 | beł jem rod i rzekł jem do Gnjotë: ~— Gnjoto! Ten roz
94 4 | Kjej jem pod vjeczor nekol do dom, rzekł jem do svoji
95 4 | nekol do dom, rzekł jem do svoji dusze: ~— Jutro pudzesz
96 5 | sę ceszeł, że mô worądz do suvanjô i szczekanjô redosnigo.
97 5 | boczenjé. Tej jem sunął do lasa.~Rosa jesz stojała
98 5 | nji mogt. Tak mje przëszła do głovë bojka wo krolevjonce
99 5 | słova:~— Przëpłińtaż tu do mje, kołpje, długą vodną
100 5 | Z początku szła mje voda do kolon, tak rzeka beła snodkô,
101 5 | zvonnjice v Lipnje, chdze naszi do koscoła chadzelë.~Na gorze
102 5 | Cużna svjece! — rzekł jem do se — Chtuż tu gronk wostavjił?~
103 5 | mocko, jaż mje tak przëszlo do głovë:~— Gvesno ten mjecz
104 5 | mekceło. Rzekł jem tede do Gnjotë:~— Czimu të, głupi,
105 5 | Ale tero dravuj! Bo mje do wucha chtos godô, że dobetk
106 5 | skuńczeł, tej won przëstąpjił do mje i sę pitoł:~— A chdzeżes
107 5 | Boga" bełobe zbjegło. Ale do "Przikozanji koscelnich"
108 5 | Gnjotę, całigo przëczupłigo do zemji i dreżącigo, jak lestë
109 5 | stojałë lica gbura, jak won do mje ze szligą przëstąpjił,
110 5 | Gnjotë na kolanje, chturen sę do mje przëczajił. Zevnął won
111 5 | Gnjoce resztę bulev i rzekł do Martë:~— Podejle mje ten
112 5 | wodrechovoł, a jednak docigło do "Vjerzę v Boga". Gvesno
113 5 | Gvesno bes nje beł strzimoł do "Dzevjęc Błogosłavjeństv",
114 5 | Błogosłavjeństv", a navetk nje do a "Setmë Grzechóv Głovnich".~
115 5 | kąsk chromo, moje bedło do dom. Na woborze stojoł gbur
116 6 | Gromnjiczną. Naszi bëlë wuszłi do koscoła. Doma wostelë le
117 6 | kurdusac. Nje bełbe zaszedł jaż do Lipna. A Marcijanna kozała
118 6 | podvjeczork, bo mje njibe mô njico do povjedzenjô.~Tej jô szedł.
119 6 | ludzi i dobetk zema spędzała do stanji i chat, tej jem so
120 6 | kaminje, chternimi naszi durę do sklepu zatchlë, bełbem wucekł
121 6 | ducha.~Kjej jem przëszedł do sebje, tej Marta stojała
122 6 | A kjej mje zaprovadzeła do chatë, dała mje fliżankę
123 6 | tej wona mje vepchnała do jizbë, chdze drudze ju jedlë.
124 6 | Jô jem, Marto, przëvekłi do solonich porceji.~— Bo vejle,
125 6 | połikającë godzenë, już doszedł do molu. Zavrejało mu sę v
126 6 | Mjichoł mję kozoł przińsc do se, womakloł mje kark, kolana
127 6 | Marcijanno, bo to je dobri szlach do robotë. Żerni to je i mô
128 6 | będze, bo żot go zmuszi do robotë. Gruńt, żebe mjoł
129 6 | proboszcz litoscevje vzął mje do plebanjiji i wuczeł mje
130 6 | spokojni.~Nobarżij jô lgnął do historeji Starigo Zokonu.
131 6 | rozumioł. A razu jednigo won do mie rzekł:~— Boczë, knopku,
132 6 | vëdobeł vodę i zavjodł żedóv do zemji wobjecani. A som Pon
133 6 | wojcóv Zokonu przëlgnął mje do serca David, bo won, mali
134 6 | kłobuk i kjivoł njim v gorę do korunovani jarzębjinë, co
135 6 | sę z nowukji na wobjod, do podvjeczorku muszoł jem
136 6 | przë dobetku pomagac, potim do vjeczerze delë mje volą,
137 6 | Tej jô razu jednigo rzekł do Martë:~— Vjesz të, Marto,
138 6 | wuzdrzoł drabjinę vesoką jaż do njeba. Studnjô przë trzech
139 6 | tam bracô Jozva przedelë do Egiptu. Pjekarnjik v sadze,
140 6 | Nabuchodonozor. A vjilczi vądoł do jezora, chdze za pamjęcë
141 6 | tej mu broda wurosnje jaż do pasa. A mają wonji dzecë? —
142 6 | Przë kominku vjisoł trampk do bulev trampanjô, spori jak
143 6 | vjedno vdzącznim sercem do njego sę wusmjechoł, bo
144 6 | procovjito dlo naju bulev do maslonkji przez tjile lôt.
