1-500 | 501-1000 | 1001-1426
Chapter
501 18| vedle scanë domakloł sę do ni lukji, co zdrzała na
502 18| na njego. Voda mje sigała do pasa, ale jô bem beł v ti
503 18| na svjece. Słuńce lało sę do naju leżi przez vszetkji
504 18| słuchej tero. Przemovję do cebje bjałczenim rozumem.
505 18| sposob zazerającë chdzeroz do trigjelka tak godoł:~— Rzeczë
506 18| czervjoni pase przelnjętą do skorë, bo gvesno sę v vodze
507 19| chturen naju wodprovadzeł do młina, doł nom reno vjédzą,
508 19| żebesma zaszła jesz roz do Zvadë, bobe ludze chcelë
509 19| Ale mje jak bech tovaru do serca naloł. Z knopjęcich
510 19| moja mje przëprovadzeła do głovë słova Mjichała: —
511 19| vëszedł z voza i podszedt do naju.~— Ha! rzekł — koguż
512 19| jak droga wod Szczecena do Gduńska, bjedni i ze skażoną
513 19| szłë stopjenje v goręjaż do vesokji scanë, vëmalovani,
514 19| Veszłasma tede za njim do dużi jizbë, chdze za stołem
515 19| podoł pjoro pon Czernjik do podpisanjô. Podpjisoł dreżącą
516 19| przëzdrzoł z wuvogą. Tej rzekł do Czernjika:~— Zkąd vë tich
517 19| be ję vjidzoł.~I kjivoł do mje głovą przëtim, a jô
518 19| takjimu panu, przëznac sę do przijacelstva z njimi? Kjej
519 19| przijacelstva z njimi? Kjej vë ztąd do Berlina pojadzece, to pon
520 19| chcoł bëc Kaszubą, smjoł sę do tego ze żołtą brodą. Vjidzoł
521 19| chvjilë pon Czernjik sę do naju wobroceł i zavołoł:~—
522 19| zavołoł:~— Trąbo! Vez sę tero do gromadë, bo jô cë tero co
523 19| rozuinjoł. Bo krev mu buchła do głovë, a lica jego czorno
524 19| Zervelë sę vszescë. Przëpodł do njego ten z żołtą brodą
525 19| won sę vëchileł z wokna i do njich zavrzeszczoł:~—Pon
526 19| drogą, nje rzekłszë słova do sebje. Chdze sę rozchodzelë
527 19| spichem na pravą rękę jidze sę do młina. Ale żodne dzesęc
528 19| przevandrovac, żebe zańsc do ludzkjicli chat. Ale jô
529 20| kręcka, Trąba mje vrzeszczoł do wucha:~— Nji ma radë, Remus.
530 20| jadze z potępjoną duszą do pjekła i robji takji szor.
531 20| wurzmą. Njijak mje dodom anji do moji zdovani Trąbjinë nje
532 20| Może leż mje i ta moja gra do głovë poszła, bo i ta beła
533 20| na naju szandaróv i naju do sodze zamkną.~— Bog jich
534 20| wonji zrobją! — rzekł jem do Trąbë. Tec jô so le spravjedlevje
535 20| takjim razu wucekł choc do vjilkóv.~Jakżesma sę najadła
536 20| Koscerznje na kompanjiją do Vejherova. V ponjedzołk
537 20| sę v njedzelę dostanjema do Koscerznë, tej tam będze
538 20| Za knopjęcich lôt tak sę do moji skorë dobjerelë i tile
539 20| vszeternostek dech, potrzebni mje do granjô na trąbje, dziso
540 20| szatnąc.~— Żebe le sę dostac do njeba!~—Remus! — wodrzekł
541 20| be sę nji mjoł po smjercë do njeba dostac? Doznajesz
542 20| bjednigo, leżącigo brzuchem do gorë i vëgasłimi slepkami
543 20| vjilka wutłuką! Vrocma sę do naszigo zameszlenjô. Do
544 20| do naszigo zameszlenjô. Do njedzeli muszema sę chdze
545 20| zatacëc. A jô vjem chdze. Do vjeczora, żeli będzema nogji
546 20| dzirżko vëcigata, duńdzema do vjelgjich vód jezora Vdzidzkjigo.
547 20| vjeże koscoła, doszłasma do knjeji, pustkovjô, wukretigo
548 20| Potim wobeszłasma lasem do Plęs. Ju naszła noc i cemno
549 20| vodë. Vjosmjącë rzekł Trąba do mje:~— Mom nodzeję v Bogu,
550 20| przidkjim spichem szedł do gorë. A na gorze krom cemnoscë
551 20| sedzema, jak ve fortecë. Chto do naju chce przińsc, muszi
552 20| nje vjesz, jak przińdzesz do szeku.~Wob ten czas porę
553 20| svjętim wochrzconi i Złé do cebje przistąpu nji mô?~—
554 20| Moje słova trafjilë Trabje do serca i dodalë mu ducha.
