Chapter

 1 18|       be mje dobrze rozumjoł:~— Trąbo! Tvoja godka nji mô szekô.
 2 18|          co sę wodvożą. Rzeczë, Trąbo, chcoł të vëbavjic zapadli
 3 18|         ta dużô żoga sę ruchô! ~Trąbo! — rzekł jem, bo mje sę
 4 19|         pełen mjeszk pjenjędzi. Trąbo, të poj ze mną, bo zrobjisz
 5 19|  Czernjik zavołoł:~— Tero grej, Trąbo, a Remus njech spjevô!~ 
 6 19|      naju wobroceł i zavołoł:~— Trąbo! Vez sę tero do gromadë,
 7 20|  spravjedlevje postąpjił, a të, Trąbo, njijak nji mosz vjinë.~—
 8 20|           A jakjim sposobem të, Trąbo, nabeł jes svjatovigo rozumu?~—
 9 20|     wuchveceł. ~— Trzimej tero, Trąbo, a ma cę vëcignjema! — vołoł
10 20|      bjołą brodą rzekł:~— Stari Trąbo! Pocuż të wucekosz, kjej
11 20|     vaju mocë!~—  Cuż të chcoł, Trąbo? Nje sedzoł jô jak mesz,
12 20| krolestvje jako gosci! — Le të. Trąbo, jidz i vëczap sę v jezerze,
13 21|         cebje wotrzimają. A të, Trąbo, svojim zveczajem pudzesz
14 21|     woczoma na Trąbę i rzekł:~— Trąbo! Të rągosz ze svjętich rzeczi.
15 21|        podkovkji i pjiszczoł:~— Trąbo! Të zos rągosz ze svjętich
16 21|  spjevac noleżi gorzkji żole.~— Trąbo, të znovu rągosz ze svjętich
17 24|     dotąd zaszlë.~— A vjece vë, Trąbo, że Leon ze stenką vzął
18 24|         przëgłupavi! Jô mesloł, Trąbo, że vë mjelë vjęcij rozumu.~—
19 31|        jezora.~—Vjitom, vjesołi Trąbo! — rzekła panna.  — Leno
20 33|         wuvogą, tej povjedzoł:~—Trąbo! Kjej ju chcesz naju wostavjic,
21 33|         njim nje movjił. Boczë, Trąbo, że vjęcij dobrich ludzi
22 33|        le so kłopotu nje robji, Trąbo! Na wodvodze do złego jim
23 33|       spomnę.~— Vstidzełbes sę, Trąbo, takjigo łakomstva! rzekł
24 35|     pańskô corka?~— Nje bój sę, Trąbo, jô wo tim nje zabeł a tvoje
25 35|        pudzema do Szulistkji!~— Trąbo! rzekł jem na to. — Podług
26 35|     njego:~— Bog cę sprovadzeł, Trąbo, ale boczë: Pokąd wuczuję
27 36|        słovami:~— Nje bójże sę, Trąbo! Bo to pevno jakô komedijô,
28 38|        jego jiscenjé, movjącë:~—Trąbo! Dej poku! Vińdze słuńce
29 39|      mogła dożdac novigo dnja.~—Trąbo! — rzekł jem. — V Bogu nodzeja!
30 39|        i rzekł doTrąbë:~— Czole Trąbo! Zebe naju deszcz nje przemoczeł,
31 41|       vołoł z całi mocë:~— Hej! Trąbo!~Scana lasu wodbjiła moje