Chapter

 1 1 |  spjevająci wo Svjętim Jerzim i Svjęti Barbarze. A lud jich barzo
 2 1 |      Remus z kratë, jaką trzimô Svjęti Vavrzińc ve vołtorzu v koscerskjim
 3 6 |        mje sę zdało, że vszescë Svjęti na vołtorzu ze mje sę smjeją.~
 4 6 |     Martą katejzemu i Historiji Svjęti. Tej jô razu jednigo rzekł
 5 6 |     jezoro, to Genezaret, chdze Svjęti Pjoter beł rebokjem. Mol
 6 8 |  spovjodoł, jak przestąpjisz do svjęti spovjedzë.~Tej so Mjichol
 7 8 |        wod czasóv nowukji Vjarë svjęti mjoł v ręku. Na pjerszi
 8 9 | statecznje, jakbe słuchałë Mszë svjęti, chterną chdzes v głębji
 9 13|      neko z pustkovjô precz. ~V Svjęti Morcin zema naszła i znekała
10 13|    będze pakovał tich, co svoji svjęti vjarë nje popuszczą. Podług
11 13|        z jego spjevu ceszilë sę Svjęti na scanach, a jego godka
12 14|    stari grzib stojała v sadze, Svjęti Pańskji zdrzelë ze scanë.
13 14|         tam vëtrisnął wogjiń ze svjęti zemji i łączeł sę z wognjem
14 17|        vjem, jak jô sę dostoł v svjęti stan małżeńskji, bo dobrą
15 20|        trzimô przëkazanjô naszi svjęti vjarë. Wob całi post won
16 20|         je dobrze. Żebe nje ten svjęti stan małżeńskji, chturen
17 20|         sę wurodzeł v Betlejem. Svjęti Jozef ten trunk pochvaleł
18 21|       jaż Matka Boskô i vszescë Svjęti chvalëc będą i sę ceszëc
19 22|    Boskô nje chcała, żebe na ti svjęti pjelgrzimce krev sę lała
20 23|     rzekł vaspon — żebe nje ten svjęti wodpust i moja wofjara,
21 24|      Jak kamjanni svjodkovje ze svjęti zemji, kaplice stojałë strzod
22 26|       kupjił wode mje ksążkę wo svjęti Genovefje, tej mje sę vjedno
23 31|        vzęlë do wobalenjô naszi svjęti vjarë i zaczęlë ksężô pakovac
24 32|      zemją, to są dlo mje takji svjęti pamjątkji, że serce be mje
25 35|     bodej przez Gduńszczon, jak Svjęti. Ale jô rozumjoł, że wonji
26 35|   naszich.~Jak sę ludze po Mszë Svjęti rozeszlë, postąpjił jem
27 35|    Chcołbem dac na wofjarę Msze Svjęti za dusze tu pochovanich
28 36|     pjekła. Ale mom nodzeję, że svjęti Mikołaj, patron vjilkóv
29 38|         svjeceł na bjołé wurzmë svjęti Arkonë...~Smętk, co do bratni
30 42|     minęło lato i jesiń i kanął svjęti Mjichoł. Do Zobór zańsc
31 42|         Boga i rzekł:~— Przë ti svjęti njedzeli trzeba rovnak naszich
32 42|         jô sę ruszeł v svjat, a Svjęti Jan sę zbliżoł i sano vesoko