555 20| uwodrzekł jem. Ale won sę do mje nje przëbliżeł. Mjoł
556 20| vëcignjema! — vołoł won do njego. Bjedni Trąba so nje
557 20| proseł, żebes mje zagroł do tuńca? Bo nje kożdi dzeń,
558 20| strzeloł boską notą, nji mjała do vaju mocë!~— Cuż të chcoł,
559 20| të wucekoł, kjej jes mjoł do tuńca grac kopjicë sana?~—
560 20| Jô le szedł woboczëc do czoma, cze go voda nje zabrała.~—
561 20| żołnjerzem, bo mosz vszetko, co do tego not a wurodą bes mogl
562 20| ruchna na porę gałązach do wognja przëstavję, cobe
563 20| bogactva. Ale njicht nje vje do njego trafjic, bo won jesz
564 20| ma żartóv.~I zchileł sę do mje Trąba, jakbe mje chcoł
565 20| Trąba, jakbe mje chcoł co do wucha povjedzec, ale sę
566 20| kole nas na zemji i rzekł do Trąbë:~— Tero le mje zjim
567 20| czestuje!~Jak przepjilë do mje, tej jô podzękovoł i
568 20| tęsącami lôt Panu Jezuskovji do stanji, jak sę wurodzeł
569 20| poczestovoł njim Trzech Kroli... Do gorzołkji i pjiva przegrezema
570 20| Movjilë, że Czernjik zaproseł do muzekji Trąbę v gromadze
571 20| duszę i z nją kominem nekoł do pjekla. A zrobjił lecącë
572 20| zoborskjigo szło dzevczę do jezora bjeliznę prac. Pjękné
573 20| wonji sę mocko przerachują. Do ti chvjile jô z njimi vojovac
574 20| jintanceją zabjeroma z kompanjiją do Vejherova.~— Ajô pudę z
575 20| Jô pudę z vami v gromadze do tego svjętigo mjescô, bo
576 20| zvożającë na słova Trąbë.~— A do sobotë zatrzimom vas v goscenje.
577 20| woborze. Tej mje przëszlo do głovë, jak barzo ten krol
578 20| zaklętigo zomku. Ale jakuż jô do njego przemovję z moją skażoną
579 21| sobje jisc z kompanjiją do Vejherova. Wo muzikańtach
580 21| vszędze ludzi, co sę spjeszilë do Koscerznë. Ve dva vjidë
581 21| svojim zveczajem pudzesz do muzikańtóv, bo cebje jim
582 21| wubogą godką, pjelgrzimko do Vejherova? Muszołbem bëc
583 21| parafijach nad naszą drogą do svjętigo mjescô! Muszołbem
584 21| vojska tego ludu ve dnje do modrigo njeba a kolebje
585 21| na Żornovjiznje przëlglë do vjelgjigo jezora, i ti co
586 21| Ale ti, co sę tam zchodzą do Vejherova, to bëlë ti provdzevi
587 21| svjętim krziżem i szedł do dom letkji i bez czężoru.
588 21| bełbem sę potkoł z Trąbą, do chternigom wob ten krotkji
589 21| dvorze, chcą cę vsadzëc do sodze. Wuvożej, że dziso
590 21| svjece, gotovi cę vëtchnąc do durë wod razu, zdającë sobje
591 21| Ten njech szkolni przësle do mje, a jô cę wochronję...
592 21| chterni będą na chvałę Boską do Vejherova grac, a dziso
593 21| honoru dostąpjilë, a na przid do tego pjęc talaróv. A ten
594 21| ten długji, jak litanjijô do vszetkjich Svjętich, to
595 21| ponad noveższi chojeczkji do Tronu Njebjeskjigo, jaż
596 21| takji njezbednjik noleżi do potcevigo kuńsztu muzikańtóv.~
597 21| won przëtchnął munsztuk do brodati gębë i jął dąc nogrebszim
598 21| Klarneta podnjosł woczë do njeba, a gębje svoji doł
599 21| płaczlevą i pjerszi veszedł do szankovnji.~Beła tam dużô
600 21| jizba. Z nji sę vëchodzeło do mjejszich jizdebk, v chternich
601 21| i młodé, chterne chcalë do rena sę przedrzemac. Pod
602 21| jezora! Ale won le blesnął do mje woczoma i dalij wodmovjoł
603 21| perorovoł Trąba. Ale nje długo a do njich zazdrzoł młodi człovjek
604 21| jizdebkji.~— Muzikańcë! — vołoł do njego Stach — przepjilë
605 21| chcącë wopchnąc detka vzął do njesenjô wob drogę svojigo
606 21| tero zasedlë z muzikańtami do stołu, le Leon ze stenką
607 21| wuvożej som: ztądka jaż do głovë, to je długô droga.~—
608 21| nje wopusceł żodni worądzë do vëpjicô, kjej na njego przëszła
609 21| Boskji, żem cebje najął do kapele.~— Żebes le nji mjoł
610 21| to bes szedł jak svjeca do njeba.~Ale wonji krom tego
611 21| nji mjoł v szankovnji njic do szukanjô, wobroceł jem sę
612 21| wobroceł jem sę jesz roz do krola jezora, chturen v
613 21| won sę pitoł:~— Zeli mosz do mje jakji słovo, to pudę
614 21| Czernjik dziso na renku do mje movjił: Rzeczë krolovji
615 22| sę trzë drogji rozchodzą: Do Vjeprznjice i na vjelgji
616 22| kamiń przë Wovsnjicach, do mjasta i do Skorzeva. Vestrzod
617 22| Wovsnjicach, do mjasta i do Skorzeva. Vestrzod zelonich
618 22| Vigodę i Strzepcz. Roz leno do roku zaludnji wona sę przë
619 22| minęłasma Boruceno i zaszłasma do Vigodë.~Jô sę trzimoł kąsk
620 22| z woczu.~Wod Borzestova do Mjechucena czężkô jidze
621 22| Żeli mosz przë sobje co do jedzenjô, to jédz! — rzekła —
622 22| to jédz! — rzekła — bo do Strzepcza jesz długô droga.~
623 22| jesc, ale żebe ji wuczinjic do voli, jô dobeł z karë chleba
624 22| roku, jak jidze kompanjijô do Vejherova, jô tu stoję i
625 22| nazod jezdzilë wod zomka do zomka i strzeglë naszi svobodë.
