Chapter

 1 1 |       jarmarku, wodpustu abo i vjelgjigo svjęta mjedze ludztvem.
 2 1 |       szkutë helskji i na tego vjelgjigo Bocona murovanigo, chternigo
 3 7 | zaszumjało i zlecało naksztołt vjelgjigo szętopjerza. Szaré to beło
 4 7 |      krzem wotvjerô sę dura do vjelgjigo i suchigo sklepu. Tam mje
 5 8 |     tego mojigo całigo majątku vjelgjigo, co go na mojich plecach
 6 9 |     Tak jô sę wobrocę i vjidzę vjelgjigo psa jak go strzelce na gonjitvę
 7 10|     jakbe mje njebeło i mojigo vjelgjigo bolenjô. Bez prziczinë gorz
 8 12|       mjecz?~Tak jô krziknął z vjelgjigo wurzasu i podł na zemję,
 9 20|     samim Luceprem v postaceji vjelgjigo jak vjeżô chłopa. A jak
10 21|       Żornovjiznje przëlglë do vjelgjigo jezora, i ti co na njemjeckji
11 21| jeszcze v meslach dalij, jak z vjelgjigo voza, wobladovanigo pudłami,
12 22|      Dzevczi Gorë na połnju do vjelgjigo kaminja przë Novihuce i
13 22| vëdovoł jak gorsc ludzi procem vjelgjigo vojska.~— Boże Vjelgji! —
14 22|        sę zrobjiło strzod tego vjelgjigo grającigo lasu i tego vojska
15 23|      na dżada, wurzędnjika abo vjelgjigo pana...~— Mje sę zdaje,
16 27|      sobje zbudovolë naksztołt vjelgjigo budinku, v chternim je jedna
17 32|        wostavjiłë jomę sztołtu vjelgjigo zvona, v chternim mogło
18 32|    czvjerci vëkumanô naksztołt vjelgjigo podpjecka i tam stojało
19 33|     może z wurodë nje bëlë tak vjelgjigo cała, jak lud nasz povjodô,
20 35|     rozeszlë, postąpjił jem do vjelgjigo vołtorza. Tam stojoł vjelgji
21 35|      ten marmurovi kam z przed vjelgjigo vołtorza precz będze vzęti
22 37|   vjidzełë v dvornjicë takjigo vjelgjigo pana v takjim wuvożanju
23 37|      przez jego mjecz i procę. Vjelgjigo rozumu beł jego sin Mestvjin.
24 38|        pon Sorbskji sedzoł kol vjelgjigo komina, na chterniin sę
25 38|      Nad nami szkleł sę sztolt vjelgjigo voza łiszczącimi gvjozdami
26 40|      stojoł i zdrzoł na wobroz vjelgjigo Mostnjika, chturen tu zakłodoł
27 41|        ma sę domaklała v stron vjelgjigo komina do drugjich dvjerzi,
28 41|     stojała gromada ludzi vkoł vjelgjigo stołu. Za stołem sedzoł
29 43|   sprzecivjenjô ze mną szła do vjelgjigo kaminja, chturen zamikoł
30 43|        jak rzoze słuńca v dnje vjelgjigo mrozu. V tim mocnô duna
31 44|      doszedł na dregji dzeń do vjelgjigo kaminja pod Vjeprznjicą
32 44|     wobroz szkleł v całi krosë vjelgjigo i svjętigo wobrządku i rozprovjałë