145 6 | njeszczestlevô Marcijanna i z njim do mje skoczeła. Vjedzoł jô,
146 6 | głosno płacze.~Tej Mjichoł do mje rzekł:~— Remus, vezle
147 6 | dovjarë. Jesz gotova sę zabrac do dzerżtli.~Jô beł ti sami
148 7 | vëbjijesz!~Tak jô po drodze do Jerozolimë wuzdrzoł knopa
149 7 | njimem z njim przëszedł do rozpravë, njico dzivnigo
150 7 | czeladni so tchoł chleb do torbë, be jisc po Martę
151 7 | skarnje słuńca, smjoł sę do mje i godoł:~— Bjej, ju
152 7 | jô sę dobroł i rzekł jem do svoji dusze:~— To je Golijat,
153 7 | wukłodoł v głovje, jak sę do njego zabrac, naszlë pon
154 7 | Panji mjała chusteczkę do woczu przëcesnjoną i cecho
155 7 | remję krola, zaklepnjile do jizbë Straszkovi, czë jcgo
156 7 | jęlë pomału jisc stopnjami do gorë. A jô czuł jich krokji
157 7 | woborze, zazeroł v chlevë, do sadu, do pjekarnjika. Pobjegł
158 7 | zazeroł v chlevë, do sadu, do pjekarnjika. Pobjegł do
159 7 | do pjekarnjika. Pobjegł do stodołë, krziczącë jak njevjinné
160 7 | jaż pojachoł stopjenje do gorë v svoję krijovkę.~Tak
161 7 | Vzął jem sę tede i pobjegł do stanji, chdze moje łożko
162 7 | puszczovka. Jô ję vëdobeł i szedł do jezora. Na brzegu leżało
163 7 | jak kurzé jajo. Te jô vzął do torbë i szedł kavałk drogji
164 7 | torbë i szedł kavałk drogji do Lipna, bom so wuvożoł:~—
165 7 | co to kozoł Golijatovji do jizbë Straszkovi klepac.~
166 7 | podnjosł jem głos i tak do njego zavołol:~— Golijace!
167 7 | z drogji? A nekej chiże do dom, bo tatk cë chce pasem
168 7 | njico muszało mu strzelëc do głovë, że sę wodmesleł.
169 7 | krzivdë. Poj le sa! Bo choc të do mje na konju i z mjeczem,
170 7 | serce zmjękczëc, to bjej do pjekla, chdze cë tvoje dodom!
171 7 | jem mogł, a kjej sę dim do tile roztąpjił, żem mogł
172 7 | dobëcé. Tej jem przestąpjił do leżącigo na zemji Golijata.~
173 7 | njc dele mje przcmiszlac do kuńca. Bo wod pustkovjó
174 7 | wonji trzeji vrzeszczelë do mje z całi mocë.~Tak jô
175 7 | tim krzem wotvjerô sę dura do vjelgjigo i suchigo sklepu.
176 7 | jak vjilkovji. Ale njicht do mje nje przeszedł. Tak jô
177 7 | Jak gvjozdë po roz trzeci do mje zazeralë, chtos vsunął
178 7 | chtos vsunął z gorë cecevjé do mje v doł, a jô wuczuł zev
179 7 | wuczuł zev Martë, chterna do mje movjiła.~—Tero vez sę
180 8 | vëbavjiła, tej vzęła mje do jich chałupë. Tam Mjichoł
181 8 | rozpuszczac cepłą vodą, jaż doszlë do skorë. Potim Marta muszała
182 8 | Marta dała mje gronk mleka do vëpjicô a Mjichoł pozeroł
183 8 | spovjodoł, jak przestąpjisz do svjęti spovjedzë.~Tej so
184 8 | chturen co zamanąvszë mje sę do skorë dobjeroł, dovoł mje
185 8 | zaczął chodzëc na nowukę do ksędza.~A kjej won ze mną
186 8 | ju nas dzeci chcoł puscëc do dom, vzął Mjichala na stron
187 8 | lińcucha spuszczoni. Ale co do gnota, to won mô svój szek.