626 22| kjej ju mom lata i patrzę do grobu, vëszto ku mje z Garecznjice
627 22| rzekłszë słova. A jô movję do njego:~— Jakużjô mom zgrezc
628 22| Trąba. — Jutro mosz bëc do spovjedzë, a dziso grzeszisz?~
629 22| njedovjinnje wuchvacëc i do prize vsadzëc. Po ti jego
630 22| bezpjeczno przelecec przez drogę do kompanjiji, chterni wonji
631 22| Naprocem nji kąsk bleżij do naju vjidzę kamrota Vebera.
632 22| puszczema przeką drogji do naszi kompanjiji, czujma,
633 22| Czuł të? — rzekł Trąba do mje. — Droga je svobodno.
634 22| Ale ledvjebëlësma z robotą do kuńca, jak nota raptem sę
635 22| krol pruskji cebje też do sodze potrzebuje. Ale njechże
636 22| Vjitaj Pani, my poddani do nog padamy,~ Lecz nie
637 22| czas ma sę ju przëbliżelë do ni karczmë, chdze ni szandarovje
638 22| jabłonką na drodze z pustkovjô do Lipna radę doł takjimu jak
639 22| nosi... ~Przëłączeł sę tero do naju kamrot Veber, wodemknął
640 22| Kamjenjice na zochodze słuńca do Setni Gorë i Czarcich Błot,
641 22| i Dzevczi Gorë na połnju do vjelgjigo kaminja przë Novihuce
642 22| kaminja przë Novihuce i do Kłęczna: na taką szerzą
643 22| wuzimkom i korunom drzevjąt do przezeranjô sę v zvjercadle
644 22| że ludzkji woko zazerô do jego państva. Tede żoden
645 22| zevu nje poslą drzeva dalij do ludzkjich wuszu. Le vestchnjesz
646 22| ludzkjich wuszu. Le vestchnjesz do Matkji Boskji v te słova:
647 22| postavjonich v kole jak do tuńca. Ludze wo njich povjodają,
648 22| zevsząd na kalvariją. ~Z dołu do gori jisc nam potrzeba, ~
649 22| potrzeba, ~Tam nam pokażą drogę do nieba... ~Ale z vjększą
650 22| vtorovałë pjesnji.~Przëszło mje do głovë — jakżeż na sercu
651 22| załomivelë i podnoszelë do njeba jakbe jich wutrapjił
652 22| Boże Vjelgji! — rzekł jem do svoji dusze, tec to całi
653 23| gburami ve vsë, ten mjoł do viboru dvje karczmë dostatné
654 23| pannë z voza i goji zanjosł do karczmë. Ze zodroscą przëzerelë
655 23| bes naju kobjołkji zanjosł do karczmë!~— Na to jesz czasu
656 23| kobjołkji, a tej pudzesz do nji, njech cë dô jesc.~Na
657 23| vzął drugą i z njimi szedł do karczmë. Tak Leon sobje
658 23| na njego zdrzoł, przëpodł do mje Trąba i scignął mje
659 23| a won cë ję zavjeze jaż do Vejherova. Tam znovu będze
660 23| nalezenju cebje. Mosz të co do jedzenjô?~— Mom chleb. A
661 23| radą zanjosł jem prosbę do Roga, zlecivszë sę Jego
662 23| smjoł sę cecho wod wucha do wucha. Tej podol mje porę
663 23| noterę, że mogę jesc wod rena do vjeczora a na noc znovu
664 23| mucę, co sę derdô drogą do naju? Żebe go szvernot!
665 23| won sę zbliżoł pomału jaż do naju doszedł. Jak stanął
666 23| nowukę dżadovską won chodzeł do svojigo wojca, ale sę nje
667 23| wudboł jisc z kompanjiją do Vejherova, be vstąpjic na
668 23| be vstąpjic na dowuczenjé do dżada Hińce.~— To je też
669 23| najintaceją, żebem dostoł do kupjenjô konja z jednim
670 23| Szandarze sę gęba wod wucha do wucha vëvarła wod smjechu.
671 23| naju, zavroceł sę nazod do vsë. Jak won kavałk wodeszedł,
672 23| szczudłem na plecach drogą do Vejherova, a wob dzeń sę
673 23| figura, pod chterną ma vczora do pozdni nocë z Trąbą sedzala,
674 23| Strzepcz, ale njimësma doszła do Luzena, svjeceło słuńce
675 23| nogoma zvjeszonimi, plecoma do konji, na kompanjiją, chterna
676 23| rękach mjoł wotvarłą ksążkę do nabożeństva i gorlivje v
677 23| vënoszoł pravje kuferk ni pannë do voza a wona mu za to pjękno
678 23| wukrodł! — rzekł Klerik do pannë. ~Ale wona sę wod
679 23| pomeszlenjé. Ale njim doszlë do spravë, stało sę njeszczescé
680 23| drodze przez las vpadła do rovu przë drodze. A to na
681 23| chdze jidze.~Sprava vpadłi do rovu bjałkji retovała Leona.
