Chapter
1 2 | dvaji parobcë: Mjichoł i Morcin. Morcin jesz nje beł vërosłim
2 2 | parobcë: Mjichoł i Morcin. Morcin jesz nje beł vërosłim chłopem,
3 2 | ale mje nje pomogoł, kjej Morcin mje vzął i nabjił.~A do
4 2 | przëszedł vjedno tak:~Kozoł mje Morcin movjic: — Kukla pod potklepjem!
5 2 | jak jô to povjedzoł, tej Morcin jął kulac sę po zemji wod
6 2 | njick nje rzeczesz! Tak Morcin vzął mje za łeb, przecignął
7 4 | jakbe kavalerovji! — rzekł Morcin.~— Żebe ji prędzij wurosł! —
8 4 | njich nje słucliała, jaż Morcin rzekł: ~— Mogłabes nom,
9 4 | Vezta mje ze sobą! ~Ale Morcin wodrzekł: ~— Zebes wob dzeń
10 4 | njimogł vëmovjic. ~Ale Morcin sę chvjilkę namiszloł, tej
11 4 | Smjelë sę z moji movë, a Morcin na wodlev sę pitoł:~— A
12 6 | przë studnji stojisz!~— A Morcin?~— Morcin, to je Absalon,
13 6 | studnji stojisz!~— A Morcin?~— Morcin, to je Absalon, bo mô szadą
14 6 | na vjeczerzą krajała, tej Morcin mruczoł i nje jodł. Ale
15 7 | Bo wod pustkovjó bjegoł Morcin na dravoka, za njim kurdusoł
16 7 | żdoł.~Pjerszi dobjegł mje Morcin. A jak won sę rozezdrzoł
17 8 | mje nje porivała. Navetk Morcin, chturen co zamanąvszë mje
18 8 | sobje pjętë za nją wulotają. Morcin kupji grzebjiszk, bo kjej
19 8 | Remus! Jakji të jes wuvożni!~Morcin, chternigom przed lati pozvoł
20 9 | panji jachelë vasążkjem, Morcin povozeł, a Marcijanna sedzała
21 10| wodsłużę, czim będę mogł.~Morcin na to sę chvjilkę namiszloł,
22 10| przimjerzając...~Nje dokuńczeł Morcin, bo mje nje chcoł wobrazëc.
23 10| wuprovjoł cos przë vasążku a Morcin njosł pęk sana dlo konji.
24 12| mje robotë nje dovoł, le Morcin i Mjichoł za mje vstąpjilë,
25 12| Boskji jes dobeł.~Przëszedł Morcin i knop do bedła i ze mną
26 13| pustkovjô precz. ~V Svjęti Morcin zema naszła i znekała ludzi
27 13| strachu zaboczeł pocerza. Morcin też mjoł strach, ale nje
28 13| leżi początk i zdrzodło. Morcin z knopem sę vëbjerelë do
29 13| chcoł je vkrącëc v bat, a Morcin vbjic v kum, żebe bedło
30 14| Zervoł jem sę a Mjichoł i Morcin i knop ze mną i njeproszoni
31 15| że njichto jidze.~— Pevno Morcin jidze! — smjoł sę Mjichoł.
32 31| njimi beł i nasz pustkovskji Morcin.~Podzękovoł jem Panu Bogu,
33 45| Krom njich jô i mój chłop Morcin. Ale tobje sę jesz słuchô
|