188 8 | Godzenë sę skłodałë jedna do drugji: jedne na dzeń, drugji
189 8 | jak zaboczoni grzib, tejjô do njego zachodzeł, bo won
190 8 | tede Mjichoł, nim legoł do spjiku, vëdobivoł kozłovi
191 8 | skuńczeł pjesnją, rzekł do Martë :~— Marto, podejle
192 8 | szło wod rzekji, chdze wona do jezora bjeżi. Żeli to je
193 8 | tam dochodzeł bokjem jaż do jezora, a za rzeką wustąpjił
194 8 | wolszkę, chterna sę pochileła do jezora, jakbe mjała vpadnąc,
195 8 | njick nje pomogô, vzął rog do gębë i jął dąc.~Ale skutk
196 8 | zabrała go mjedze sebje i szła do pustkovjô. Na woborze rzekł
197 8 | zmarzłigo żeda nje zaprovadzeła do njego. Ko won je tu panem
198 8 | vzęła i go zaprovadzeła do czeladni. Jak ma veszła,
199 8 | mu v komorze wuszekovała do spanjô.~Na dregji dzeń na
200 8 | żid beł, Sodł won z nami do wobjadu, ale jodł le ze
201 8 | grzebjiszkji, lińcuszkji do zegarkóv i szelkji. A na
202 8 | smjelë.~Żid, jak naju roz do smjechu pobudzeł, jesz barżij
203 8 | nadlotivała. Tej wobroceł sę do Martë i vëcignął z mjecha
204 8 | słuchac, tej sę żid wobroceł do Morcena:~— Grzeczni kavaler
205 8 | Ale woczë ji sę smjalë do stążkji.~Wob taką godkę
206 8 | kupjisz. Przëstąpjił jem tede do pana i rzekł:~— Njech mje
207 8 | cvjardigo talara. Tak jô do żeda:~—A cuż ta ksążka kosztuje?~—
208 8 | muszi. A jak sę napłacze do negji, tej sę pitô:~— A
209 8 | żid Gaba, przëszedłbem do krolevskjigo dvoru za minjistra
210 8 | jak Marce sę polelë woczë do ni stążkji. Dodoł iem tej
211 8 | szedł svoją drogą, przëszedł do mje woddzękovac sę — jak
212 8 | człovjekovji takô godka przëszła do głovë. Bo sprovdzeło sę
213 8 | pozapolilë, tej jô zachodzeł do Mjichałóv. Mjichoł zapoloł
214 8 | godka Mjichała pobudzała do smjechu. Tej Marta, choc
215 8 | Podnjosł jem sę z łavë i rzekł do Martë:~—Żid, choc njevjerni,
216 9 | zadała. ~Wob Svjęta jaż do Trzech Kroli czetałasma
217 9 | i łanją. A wona movjiła do mje:~— Vejle, Remus! Dziso
218 9 | sobje, jak dorosli chłop. Do bedła gbur so najął novigo
219 9 | nje zaboczi czasami jaż do smjercë.~Do mje v ten dzeń
220 9 | czasami jaż do smjercë.~Do mje v ten dzeń vjedno njico
221 9 | grzeszk tropjił, i zaszedł jem do stanji njibe spac. Ale jô
222 9 | Ale jô tam le zazdrzoł do konji i vrzuceł jim wobroku,
223 9 | jem sę v drogę: Noprzod do studnji Jozvovi, ztąd na
224 9 | vodë spłavjic jak norechlij do jezora. A jô po tim lese
225 9 | przidkji wurzmje zomkovjiska do moji jarzębjinë. Botëm wostavjił
226 9 | dzis cepłim varem krev mje do serca nabjegô, i nje vjem,
227 9 | rozumjeją. Ale przëszło mje do glovë:~— Tec wona je krolevjonką
228 9 | noleżało. Tej jem znovu do nji przëstąpjił, wukląkł
229 9 | zbłądzoni czlovjek, co drogji do dom szukô. Tam jô sodł i
230 9 | braci przedającich Jozva do Egiptu, —pjec Nabuchodonozorovi, —
231 9 | i szedł jem po moje botë do zomkovjiska, chdzem je nalozł,
232 9 | le vjedno mje szła meslô do głovë:~—A kjede të znovu
233 9 | njedzela, tej jô z Martą szedł do Lipna do koscoła. Pon i
234 9 | jô z Martą szedł do Lipna do koscoła. Pon i panji jachelë
235 9 | wona mje chiże vcignęła do koscoła i kozała sę przeżegnac
236 9 | wostavjivszë Martę samą, bjegoł do brodu v lese.~Tam jô sodł
237 9 | cebje nji ma! Ju rzeka i bor do mje z dolu sejałë zemnjicą,
238 9 | woczë, a z njich takji szło do mje pitanjé:~— Cuż wonji
239 9 | Ale jô vszeskji sełë vzął do gromadë i szedł wostrzij,
240 9 | Porene beło mje lepji. Do wobjadu sekł jem vjikę,
241 9 | połnjé nji mogł jem njick do gębë vząc.~— Cud Boskji! —
242 9 | To je barzo zle! Żeli to do jutra nje popusci, to trzeba
243 9 | wobjedze jô znovu szedł do robotë, bo przë procë mje
244 9 | vrobel.~Ve strzodę posłelë do vsë do krevavnjika. Ten
245 9 | Ve strzodę posłelë do vsë do krevavnjika. Ten mje podvjązoł
246 9 | postanovjenju wusnoł jem i społ jaż do zavjitrza.~Kjej jein przë
247 9 | chocbem mjała jisc po to do Lęborga abo do Gduńska.~
248 9 | jisc po to do Lęborga abo do Gduńska.~Ale mje na przëboczenjé
249 9 | chveceła za remję i przëlgła do mje wod wurzasu. Tej zaczęla
250 9 | szeptac:~— Poj ztąd precz! Poj do dom, bo tu njedobrze! Njedarmo
251 9 | Mje tu tak straszno! Poj do dom!~A kjej jô sę nje ruszeł,
252 9 | jinszigo mje gnało i godało do wucha: Tam won sedzi i czekô.