682 24| Brama! Przë szerokji drodze do Gduńska stoji wona v szarich
683 24| co rok jich zprovodzają do gromadë. Tu wuczujesz godkę
684 24| chorągvjami. I meslô mje wuderzeła do głovë: — Chvała Bogu! Jesz
685 24| njeboszczika pana Jozva na smętorz do Lipna. Polełë sę smolnjice
686 24| mje poku, le muszoł jem do njego sę przecesnąc i rzec:~—
687 24| Jozva Zobłockjigo vjezlë do grobu zaboczoną drogą?~—
688 24| na zemji nje beło wuszło do vjecznoscë bezmała dva tesące
689 24| szczudło pod pochą, z głovą do zemji zgjętą, bjił sę v
690 24| Tak żorotno krol jezora sę do mje jesz nje wodezvoł, dlotego
691 24| rozlotają sę ptochë vjeczorem do svojich gnjôzd.~Vjidzoł
692 24| wostatni zchodzilë v doł do mjasta, a nowostatnjeszé
693 24| kjej ma wusadła, vëcignął do mje svoje czężkji szczudło
694 24| zacignąvszë z kuńca vëcignął do połovë łiszczącą kolbę strzelbë.~—
695 24| lase tu ztąd jisc trzeba do mojich jezór i do gnjozda
696 24| trzeba do mojich jezór i do gnjozda wojcóv mojich, ale
697 24| moji krijovce na Glonku, do chtcrni żoden człovjek nje
698 24| i tede bem ju nje vroceł do mojigo podzemnigo pałacu
699 24| njech cë ję zavjezą nazod do Koscerznë, a tovarë tvoje
700 24| na plecach. Może cë też do Lipna przëvjezc tvoję karę
701 24| jednak jô sę muszoł vrocec do mjasta, żebe z Trąbą spravę
702 24| rzekł:~— Jidzle spokojno do mjasta, chdze sę cebje pevno
703 24| Kjedem z gorë zchodzeł na doł do mjasta, z cemnoscë vëstąpjił
704 24| robjic, co bes przëszedł do svojigo dodom. Bo jinaczi
705 24| furmon za porę detkóv zavjeze do Koscerznë, a ztąd jô cë
706 24| szkolnimu: won cë to pjismo do Czernjika zrobji.~— Jô bem
707 24| Wob ten czas ma zaszła do karczmë Lemana przë goscińcu
708 24| pusceł le zabroł ze sobą do karczmë.~— Tec të muszisz
709 24| a z boku Franck. Trąba do njich przëstąpjił i rzekł:~—
710 24| boso pjelgrzimovała jaż do Vejherova. Woboczita! V
711 24| Leon z nją zańdze prosto do ksędza i dô na zopovjedze.~
712 24| veznjesz i go spjerzesz.~— Do tego noleżą dvaji! — smjoł
713 24| nje żdoł jaż wonji przińdą do jakjigo szeku, lem pochvaleł
714 24| wuzdrzisz na drodze. Bo zańsc do nji cë nje radzę.~Jesz gotova
715 25| jezora ~głębokjimi lasami do dom vędrovalë. ~ ~Pod kaplicą
716 25| vędrovce lasem naszłasma do vjadomigo vaspanovji vęglovnjika,
717 25| wotrzimoł. Spałasma jaż do połnjô dregjigo dnja. bo
718 25| Potim ma znovu legła jaż do połnjô. A kjej ma sę ju
719 25| voruszk drevnjannich vęgli. Do czego te jimu bełë, tegom
720 25| rozdzeloł. Tak jô po rozum do głovë, vzął jem noż i vëcinoł
721 25| wukłodoł kuńcami wod mogjilë do mogjiłë, jaż nakrivałë nen
722 25| beło. Tak mje strzeleło do głovë:~— Może won zabłądzeł?~
723 25| na sebje i zaprovadzeł go do moji budovnji mjedze mogjiłami.
724 25| mogjił kole mjile drogji do ludzkjich posodłovji: Kamjenjice,
725 25| woborë anji pjes lesnigo do gonjitvë sposobni. Przë
726 25| po lestach wuspjevało mje do spjiku...~Dobrze ju vjidnjało,
727 25| przë wognju i sepoł krepë do trigjelka. Tero jô sobje
728 25| Jesz dziso muszimë duńsc do Lepuskjich lasóv. Tam wobnocujemë
729 25| ztąd jô cë pokożę drogę do Lipna.~Z moją paką na plecach
730 25| sę i przëstąpjił wod razu do kjile krzóv, chterne tam
731 25| ztąd nade drogą wod Lepusza do Tuszkóv mjeszkô lesni. Procem
732 25| Tich smjało pitej wo drogę do Lipna. Bo to są ju stronë
733 25| provadzi ze vsë Tuszkóv do Lepusza. A wo Tuszkovjokach
734 25| mjastach. Le jak mje vezvją do sądu, tej stanąc muszę.~
735 25| A tero wona sę vëbjerô do naszigo ksędza jegomosce
736 25| cë tvoję karę przëvjozł do Lipna. A tero jô przëszedł
737 25| Lipna. A tero jô przëszedł do cebje, jak do przijacela,
738 25| przëszedł do cebje, jak do przijacela, be sę vëjiscec.
