Chapter

 1 7 |        na pustkovju. Ticzeło to nigo Straszka, co ze zelonimi
 2 7 |         woborę. Ale gbur zabroł nigo njecnotlivigo Golijata i
 3 7 | zaszklelë sę bjoti zębë i woczë nigo cuzigo vëszczergë, co to
 4 7 |        tile roztąpjił, żem mogł nigo worzla rozeznac, tej jcin
 5 8 |         rżnąvszë kaminjem v łeb nigo vëstavjinogę z czorną brodą
 6 9 |       vjedno sę jesz spodzevała nigo vdovca, co ji go żid z planetë
 7 11| latarnją. Zasvjeceł jem tede do nigo gozdza a żodną mjarąm njimogł
 8 19|      woczoma młodi vëszczerga z nigo strasznigo dnja, kjej Straszk
 9 19|         rżnąvszë kaminjem v łeb nigo vëstavjinogę z czorną brodką
10 20|         beło jego bjałką... Wod nigo stolima ma sę takjimi dużimi
11 22|      zelonich lip stoji pomnjik nigo svjętigo ksędza, chturen
12 22|      szablę złomoł, a może i wo nigo Stracha ve młinje.~Ateros
13 22|       njesoni tero vesoko przez nigo chłopoka z pod figurë przë
14 26|         jes prorokjem. Wuvożej: Nigo pana ze Zvadë, co to go
15 26|      zaczął njico szvargotac do nigo drugjigo. Ten mje pjęscą
16 26|         porvoł jem kosz z rękji nigo policejanta mjeskjigo i
17 27|        sę do kaduka przëznoł do nigo pojedinku z Golijatem za
18 27|     Mjedze svjodkami jô vjidzoł nigo Golijata z knopjęcich lôt,
19 29|        lasem, jażesma zaszła do nigo vęglovnjika, wu chternigo
20 30|    njego mjoł łaskę wod chvjile nigo tuńca kopjice sana, chdze
21 33|     mesloł, jak mje doł dlo nji nigo talara. Jô ji go poprovdze
22 33|      lubjił? Njigde nje zaboczę nigo żartu z kopjicą sana. Boże,
23 36|   krzivdę. Że won so tam trzimô nigo malarza, to są le takji
24 37|       Ale gorżij jem sę wurzasł nigo morusa, bom beł poprovdze
25 37|    wostatni.~Jak ma podeszła do nigo malarza, tak uwon zakreł
26 37|      Com sę wurzasł, to wurzasł nigo czornigo jinszta, chturen
27 38|        chdzesma vczora vjidzała nigo malarza. Zimko mu beło gadac
28 39|   granjô v pustą i muszoł milëc nigo z latarnją. Tak jô so przëboczeł,
29 40|       cę znovu nje namovjilë do nigo pjekla. Mje vjedno sę mekci,
30 41|          Przënjes, człovjeku, z nigo alkjerza dva zedle, chterne
31 42|         drucha, takjem rzekł do nigo:~— Dzeleł jes ze mną vjerno
32 44|       vëskoczeł chtos naksztolt nigo malarza ze Sorbska v długjim