253 9 | tej przez łzë wusmjecha sę do mje i vołała:~— Bogu chvała!
254 9 | Bogu chvała! —Vez sełë do gromadë, Remusku, i poj
255 9 | gromadë, Remusku, i poj do dom! Bo jinaczi tu jesz
256 9 | kjej jem zchodzeł z gorë do rzekji. Ale Marta mje mocko
257 9 | Nad rzeką jô ju przëszedł do sebje. Tej jô sodł, be zeblec
258 9 | moji szeji i przëcesnęło do mje, żem jego bjijącé serce
259 9 | pjersë. Ji skarnjô przëlgła do moji skarnji, jak pjora
260 10| bëc mjało, że pon rzekł do Morcena:~—V czvortk pojadzesz
261 10| Morcena:~—V czvortk pojadzesz do młina! A młin stojoł v Lipnje.
262 10| Morcena za stodołę i rzekł do njego:~—Morcenje! V czvortk
263 10| V czvortk të mosz jachac do młina. Vëmovji sę i poslij
264 10| rzekł:~— Jô cë wuczinję do voli, ale muszisz mje pjervij
265 10| pomeszlenjé, bo to mje njigde do głovë nje przëszło. Ale
266 10| kapusce. Tej nje bjerzë so do glovë njick i żenji sę z
267 10| porskałë, kjej jem zakłodoł je do voza.~Marta szła z bęboruszkjem
268 10| Marta szła z bęboruszkjem do jezora i przëstanęła kol
269 10| be vząc drogę na Lipno.~Do łav na rzece jô jachoł stępją.
270 10| zdrzełë za nami, movjącë do sebje:~— Chtuż to tak nekô
271 10| chmurze kurzu? Abo spjeszi do konającigo, abo go co wosamętało.~
272 10| rzekł:~— Wukąseło mje njico do żevigo, brzęczi mje wob
273 10| Bo ju z tvoją nomjilejszą do slubu jadą! ~Vëjachavszë
274 10| mjono. A mje beło, jakbe do mje vołalë:~— Bjej chiże,
275 10| ma!~Ve vsë zajachoł jem do karczmë, vëprzągł szkapë
276 10| vszetkjimu. Tej szedł jem do koscoła. Ksądz pravje vëszedł
277 10| stareszkóv znojma parajilë sę do dom. Le jô som wostoł v
278 10| mje przëjął pjerszi roz do Svjętich Sakramańtóv. Nje
279 10| njeszczescé moje vëpjic do negji, bo moja krolevjonka
280 10| przed ji nogji v drodze do zdovanjô, cobe vzęła to
281 10| przed vołtorzem zavroceła do dom? — A kjejbe tak mój
282 10| wona cë krzevô? Roz jedini do cebje przemovjiła, roz jedini
283 10| vszestka krev mje wuderzeła do serca...~Tam szła wona wokoma
284 10| zavoj płinął ji z głovë jaż do zemji. Woczë mjała spuszczoné
285 10| vjeselnjicë i jęlë vëchodzec do bramë.~— Tero të ji vjęcij
286 10| zestąpjoni, jô sę rżnął do ji nóg, jak długji, meszlącë
287 10| tvój trup będze ji progjem do novigo żëcô.~Ale ve virokach
288 10| posadzilë jak pjijanigo do povoznjika na peszną landarę
289 10| przëszła służba i mje vzęła do stodołë. Tam jô wuzdrzoł,
290 10| przëszła sama z jednim sługą do stodołë a sługa njosł łiszczącą
291 10| pobjegac, a kjej jem vjachoł do lasa, trzęsk mje broł, jak
292 10| mje i rzekła jednigo dnja do Mjichała, chturen znoł sę
293 10| tej będze z njim trzeba do doktora, bo dejadej wumrzec
294 11| povjedzała.~A mje beło wode dnja do dnja mnji.~V svoji chałupje,
295 11| wopjeką Boską zamkło woczë do spjiku, tej noc v noc njico
296 11| Jimję Boskji, bo dzeń je do robotë a noc do spanjô!~
297 11| dzeń je do robotë a noc do spanjô!~Tej to sę na chvjilkę
298 11| moję pjerzenę i zaczęło mje do wucha gadac:~—Remus, czuł
299 11| Puszczë gozdz a chvec ręką do nóg tvojigo łożka! ~Podnjosł
300 11| nji mogł, i zaczęło mje do wucha gadac:~— Vez ten pas
301 11| gorącé mje przeszłë wod pjęt do głovë, jak jesz njigde v
302 11| latarnją. Zasvjeceł jem tede do nigo gozdza a żodną mjarąm
303 11| leżała sekjera. Tę jô zabroł do chleva, zavjesoł latarnją
304 11| balce wugrądzoni, nje vëleze do kuńca svjata!~Takji mocné
305 11| razu nje vënekosz, mogą do zemji dostac człovjeka smjertelnigo.