739 25| ten mjiłoserni wuczink co do nędznigo cała mojigo. Som
740 25| nji mô za co chłopa nając do wobrazu. Tak jô mujedinego
741 25| talurem szczestlevjem doszedł do Koscerznë. Jak ju chorągvje
742 25| kamrotem Vebrem zaszedł do Neumana, bo tam mje Stach
743 25| wotrzimoł, żem przegroł do Stacha, com jimu wuręczeł
744 25| tvoję karę i ję zakarovol do dom. Tu na mje żdało przëvjitanjé
745 26| szandarami ~i Szabelką dostoł sę do sodze. ~ ~Wob lato jem tero
746 26| rzitelni i boji sę Boga.~Do żnjiv jô vëzbeł takjim sposobem
747 26| Sevni zaszedł jem na jarmark do Koscerznë. Wo moji spravje
748 26| zaboczeł, bo wob calé lato do mje żodno pjismo ze sądu
749 26| ksążk v rękę. Beła to ksążka do koscoła nazvanô viborkjem,
750 26| takji njekara kupji ksążkę do koscoła? ~Ale won ksążkę
751 26| vłoscicel. A żebe jakąs krolovą do ti korunë vzevac, to wonji
752 26| postrzegł szandarę, chturen do moji karë przëstąpjił i
753 26| zapitoł:~— Nacuż va tile ksążk do koscoła nabivota?~ Na to
754 26| dotechczos nji mjelë ksążkóv do koscoła, bo nje chodzilë
755 26| koscoła, bo nje chodzilë do njego, tero nabivają wod
756 26| żem sę strzimoł i rzekł do vëszczergë łagodnje:~— Psu
757 26| zaczął njico szvargotac do nigo drugjigo. Ten mje pjęscą
758 26| ma tu cebje nje bjerzema do sodze v gromadze z tvojimi
759 26| co sę chturen przëpsnął do mje, to lecoł v bęborkji
760 26| nobożné ksążkji provadzą go do koze. Wodjijma jim go!~Ale
761 26| jim go!~Ale njim przëszło do jakji spravë, ju jô sedzoł
762 26| jabłonką na drodze z Pustk do Lipna. Tak jô povjedzoł
763 26| Lipna. Tak jô povjedzoł do moji dusze:~— Będą wonji
764 26| spravje i bjejce z njim do sądovi sodze!~Vzął mje tede
765 26| lińcuszkami na rękach i vjodł do ni sodze. Ale nje provadzeł
766 26| vkoł. A jak ma se zbliżała do sodzovi bromë, rzekł won
767 26| sodzovi bromë, rzekł won do mje takji słova:~— Ptoszk
768 26| chternimi cë tak dobrze do tvarzë. Ale możesz bëc pevni
769 26| szari vrobel zazerol reno do wokna, a mje sę zdovało,
770 27| vińdzeszjak novovëpranô panna do slubu. Vszeskji złi jęzekji
771 27| chterną mjelë na parące do wopluvanjô cebje i muszą
772 27| sę zetnje Ale przëstąpmë do spravë: Jô vjem, że mje
773 27| szterokach cę nje vëpuszczą. Do durë dostanjesz sę na pevno.
774 27| nosi. — Dalij: Czemużes sę do kaduka przëznoł do nigo
775 27| Czemużes sę do kaduka przëznoł do nigo pojedinku z Golijatem
776 27| sędzimu dodô. A mosz të co do povjedzenjô na svoję wobronę?~—
777 27| Jô cë to vëłożę, cobes do pozdnjeszigo wużetku vjedzoł.
778 27| wupjiti.~— Jô mom vzdrig do łżë.~— Gadej z takjim! —
779 27| wokozivoł chęc i wodvogę do vszelkjigo złego. Pod przimusem
780 27| słova Bożigo pobudzenjé do vistępku, knop małi uwon
781 27| zvektł won ceskac kominje do vjelgoscë kurzigo jaja na
782 27| Remusem rozmjecoł v njim do żevigo żolącé sę i krom
783 27| kompanjiją nobożnich ludzi do Vejherova, ale nje na wodpust,
784 27| kaszubskji mogł brac chęc do buntu i nopartoscë procem
785 27| na jarmarku skori jesta do podkorbjanjô a chęcë rąganjô
786 27| wuczenjił ju za knopa na drodze do Lipna, znadz, że won ten
787 27| Szabelka, wod wurzasu połknął i do ti godzenë, jak movji, nje
788 27| że Szabelka przëszedłszë do sebje, gębë zamknąc żodną
789 27| sztandze, a zaprovadzoni do dom, bjałkę svoją srodze
790 27| jego znovu przëprovadzeł do przërodzonigo szeku.~Sprava
791 27| i połknjęti ząb złoti i do ti chvjile nje nalezoni,
792 27| wobrońca Czernjik wobroceł sę do mje i rzekł:~—Vjidzisz!
