Chapter

 1 13|           dziso bronjô? Rządzą nami pruskji szandarzë, a chtuż z naszich
 2 18|           nad nami: movji, cze krol pruskji abo ruskji taką starżą mają,
 3 20|           że naszich jeden, kjej mu pruskji prava dokurczełë, zataceł
 4 20|            i żëcé, kjej ne kęsi psë pruskji wobłavę na mje robjilë...
 5 20|              tobe jim to zajął krol pruskji za te vszetkji sztrofë,
 6 22|            Ha! — rzekł Trąba — krol pruskji cebje też do sodze potrzebuje.
 7 23|              chternigo ve vojsku na pruskji kopeto przerobjilë. Ti są
 8 24|              Le naszedł mje — lesni pruskji to beł— moji krijovce na
 9 26|       Polskji, a kożdi vje, że krol pruskji kavałk polskji ti korunë
10 26|         pjeczęcą potvjerdzilë, tego pruskji szandara nji mô mocë ruszëc.
11 27|               XXVII ~Jak Remusa sąd pruskji wobsądzeł. ~ ~Mijałë dnje,
12 27|           długo? Będze sądzeł sędza pruskji, a vjele be cëvëboczeł wuvożającë,
13 27| podkorbjanjô a chęcë rąganjô vłodze pruskji rod daje folgę. Vjinę Remusovą
14 27|             simbol potęgji i vłodze pruskji ze szczegolną przesloduje
15 27|       potrafjił, to choba i v sodzë pruskji potrafjisz zrobjic.~Tak
16 28|             cë go daje v sodzë krol pruskji, koże won so choc le tvoją
17 28|             pałacu narosnje cë nové pruskji wobleczenjé gnotóv. V tim
18 28|          blogosłavjonô jaż przez te pruskji krotë i murë i kładła sę
19 29|            mje czekô. Nje bëlëbe to pruskji słudze, kjejbe so nje wobrachovelë,
20 30|           je vstid, bo kjej so krol pruskji vzął nasze lase kaszubskji,
21 30|             nje pasujeta v te nasze pruskji czase. Dlotego të sedzisz,
22 31|         Remus vëmaszerovoł ze sodze pruskji z muzeką. Wo pannje Klemje
23 31|            Jakuba, jak mje ze sodze pruskji vëpuscilë. Woddelë mje przë
24 31|           pokąd jô gnjił v ni prizë pruskji, tej vzęła mje takô słabota,
25 31|            jak cę strziglë woprovce pruskji.~Dva dnji ma vędrovała przez
26 31|           lasóv. Wumarł won v sodzë pruskji, ale pochovani leżi mjedze
27 31|           zchovoł, żebe żoden sługa pruskji vas nje nalozł, bo som kjile
28 31|           jak przed smjercą v sodzë pruskji krol jezora ze mną movjił
29 32|       woczach stanęła jizba v sodzë pruskji, a v nji na vjęzenni poscelë
30 32|            jak vjidomi znak krzivdë pruskji beła postavjiła. Kąsk v
31 33|           nje zbivô. Ale na to krol pruskji nji mô kanonóv, żebe mjoł
32 34|      dovjedzałasma sę, że służkovje pruskji njic nje mogącë skurac,
33 43|           wojc v lińcuchach njevoli pruskji woddzękovoł sę ze sinem,