306 11| Remus! Złé mô przistęp do cebje, bodusza tvojajęczi
307 11| podgrzechem smjertelnim. Bjej do spovjedzë i vëlekuj duszę,
308 11| drugji dzeń mje gbur pusceł do Lipna, żebem sę z grzechóv
309 11| słuńcem, jak jô przëszedł do koscoła v Lipnje. Beło v
310 11| smutnô, ale cechô. A jô szedł do dom znaną Lipińską drogą,
311 11| vjele dvjerzi, jaż przińdze do takjich, chdze duch mu povje:
312 11| vjidzoł, tesknjic będze do smjercë. Ale svojicli dvjerzi
313 12| Jana —poszedł jem sobje do chałupë Mjichałovi. Tam
314 12| wogjiń na kominku. Vjęcij ma do se nje movjiła. Njezadługo
315 12| wuzdrzoł, rzekł:~— Vjitom cę do naju, Remus! Mało kjede
316 12| vęgjel vëkopje, ten mô klucz do novjększigo szczescô na
317 12| wurzasnjęcé jidze, jak zib, jaż do vnętrznosci.~Jô so tego
318 12| mjoł wurzeszac postronkjem do płotu, bo nje chcę cebje
319 12| woborę. Tu won sę skreł chiże do stodolë i za sobą zatrzasł
320 12| skarnji. I przëszło mje tak do głovë:~— Kjejbes të beła
321 12| kominë nje dichałë jesz dimem do njeba, kjej mje Mjichoł
322 12| zabroł mje drogą ku łavom do Lipna. Jak ma przëszła do
323 12| do Lipna. Jak ma przëszła do rzekji i veszła na łavë,
324 12| molu stojącimu voda sigô do pasa. A jô patrzeł, żebe
325 12| nje rzekł, le cignął mje do dom. Wob drogę pitoł:~—
326 12| dokę. Mjichoł mje vjodł nje do stanji le do dvoru, a tam
327 12| mje vjodł nje do stanji le do dvoru, a tam ju Marcijanna
328 12| mjała korunę na głovje, szła do vołtorza. A kjej sę ju vracała,
329 12| mjono.~Tej jô przëszedł do sebje i vezdrzoł: A to beła
330 12| robjic, rozesmjało sę wono do mje na vszetkji zębë i vrzeszczało:~—
331 12| tak wurzasł, żem przëszedł do sebje i czuł, że mjętkô
332 12| wobroceła, podnjesła zotk do woczu i płakała.~— Bogu
333 12| panji z dobrimi woczoma do mje, jak wojc i matka. Pon
334 12| Przëszedł Morcin i knop do bedła i ze mną sę przëvjitelë,
335 12| przëvjitelë, jakbem vroceł do dom z dalekjigo kraju. Ku
336 12| z kraju womon i smjercë do naju, bo bem nje beł mjoł
337 12| bem nje beł mjoł wubetku do godzenë moji smjercë.~Tak
338 12| tej chorosc vëszła ze mje do negji, a pomaluszku przëbivało
339 13| i znekała ludzi i dobetk do checzi i do woborë. Tej
340 13| ludzi i dobetk do checzi i do woborë. Tej vzęła i zasepała
341 13| dzejach. Mjichoł, kjej dobjegł do negji ze spjevanjim, rod
342 13| ji palcach, przëszło mje do głovë, jak wona mje vëszukała
343 13| rzekł:~— Stari rok jidze do kuńca a novi nadchodzi.