793 27| Vjidzisz! Pocużes sę przëznoł do ti spravë z Golijatem?Terocë
794 27| sę rozeszlë, przëstąpjiła do moji kratë Marta, płaczącô
795 27| jô będę grivoł wod czasu do czasu tak mocno, że moje
796 27| kjikcem, jaż sę będze porajił do pjekła. Cos na pustkovju
797 28| Po ti zobavje zabrelë sę do medlenjô mje tvarzë. Ko
798 28| vëzdrzisz jak człovjek! — rzekł do mje golorz. — Ale żebe dobëc
799 28| jesz poddac sę ceremonjiji, do chterni më cę grzecznje
800 28| domovnjikjem zabjeglë jaż do mali czorni jizdebkji. Tam
801 28| zasvjecel mje vjelgjim nożem do woczu. Tak jô so poprovdze
802 28| szczotkami. Jak wochotnô do robotë pjeroczka medli i
803 28| męczicelom nje dac worędzë do podkorbjanjô. Le v nocë
804 28| vtork na vjeczerzę. ~Czężkji do stravjenjô — legł ji na
805 28| ji na sumjenjô. ~Poszła do aptekji — kupjic sobje lekji, ~
806 28| głębokjim smjegjem z pola do mjasta i tam zańdze do Neumana,
807 28| pola do mjasta i tam zańdze do Neumana, be so jednigo i
808 28| jego godka, żebesma zaszła do sodze zagrac tobje. Delëbe
809 28| bjałkovskji takji skorni do porvanjô cvjardigo norzędza
810 29| głębokjim lasem, jażesma zaszła do nigo vęglovnjika, wu chternigo
811 29| długjim domovnjikjem jaż do wostatnich dvjerzi. Pokąd
812 29| Pokąd je wotmikoł, movjił do mje:~— Tu më kładzemë tich,
813 29| kolana i vszetka krev mje do serca zbjegła:~Tam leżoł
814 29| reszce krol jezora vëcigającë do mje żołtą jak vosk rękę
815 29| wod gór kalvarijskjich jaż do Mogjilë Tuszkovskji Matkji,
816 29| vëzerała Smjerc.~Jô po chvjilë do njego przëstąpjił i scesnął
817 29| tej i won straceł volę do żëcô. Ale won jak przëszedł
818 29| żëcô. Ale won jak przëszedł do sebje, zacząt tak movjic.~—
819 29| pjersach groł. A jak przëszedł do sebje, tej rzekł:~— Movjił
820 29| rzec. Potim mje przëszło do głovë:~ — A może nom le
821 29| chterną popichom luode vsë do vsë. Jakjim pravem jô mom
822 29| prostimu parobkovji nje patrzec do pańskji corkji i że v duszë
823 29| zaklętigo zaparła dvjerze do szczescô, won podnjosł polce
824 29| won podnjosł polce jak do przisęgji i vlepjił ve mje
825 29| pokożesz i będą cë z vszetkjim do voli. Ale tu jich nje woboczisz.
826 29| że won mje mô jesz vjele do povjedzenjô. Jak wodpoczął,
827 29| nas, abo ma nje vëgjinema do wostatnigo.~Dvje spravë
828 29| lôt sodze, tej jô rzekł do moji njevjastë i do dzeci:
829 29| rzekł do moji njevjastë i do dzeci: Tero jô wuńdę na
830 29| wopjece Boskji. Kjej chdze roz do vsë przińdę, to le jak złodzej
831 29| smjerc beła pjisanô, przińdę do vas cze v cemni nocë, cze
832 29| wuszekovoł, bo jô cë daję pravo do ti jomë i do vszetkjigo,
833 29| daję pravo do ti jomë i do vszetkjigo, co v nji nalezesz.
834 29| trzë lata. A jô przëvekł do nodzeji, że ten vjidzałi
835 29| Latosigo roku lodë trzimałë jaż do Matkji Boskji Strumjanni.
836 29| jakbe wob noc beł wurosli do njebivałi viżavë. Przëboczelë
837 29| mocko, że go muszelë zanjesc do dom. Gvesno wob drogę, leżącë
838 29| Ledvom podszedł bliżij do moji o domu, a ju z poza
839 29| wojc, kożdą razą przińdę do wumjerającigo sena. Jakuż
840 29| sę wojcze, bo wonji vas do Jonka nje puszczą!~A jak
841 29| strzelbę i przëtrzimało do njich. A mje, chterniniu
842 29| teł i sę zdłożdo strzelbą do nicli njeprzijoceli. V ti
843 29| bełobe mje też przeszło do głovë, że mje nje puszczą
844 29| głovë, że mje nje puszczą do konającego dzecka, kjej
845 29| woddom.~Jak moje dzecko do njich przëtrzimało, tej
846 29| Tero wonji wod razu vszescc do mje przëskoczilë i założilë
847 29| kożdigo mola vas brac prosto do sodze, a vjęcij naju njick
848 29| czołno, dzecko moje pobjegło do dom. Ale v poł drogji do
849 29| do dom. Ale v poł drogji do jezora zubjeglë nom drogę
850 29| jczora nje wuzdrzoł, ale do kuńca dnji mojich nje zaboczę
851 30| skovronka. Tak jô rzekł głosno do sebje:~— Ju të Remus nje
852 30| vënekała. Boczë: Jô so poszedł do lasa i wukrodł porę kleft
853 30| lasa i wukrodł porę kleft do pjceka. Not mje tego nje
854 30| sobje wuvożoł: Jinaczi të sę do sodze nje dostanjesz. A
855 30| bo mom cë torbę novosci do povjedzenjô.~Kjej ma v norciku
856 30| żebes, kjej cë dadzą flintę do rękji, nje strzeleł v jakjigo
857 30| czarovnjikjem i kominem vëzdrzoł do mje z dachu A na mój lest
858 30| njiże bjałka! rzekł jem do Trąbë. — Jô chcę vëbavjic
859 30| szek v głovje! Ale co sę mô do nich zomkóv i krolevjonk,
860 30| zabrała lasem przez brod do Pustk i mje wob drogę vszetkji
861 30| kąsk i dodałë mje chęcë do żëcô. Ale v drugjim tigodnju
862 30| njiż zveczajnje. Ale won sę do nas zarzechotoł i rzekł:~—
863 30| z njich wużivelë pjisma do zatacenjô provdzevich mesli
864 31| viborkach beło to vezvanjé do Matkji Boskji tak samo zamalované.
