Chapter

 1 1 |      Remusovi godkji njicht nje rozumjoł? Godoł won, co provda, rzitelnje
 2 1 |    chiże gadac. Ale jô njevjele rozumjoł jego skażoni godkji. Ku
 3 1 |         dzirżko. Tak jô le jesz rozumjoł takji słova:~— Wognje z
 4 2 |       mojigo dejadej bełbes nje rozumjoł a v zavjitrzni komudze sztołtem
 5 7 |       cze won moję godkę dobrze rozumjoł, cze nje. Alem to vjidzoł,
 6 8 |       nen czas jô tego jesz nje rozumjoł.~Naszi mje vjęcij njick
 7 8 |  pjesnje, a jô słovo v słovo go rozumjoł. Marta sę vjedno dzevovała,
 8 10|  przemovę, z chternim njick nje rozumjoł, bo moje mesle po głovje
 9 14|         tam vjidzoł!~Ale jô nje rozumjoł, dokąd won cignął svoją
10 14|       same z Ormuzdovi rękji.~— Rozumjoł të mje? — pitoł po długji
11 16|          Won vjęcij zgodł njiże rozumjoł i wodrzekł:~— To jô cë będę
12 17|         moji godkji nje będzesz rozumjoł, bo jô mom jęzek skażoni
13 18|       verazno, co be mje dobrze rozumjoł:~— Trąbo! Tvoja godka nji
14 19|    korbac godką, chterni jô nje rozumjoł. Trąba mje pozdnji povjedzoł,
15 20|        lasa, bo moji godkji nje rozumjoł. Tak ma całą chvjilę na
16 22|     svjętim Janje.~Kamrot Veber rozumjoł dobrze, wo co chodzi, a
17 24|        wojcu vząc na sę.~Jô nje rozumjoł dobrze, dokąd won svoją
18 26|        bo pevno moji godkji nje rozumjoł. Ale trzimoł kosz v ręce,
19 26|         mojich pevno dobrze nje rozumjoł, ale poznoł mje po moji
20 26| roznjemczoł sędzimu. Bo ten nje rozumjoł movë kaszubskji. Ale to
21 29|     wognjisko i pjeck i będzesz rozumjoł, czimu jô wod vęglovnjika
22 33|      ludzkji. Tero jô nopjervji rozumjoł, co znaczelë słova ksędza
23 35|  Gduńszczon, jak Svjęti. Ale jô rozumjoł, że wonji go sobje z buchë
24 35|   wuzdrzoł svojich i jich godkę rozumjoł. Tam przë bulvarku stojałë
25 35|         moję: — chtuż be ją beł rozumjoł?~Z pjerszim parminjem słuńca
26 35|  Svjętopołkóv i Mestvjinóv.~Nje rozumjoł wod razu koscelni moji godkji,
27 35|     porvac ze sobą chcałë, a jô rozumjoł, że to znaczi:~— Dalij,
28 37|       tvojigo tovarzesza dobrze rozumjoł, jesz vjerzisz v svój lud
29 39|        tich zibjach bcz kuńca.  Rozumjoł jô że trzeba chcącë njechcącë
30 42|         na wodpusce ludzi. A jô rozumjoł ji słova, chterne jak vjelgô
31 42|       zle z woczu patrzi?~A won rozumjoł i rzekł rągającim głosem:~—
32 44|     uwona mje mjała movjonć.~Jô rozumjoł tero, że cud sę nje stoł