344 13| zjavę, przeżegnelë sę i szlë do svoji robotë.~A Mjichoł
345 13| Bog zesle v Novim Roku?~— Do naszich lasóv vojna nje
346 13| matkji? Wona mje zabrała do lasa — tak mje pozdnji povjodała —
347 13| Zaszedł won tede krijamko nocą do jich wobozu, wobsodłoł klacz
348 13| ju kjile vojen, ale żodna do naju nje doszła. Jô so vjedno
349 13| to v karczmje sedzec. Le do robotë, to jich jesz z bjedą
350 13| na głovje, a sin rzeknje do wojca: tatku, jô mom bąble
351 13| be sę doznac, cze dosigną do zimku i cze jochem nje navjedzi
352 13| vszetkjich potracilë i zeszlë do kalekóv.~V Gromnjiczną komudni
353 13| Morcin z knopem sę vëbjerelë do lasa, żebe zabjic żmiję
354 13| chternim pon i panji jezdzilë do koscoła.~Znadz sę dziso
355 13| Remusu? Cuż będzesz robjił do smjercë? Cze wostanjesz
356 13| po vjeczerzi! — rzekł jem do sebje. — Ale może Marcijanna
357 13| Zaszedł jem ku reszce jaż do scanë chatë gburskji. Tam
358 13| Tak jô sę vzął i szedł do czeladni. Tam sedzała Marcijanna
359 13| woboje nje movjilë, jażem do njich sę wodezvoł:~—V gorzejevjid!
360 14| Naszi zaczinęlë chodzec do Straszkovi jizbë stopjenjami
361 14| krziżem svjętim. Potim jô legł do spjiku i mjoł bezpjek przez
362 14| Chtuż v gromnjiczniku mô co do seczenjô?~Z czekavoscą jem
363 14| Vjeczorem po roboce rzekł do mje Mjichoł:~— Na naszim
364 14| kjej naszi szekovelë se do koscola, przëszła Marcijanna
365 14| koscola, przëszła Marcijanna i do mje rzekła:~— Wostanji,
366 14| wona, kjej jem przëszedł do czeladni, dała mje gleń
367 14| vtorzeło, że szor dochodzeł do jizbë, jak vjelgô pjesnjô
368 14| pocerzi Marcijanna zeszła i do mje tak povjedzała:~— Jidzë
369 14| tak povjedzała:~— Jidzë do gorë, Remus, bo won be rod
370 14| vjedzec.~— Sadnji! — rzekł won do mje — i gadej ze mną, bos
371 14| prożno pitom.~I vëcignął do mje ręce, jak papjor bjołé,
372 14| na gromadę i szekovanjé do bjitvë wodbivelësmë v lasach.
373 14| vbjiła mje sę przez żebra i do dzisodnja sedzi i truje
374 14| nje będze. Dlotegom vrocel do wojczeznë, be tu wumrzec.~
375 14| svjata budova ludzkô wurosnje do vjidu, be Pon Bog na nji
376 14| vëdvjignąc na vjerzch. Jô pudę do grobu, a të pudzesz mjedze
377 14| moja nje przëvikła anji do szable anji do pjora. Słovo
378 14| przëvikła anji do szable anji do pjora. Słovo moje cuzim
379 14| Gvjozdze i wudzirżë serce do vjelgji spravë. Zdrzë, jak
380 14| pustkovju, że jimu njijak do gburzenjô. Wob dzeń vanożeł
381 14| a vjeczorami przëchodzeł do czeladni i nom wopovjodoł.
382 14| i lasóv chodzima v njim do dzisodnja.~Mjichoł woprzestoł
383 14| beło radë, le sę dobrelë do sebje na żëcé i smjerc.