865 31| wonji mje wodprovadzilë jaż do koscoła, chdze jô chcoł
866 31| przëbliżeł sę z wodemkłą do vadzenju gęba. Ale jak won
867 31| vędrovała przez pola i lase do Lipna. A kjej jô ku reszce
868 31| Ledvom pomału przëvekł do svobodë, ju jô dostoł nokoz,
869 31| jô zdatni na vojoka. Co do mojich gnotóv, to wonji
870 31| wuvożelë, żebe jô beł sposobni do vëtrzimanjô kul i bjicô
871 31| nolepszi druch, jednak kluczi do moji dusze won nji mjoł...~
872 31| dzivno, że wonji sę vzęlë do wobalenjô naszi svjęti vjarë
873 31| i zaczęlë ksężô pakovac do svoich pruskjich sôdz. Naszi
874 31| drogę wod jednigo drzeva do drugjigo mesle svoje pasc,
875 31| beł naju svjat wod rena do vjeczora. Ale v tim svjece
876 31| wudbje, że jiin tego not do szczestlivoscë.~Kjedesma
877 31| czornigo?~Zdrzę i tej movję do Trąbë:~— Tam sedzi człovjek
878 31| lasu vstała i wobroceła sę do naju licami. Na to jesz
879 31| tu tak daleko v lese som do robotë.~Kjedesma naszła
880 31| pakovelë, be go zavjezc do sodze. Naszi bëlëbe jim
881 31| jesz nje vjedzoł, jak sę do nji dostac.~— Zgoda! I Bog
882 31| i vodë, a za vjidu besta do mjeszkanji ludzkjich njedoszła.
883 31| rebackjich zlotą sę chłopocë do tuńca. Ale tero, ko momë
884 31| wuroczestą muziką vmaszerovac do zomku krolóv jezora.~I ju
885 31| won go groł v kompanjiji do Vejherova, jak na mje szandarovje
886 31| smażoni prażnjice, chłoscącô do jedzenjô.~Matka wob ten
887 31| Matka wob ten czas sadła do nas i jęła wopovjadac:~—
888 31| pjersach a z njim pravo do nji.~Ale ksędzu sę srodze
889 31| przëvjązani, jaż cę zaprovadzemë do Zobór. A tam ju gvesno nje
890 31| godkji vjedno ludzom beło do smjechu, ale mje smjeszno
891 31| vjeczerzi wusadła panna Klema do nas i zaczęłasma vszescë
892 31| rozumjeją, nje przëvikłszë do nji, ale won mô statk i
893 31| svoją krijovkę, cze cë też do rękji nje doł naszigo znaku
894 31| sana, wo naszi pjelgrzimce do Vejherova, a ku reszce wo
895 31| woddzękovivała na noc, przëstąpjiło do mje i rzekło:~—Movjice mało,
896 31| żiczeła dobri nocë.~Delë nom do spanjô jizdebkę pod dachem.
897 32| Budzełë sę vse, przëczupłé do jezora i jego wotnóg wujodanjim
898 32| vami po czołno!~Po drodze do brzegu naszłasma na nę Bożąmęką,
899 32| koscerskjich Vdzidz jaż do Knjeji. Bom sobje wudbała,
900 32| żelazni kajdanë i nje puscilë do wumjerającigo sena, chturen
901 32| krziż. I to mje przëszło do głovë:~— Chto vje, cze sin
902 32| sadnąc na kobjelë, licami do naju. Sama stojącô v slednim
903 32| wutchnąc sę v tim mule, a do tego jesz v nocë.~Ku reszce
904 32| możno. Tak jô sę wobroceł do drugjich im rzekł:~—Tu to
905 32| szandaróv.~Ale mje nje beło do żarlóv, bom sobje povjedzoł:~
906 32| chterne njespokojno wod porena do połnjô lubją bjic v te brzegji,
907 32| vjelgjich kaminji. Kjedem do njego podszedł, vëdovoł
908 32| go za gorni kańt i cignął do sę. I dzivno: kam popuszczoł,
909 32| A nogoma szedł jem jaż do kolon v vodze. Ale po jakjich
910 32| czężko. Kjej jem stanął i sę do njego wobroceł, rzekło:~—
911 32| le jakji vjid ze svjata do ti jomë vpodô. ~Naszedłszë
912 32| pokretô, ale statkóv żodnich do vigodë nje beło vjidzec.
