Chapter

 1 6 |           jednigo rzekł do Martë:~— Vjesz të, Marto, mje sę zdaje,
 2 6 |           sę dzevovała:~— Jak të to vjesz wukładac! ~Ale jô wodrzekł:~—
 3 9 |             Remus, co cę boli!~Kjej vjesz, Marto, to zmjiłuj sę i
 4 9 |          serdeczną za cę dala. Tero vjesz! Nje jô cę męczę, le wona
 5 10|           cerpji! Të sobje radë nje vjesz z tvojim głupim sercem,
 6 11|         zaczinô sę vąbjerzëc, a nje vjesz, chdze sedzi skaza. Njejeden
 7 11|            potim vstoł i rzekł:~— A vjesz të, że të vëzdrzisz żołti,
 8 12|           le mądrą godkę korbała. A vjesz të też, że ta noc, co jidze,
 9 14|           co rzekę, jął movjic:~— A vjesz të, chto jô takji? — Nje
10 14|            të, chto jô takji? — Nje vjesz, chłopku, i prożno pitom.~
11 14|            scanje i sę zapitoł:~— A vjesz të, co to jesta?~Ale jô
12 15|              Żeli jezdes duchem, to vjesz som! — wodrzekł jem.~— Jezdem
13 15|         dnje dobri i na bjedę. Tero vjesz! —~I zakreła woczë fartuszkjem,
14 18|            leżą?~Tak Trąba rzecze:~—Vjesz co Remus? Jidzma na noc
15 20|       takjigo, co z njim njigde nje vjesz, jak przińdzesz do szeku.~
16 20|         groł svoję pjesnją? Ale nje vjesz të, że zveczajem kaszubskjim
17 24|            wofjarę, choc wo tim nje vjesz som.~A jô povjedzoł po chvjilë:~—
18 24|         vezdrzoł na mje i rzekł:~ — Vjesz co, Remus? Poj ze mną! ~
19 25| koscerskjigo mjeszczona Pavele — të vjesz, tcgo z berłem — to wona
20 26|           ksążkji są skonfiskované. Vjesz të, co to znaczi?~Tego rąganjô
21 27|             roz jidze na pażęc. Nje vjesz, po co trzimô wovczorz długji
22 27|           jaż cę njim zdzeli. I nje vjesz, na co chodzi nen pjes buri,
23 29|            lesni jeden... ale të ju vjesz!..~Znovu spomnjenjé sę czężko
24 33|          Vjidzisz falę v morzu. Cze vjesz, czimu jidą po vjidomich
25 35|             żeli sobje som radë nje vjesz, to jô znaję bjałkę, starą
26 37|             portretóv i pitoł:~—  A vjesz të, chto to z tich portreróv
27 37|          zapadłi zomk. A jednak nje vjesz, czije to vizerunkji na
28 39|             jich ksądz abo szkolni. Vjesz të co? Jô na njego zavołom!
29 41|            Koscerznë.~— Tę të lepji vjesz, Smętku, i tvój voznjik
30 42|             tero żevjic muszi, a të vjesz, jak gburom je detka żol.
31 45|           moje pitanjé:~— Chcę!~Nje vjesz som, jak vjelgą pocechę