384 14| vroceł po długjich latach do dom, ale na njego Smjerc
385 14| Mjichala. I nje vjedzoł jem do tego dnja, że nom vzęlë
386 14| A ludzkji strach nji mô do cebje przistępu. Nasza Marcijanna
387 14| wopusci i wukontańtovanjé do robotë, do chterni tvój
388 14| wukontańtovanjé do robotë, do chterni tvój stan cę namjenjił.~
389 14| Remus, nje chadej vjęcij do pana Jozva! Ale jô wodrzekł:~—
390 14| wodrzekł:~— Jakuż jô mu nji mom do voli wuczenjic, kjej won
391 14| ksądz rzekł, jak mje przëjął do vjarë: Dac tobje vjid i
392 14| znovu sę smutno wusmjechoł do mje i rzekł:~— Vjem vszetko
393 14| morzu podbjegô tępim klinem do wuscô Wodrë i boczë, że
394 14| sznur Vartë i Notecë, jaż do kolana Vjisłë przë Fordonje,
395 14| svjat, nje zaboczisz zańsc do Wolivë, gnjozda dovnich
396 14| njeprzijocelnje vëtępjił do negji. Novjększi z njich
397 14| wodemklë a vszescë ves7lë do Straszkovi jizbë i poklękalë,
398 14| cigną, wod tich co lgną do Gduńska. I wobrocoł Ormuzd
399 14| gosci a svoje rzucivszë do smjeci. Jô ale jim zbudzę
400 14| dzevcząt i njevjast. — Ale jô do njich spłavjił z kamjannigo
401 14| grobach wod Matkji Redë do pjoskóv Helu. Le szarô chmara
402 14| żebem szedł.~Tak jô szedł do svoji robotë, ale dusza
403 14| jô liczeł tak njechcąco do wosmë, ale zegar bjił vstec
404 14| dalij. Jaż Mjichoł sedząci do zegara plecoma wobroceł
405 14| tupającé stopjenjami v gorę do Straszkovi jizbë. Ale jô
406 14| njeproszoni pobjegłasma do gorë. Tam ju pon stojoł
407 14| Kjej jem z ti jizbë vëszedł do czeladni, chdze vszescë
408 14| chdze vszescë domovnjicë sę do gromadë zebrelë, kożdi z
409 14| Na drugji dzeń rzekł pon do Mjichała i do mje:~— Va
410 14| rzekł pon do Mjichała i do mje:~— Va dvaji, że nji
411 14| chcoł bëc vjezoni na smętorz do Lipna. Vezta ze sobą sekjerë,
412 14| słuńce zińdze, pojadzemë do Lipna z pogrzebem.~ ~
413 15| pana na wostatni spoczink do smętorza v Lipnje. Jô z
414 15| chternim jô za knopa wucekoł do zomkovjiska i Martę namovjił
415 15| na Pustą Noc, chternich do zavjitra pon nasz mjoł szczerze
416 15| uwodprovadzëc njeboszczika do koscoła. Mjedze njimi bëlë
417 15| kaszubskjimu uwod kolebkji do deskji grobovi:~Chto sę
418 15| krolevjonkji.~Tak ma zajachała do brodu. Konje sę lękałë i
419 15| przigód na pustkovju. Ajô do nji z povjilanjim vëcignął
420 15| toglem dostelësma konje do vodë a roz v żłobje rzekji
421 15| ko jednak bełë przëvikł do nocë i dróg lasovich. Jak
422 15| skrë pobjegłë mje wod głovë do pjęt, strach mje chveceł
423 15| rżnął jem sę jak długji do nóg ti dzivni uwosobë. Ale
424 15| kjivoł głovą i rzekł mje do wucha:~— A njerzekł jô cë
425 15| vjeczné — povjedzoł za żëcô do mje: Po moji smjercë nje
426 15| chlebje wurosł mocnigo gnota. Do robotë je dobri. A te mankolije,
427 15| pochvoleł Boga i nekoł do moji leże. Nje vjem dloczego,
428 15| woddzękovanjé. Kjej jem zaszedł do Mjichałóv, Mjichoł povjedzoł:~—
429 15| i na las vkoł, chturen do ti chvjile mje wodgrodzoł
430 15| njeboszczika pana Jozva do grobu, drogę, chterna v
431 15| kjej jem naszedł, vëcągnęla do mje rękę a v ręce trzimała
432 15| na szeję, przëcesnęła sę do mje i vëbuchnęła takjim
433 15| zomkovjiska sprovadzeło do dom v straszni vjeczor,
434 15| vszetko, jô ję przëcesnął do sebje i głoskoł ji złotą
435 15| dzevczina i njico mje szeptało do wucha:~— Navrocë sę, Remus,
436 15| wona rzekła:~—Poj, Remus, do dom! Chtuż tam na svjece
437 15| robjic będze? Chdze legnjesz do spjiku, chto cë dô stravë?
