Chapter

 1 1 |        vzoru strecha, hańdluje pravje ksążką i pjesnjikjem. Znają
 2 1 |    Czeż to nje beło dzivno, że pravje takji człovjek ze skażoną
 3 3 |       zamknął woczë. A to beło pravje pod ną korunovaną jarzębjiną.~
 4 4 |  wobroceła od kominka, bo beła pravje przë klósk gotovanju na
 5 4 |   roboci dzeń zvędzeła, jak jô pravje chcoł gnac pod jarzębjinę! ~—
 6 7 |   klepoł, jaż sę rozlegało. Jô pravje v czeladni so tchoł chleb
 7 8 |      jak won movjił. Jô sedzoł pravje v chlevje na mojim łożku.
 8 9 |        woborę, Marcijanna szła pravje z bęboruszkjem wod studnji.
 9 9 |      żdac beło na smętorzu, bo pravje pjerszô Mszô svjętô dobjegła
10 10|    szedł jem do koscoła. Ksądz pravje vëszedł wod vołtorza, a
11 14|      na stolku przë stole. Beł pravje przë pjisanju. Ale kjej
12 14|        i zaczęło bjic. Beła to pravje wosmô godzena z vjeczora,
13 18|     dużi i pełen sełë. Mjesądz pravje jak dużô czervjonô kula
14 18|        co rzeknę, bom wukłodoł pravje naju legovjisko, le som
15 18|        cuzim?~— A może ti cuzi pravje to robją? rzekł Trąba. ~
16 18|       znają, jak topjelc jakji pravje z przerębla vëcignjęti.~
17 19|   szklącimi woczoma.~Jô stojoł pravje z moją karą na woborze a
18 20|     szarich vrobli chto naleze pravje jednigo, co zakozanigo bączka
19 22|        wusodł nad vodą. Słuńce pravje vskazivało połnją a grzało
20 22|       droga.~Nje chcało mję sę pravje jesc, ale żebe ji wuczinjic
21 23|       pokłocilë. Leon vënoszoł pravje kuferk ni pannë do voza
22 26|      sądu nje przëszło.~Beł to pravje pjątk a vdarzę sobje vszetko
23 26|      vjarë, że jezdem v svojim pravje. Ale vkoł mje zaczęło sę
24 27|      ta je zamkłô v napjisanim pravje. Pravo znovu ludze sobje
25 29|   przëdatni na tacevjisko, jak pravje Glonk. Na njim wod stronë
26 33|   Trąba ju sę zjavjił.~Beło to pravje v połnjé, a ma dojadała
27 34|      przë żnjivach, chterne sę pravje zaczęłë. Jô mjoł wostac
28 36|    mjoł kuklę chleba vetchłé i pravje chcoł sobje dac pojigę,
29 38| spjisané. Ale krom tego, co sę pravje teczi cebje, to të mje z
30 39|       rozsepanô sedzała. Ludze pravje vstovelë do robotë, a na
31 41|   sobje kozoł. Jednigo dnja ma pravje vëszła z Rotębarku i chcała
32 41|      stronë z akt, v chternich pravje pjisoł, podnjosł woczë na
33 42|        z Koscerznë. V ten dzeń pravje gromada radzeła, jakbe to