Chapter

 1 4 |             co mô korunę na szeji. Ztąd prosto nosa v las, jaż duńdzesz
 2 5 |        kjile skokach beł na gorze.~Ztąd jô vjidzoł daleko v svjat
 3 6 |       długji bjegas jąl sę zibotac ztąd i na wodlev na novą godzenę.~
 4 8 |         duszą spravji, kjej wuńdze ztąd ~Litoscevi sąd!~Tak trąbjił
 5 9 |        Noprzod do studnji Jozvovi, ztąd na jarzębjinę pod lasem,
 6 9 |        mojim wuchu, szeptac:~— Poj ztąd precz! Poj do dom, bo tu
 7 10|           pjes v woczë pana, czebe ztąd mje nje przëszła pocecha.
 8 10|           vesoką i beło mje, jakbe ztąd muszało przińsc co njespodzevanigo.
 9 13|          letkjigo chleba. To jidze ztąd, że chłopë są coroz słabszi
10 14|    hobożnich Cistersóv, chterni tu ztąd vjarę svjętą rozsevelë strzod
11 17|           be mjała lepszi bezpjek. Ztąd vjeczor kole vjeczora beło
12 19|   przistovk dużi, jak klepjisko, a ztąd na domovnjik, chdze sę ju
13 19|     przijacelstva z njimi? Kjej vë ztąd do Berlina pojadzece, to
14 19|          vnetk wostatnich Kaszubóv ztąd vëporaji abo jich przerobji
15 19|         rząd ~bjerze stvor i karno ztąd.~Ale kogo rodzi Noc, ~timu
16 19|            jem vjarë, żebe le żevo ztąd v jimję Boskji.~Vzęłasma
17 19|            Nosvjętszi Matce, żesma ztąd duszę zdrovo vëdobeła!~Tak
18 20|           i movjił:~— Remus! Pojma ztąd precz, bo tu njedobrze.
19 22|          kompanjiji, chterni wonji ztąd nje vjidzą. Ale żeli wonji
20 24|        drogji przez gorë i lase tu ztąd jisc trzeba do mojich jezór
21 24|            zavjeze do Koscerznë, a ztąd jô cë ję prożną przëvjezę.
22 25|            wobnocujemë jesz roz, a ztąd jô cë pokożę drogę do Lipna.~
23 25|          Ledvje poł godzenë drogji ztąd nade drogą wod Lepusza do
24 30| krolevjonkę! — To znaczi, żeli żiv ztąd vińdę.~Trąba jakbe sę vërzasł,
25 33|           zvjercadła przë kominku. Ztąd tero beło vjidzec, że trzë
26 36|      nolepji, żebesma nocą, Remus, ztąd krijamko karovała!~— Nje
27 38|  starnjevkom. A to jô jim vjerzę i ztąd gvesno wode mje leci kąsk
28 38|         kozoł ponsadnąc kol sebje. Ztąd jô vjidzoł i pannę i malarza
29 38|            za cemnjejącé scanë. Le ztąd, chdze sedzoł malorz, vjid
30 40|     stolimom tę gorę wusepac, żebe ztąd ludze moglë podzevovac sę,
31 42|       vłodzę vëkonuje rzemiszkjem. Ztąd mu też jego mjono sę vzęło.
32 43|            Po chvjilë dodała!~—Tam ztąd jidze grzemot. Procem przërodzenjô