438 15| znajema cę wod dzecka.~— Poj do dom!~— Vejle! Żebe nje stari
439 15| vëdovała mje sę jak raj, do chternigo anjoł v wurodze
440 15| i szedł mocnimi krokami do brodu. Z gorë zdrzało na
441 16| XVI~Jak Remus sę vzął do hańdlarstva. ~ ~Przeszedłszë
442 16| Nodzeja szłë wokoma mje i mje do wuszu szeptałë svoją przërodzoną
443 16| njosł. Zaru mje przëszło do głovë:~— To będze żid Gaba!~
444 16| mocni. Jô zgodnę: Të jidzesz do Lipna dac na zopovjedze
445 16| vjem vszetko. Wovcę cignje do wovce, psa do svojigo rovnigo
446 16| Wovcę cignje do wovce, psa do svojigo rovnigo a vjilka
447 16| svojigo rovnigo a vjilka do vjilczece. Meslisz të, że
448 16| chcoł v służbę vstąpjic do gbura?~— Nje!~— Mosz të
449 16| njick, le poj ze mną prosto do Lipna. Cuż jô cë rzekł na
450 16| dobrze.~Przëpjił sę Gaba do mje jak pjijovka i provadzeł
451 16| provadzeł mje ve vsë prosto do szkolnigo. Ten mjeszkoł
452 16| ze żedem stopjenje v gorę do mołi jizdebkji. Mjała wona
453 16| przez nje, ceplô krev mje do serca zalecała: Tam v wogrodze
454 16| pojadzesz v svjat, wode vsë do vsë. I będzesz ludzom przedovoł
455 16| szkolnigo, żebe cë jesz do tego zapjisoł tovarë, chternich
456 16| przedavac nji może: ksążkji do koscoła, różańce, co lud
457 16| Na woddzękovanju rzekł do mje Gaba:~— Remus! Wu vaju
458 16| kłodł sę pod cuzim dachem do spanjô, mjesądz svjeceł
459 16| spanjô, mjesądz svjeceł do moji jizdebkji. Naprocem
460 17| Jesz jem nje dokarovoł do lasa, a ju naszedł jem grocza
461 17| wod wurodzenjô?~—Tak të do mje nje gadej! wodrzekł
462 17| noczęższi termin, to znaczi do moji kochani bjałkji Trąbjmë,
463 17| mój tovarzesz porvoł sę do trąbë, przësadzeł ję do
464 17| do trąbë, przësadzeł ję do gębë i jął tim drzemjącim
465 17| rozesmjało sę słonuszko do Trąbovigo granjô, do tich
466 17| słonuszko do Trąbovigo granjô, do tich chojn i do naju wobu
467 17| granjô, do tich chojn i do naju wobu bjedokóv.~Po tim
468 17| głovą. Jô cë co povjem: Do vjeczora zańdzema na folvark
469 17| zagraję dzevczętom i parobkom do tuńca, to będę mjoł też
470 17| vzątku. Na noclig pudzema do storigo młina njedaleko
471 17| tovarzesza vzęlë parobcë do stodołë, chdze na klepjisku
472 17| dzeń.~Tak ma sę zabrała do tego młina; jô z dvuma pękami
473 17| nje chodzeł, przëstąpjił do naju i rzekł:~— Jô vaju
474 17| wopovjem. Jô stari anji do robotë, anji do tuńca, a
475 17| stari anji do robotë, anji do tuńca, a jednak wusnąc nji
476 17| stodołë stovałë sę wod lata do lata za dużé, bo nje beło
477 17| Bivało, że zaprosilë dzecë do spjevanjô przed goscami
478 17| doparł svigo!~Rzekł jem tede do Trąbë.~—Dopitejże sę jego,
479 17| sę jego, czimu nje jidą do pana z prozbą? ~Stari chłop
480 17| vëszczerzoł zębë i rzekł do naju godką naszą:~—Nje mąceta,
481 18| zataconé ve vądole i przëczupłé do rzekji. Chdze tu so vëszukac
482 18| co Remus? Jidzma na noc do pjiłë. Ve młinje bełobe
483 18| rur i koł zębovatich, a do tego je tile cemnich nortóv,
484 18| sę bojoł.~Tak ma veszła do pjiłë. Brama do nji stojała
485 18| ma veszła do pjiłë. Brama do nji stojała wodemkłô, ale
486 18| długô a vespjimë sę jesz do tile.~Vjidzoł jem, że Trąba
487 18| boji i wuczenjił jem mu do voli. Sadłasma tede kożdi
488 18| vstoł Trąba i vëcignął rękę do gvjôzd na njebje. A mje
489 18| jesz przed chvjilą vińsc do pjilë i v lese mje rozprovjoł
490 18| vjater będze lotoł wod bromë do wokjenka i na wodlev.~Po
491 18| Po ti godce przëstąpjił do wokjenka, spjął sę na polce
492 18| i legł, zaczął mje gadac do wucha:~— Remus! A może z
493 18| Strach i Njevorto. A tero jô do kuńca żëcô po svjece chodzec
494 18| po vjesołach, a jak zańdę do dom z vędrovkji, to bjałka
495 18| mocnich chłopóv, jednak be sę do mje dobrała z mjetelokjem.
496 18| pochvaleł, bo pocuż łażę do cuzich bjałk? Jesz gotova
497 18| nazod na słomje i rzekł jem do Trąbë:~— Zrobji tak jak
498 18| szum vjelgji. Tak jô rzekł do Trąbë:~— Tec të vjedzoł,
499 18| karovanjim moji karë, bom jesz do ti robotë nje przëvekł.
500 18| sę szętoleło, nji mjało do naju mocë. Znac Trąba beł
1-500 | 501-1000 | 1001-1426 |