Chapter

 1 1 |            Bogjem njevjele beło mu not. A czim przëwoblec svoje
 2 17|        skora wosła Mackovigo. A ti not barzo z moją bjałką! Ko
 3 18|            wod wukozkji, wod czego not będze!— wodrzekł Trąba. —
 4 19|           Pojżeż, brace, bo cę tam not!~Provadzeł naju pon Czernjik
 5 20|          że naju naprovadzi, chdze not. Le sedzë cecho, żebesma
 6 20|           mosz vszetko, co do tego not a wurodą bes mogl vëstraszec
 7 21|           muzikańtóv, bo cebje jim not na kompanjiją.  Ale jô vjem,
 8 23|         nje będze takô cemnô jakbe not. Tu pod tą figurą z daleka
 9 25|          spori snopë sicenë.~— Nje not żodnich signałóv! — rzekł
10 28|         krola szkodovac?~— Mje nje not vjiktu krolevskjigo. Som
11 29|        kładzemë tich, chternim nje not krolevskjigo vjiktu, bo
12 30|      wukrodł porę kleft do pjceka. Not mje tego nje beło, alem
13 31|           vëspjevivoł, vjęcij jemu not nje beło. Ale choc won mój
14 31|            bobu! Njedługjigo czasu not beło, żebe dokazac, że ti
15 31|    zrobjałé v wudbje, że jiin tego not do szczestlivoscë.~Kjedesma
16 33|               Na żëcé mje njic nje not! — wodrzekł Trąba. — Pokąd
17 33|          baro dzirżkjim, kjej tego not. Jô jem ti wudbë, że kjej
18 34| njeprzijoceli Koscola sę vëszorzi. Not mje le ruchen svjeckjich,
19 34|            Cebje, bratku, nama też not baro. Bo ma vaju wobu muszema
20 34|     wodrzekł, że mje ti łaskji nje not. Ale won mje znadz nje dovjerzoł,
21 36|            va będzeta wuchodzoni i not vama wodpoczinku z tak długji
22 36|       gordzelą przechodzi. Vjater, not do tego, z vnętrznosci nekô
23 37|          na scanach jim navetk nje not, bo je noszą v duszë, a
24 37|            vsach, pokąd vom Remusa not będze. Vrocę sę na noc vjedno,
25 38|            dzevovanjô drugjich nje not zbjerac tich pamjątk, ale
26 38|           morskjich vjatróv barżij not lekóv procem krzevi gębje,
27 38|           jich ju beła vëstudzonô. Not jim beło cepła, choc panovało
28 39|           szerokjich kołnjerzi nje not rebokom. Może też to nje
29 42|            pomoc.~— Pomocë mje nje not!~— Będę pjilovała, be cebje
30 42|       gvoli vjiktu i pjérze chłopu not bjałkovskji pomocë. A tej
31 42|           Jô cë mogę, jak cë będze not, to vszetko dokumańtnje
32 42|            z mojigo mjeszka, co ji not do żëcô. Dłużij wona jednak
33 44|            będze człovjek błądzeł,~Not sędzigo, be go sądzeł...~