913 32| vęglami. Nad wognjiskjem del do scanë przëbjiti njosł garnuszkji,
914 32| krom tego żodnigo statku do vigodë ludzkji a navetk
915 32| ale woczë nasze przëvekłë do cemnjice, rozeznałë, że
916 32| kvjotkji. Drugô scana beła do trzech czvjerci vëkumanô
917 32| chterną panna KIema na drodze do jezora jak vjidomi znak
918 32| straceła, przëstąpjiła tero do mje i rzekła z prozbą v
919 32| njeboszczik muszoł mjec vjelgą do vas vjarę, żeli vom svoję
920 32| krijovkę povjedzoł. Mom tero do vas vjelgą prozbę. Kjej
921 32| barzo bolalo.~I vëcignęła do mje rękę. Ale jô sę chvjilkę
922 32| jezora.~— To jidzma tede do naszich gosci. Ksądz będze
923 32| zbłądzeła ve vątpjach zemji do jakjigo zapadłigo zomku,
924 32| vnetk i beło, jegomosc! A do tego zapadłigo zomku më
925 32| Vëzdrzi to, jak dura do pjekła! Lepji będze, że
926 32| Lepji będze, że sę vrocę do moji bjałkji, bo cuż vama
927 32| mje? ~Ale jô povjedzoł:~— Do bjałkji jesz mosz czasu
928 33| noprędzij spodzevac. A ksądz też do mje wokazivoł vjarę i dobré
929 33| żem jimu wokna i dvjerze do moji dusze wolvorzeł, jak
930 33| bobrem, cobem przez vodę do mjeszkanjô vlozoł. Kjej
931 33| Kjej jô tu czasem z vjédzą do pannë Klemë abo po vjikt
932 33| kjej mu beło sę vracac do svoji bjałkji. Po chvjilë
933 33| ze svoją bjałką, mjołbem do cebje jedną vjelgą prozbę.
934 33| svjece. Jô bem cë doł list do jednigo człovjeka. Mjono
935 33| lesce napjisané. Zańdzesz do Vejherova i dosz list v
936 33| jakbe to beła frejkarta do njeba.~Ksądz sę smjoł:~—
937 33| dobrich ludzi be sę dostało do sodze kjejbe ten list do
938 33| do sodze kjejbe ten list do njich i vjédzô wod njich
939 33| psotę zrobję.~ — Mom vjarę do cebje! — rzekł ksądz. —
940 33| dva talarë. Jeden przëdej do tego, chluren mosz wovjinjęti
941 33| zelonim wostrovje nabroł jem do ksędza Pavła ti vjarë, co
942 33| Pavła ti vjarë, co dzecko do wojca i vëspovjodoł mu sę
943 33| vdarzeł z dzecinnich lôt, jaż do tich dnji, v chternich na
944 33| chterna svjat i ludzi provadzi do celu, "chternigo ludzkji
945 33| sę rozeszłë wod Rozevjô do Naklë, wod Gduńskji Głovë
946 33| Ksądz Paveł pomału przëvekł do moji godkji tak, żesma mogła
947 33| jinszioo żëcô, jak sedzec do kuńca na tim wostrovje za
948 33| kjej jesma zeszła na noc do naszi jomë pod zemją, jesz
949 33| go nom Pon Bog wużiczeł do rozeznanjô, co złé i dobré,
950 33| chternich Won provadzi svjat do celu, Jemu jedinje vjndomigo.
951 33| svjętim Jakubem v drodze do kraju, chdze rządë panują
952 33| chiże zbjeroł naju sprzęt do gotovanjô, zasepoł wogjiń
953 33| veszłasma vjadomą nom drogą do naszi krijovkji, zamknąvszë
954 33| vjelgą starą i tej veszłasma do naszi jizbë, v chterni na
955 33| dorobjił z deli, a wokjennice do tego, żebe go czasem vjid
956 33| Mjelësma dvjerze wod jizbë do kuchnji wodemkłé dlo lepszi
957 33| zavołoł:~— Jadą!~ Pobjegł jem do lukji i vjidzę:~Vodą mjedze
958 33| naju szukają. A ksądz sę do mje wobroceł:~— Remus, jidzle
959 33| wobroceł:~— Remus, jidzle do zvjercadła przë kominku.
960 33| ceszij kota.~Poszłasma tero do zvjercadła przë kominku.
961 33| Ale człovjek przëveknje do vszetkjigo. Vjidzącë, że
962 33| że szandarzë zavrocilë do brzegu, puscivszë rebokóv
963 33| To beł Trąba! — rzekł jem do ksędza. —Poznołbem go po
964 33| beło ksędza, przëvekłigo do vigodë. Bo jô, jak jô, mogłbem
965 33| Lipińskjigo, kjej mje przëjimoł do pjerszi spovjedzë: Dac tobje
966 33| Bożi vjedze duszę ludzką do Dobrigo i do Provdë, tim
967 33| duszę ludzką do Dobrigo i do Provdë, tim barżij woczë
968 33| woczë dusze moji przëvikałë do novigo vjidu, v chternim
969 33| tero będze, kjej legnjema do spjiku, jak naszi przesladovce,
970 33| deszczu i dokji chcoł sę do naju dostac, nji mjoł żodnigo
971 33| będze mjoł. A że won chce do naju, tego won doł nom dziso
972 33| dzesątą. To żdejma, chocbe do pełnji nocë, bo i jô so
973 33| Żeli Trąba v taką pogodę do naju sę nje przekradnje,
974 33| że cos szlapje v gonku do naszi jomë. Ale njimem sę
975 33| srodze zrnokłigo vpadło do naju i zavołało:~— Njech
976 33| Ruchna mu bełë przëlgłé do skorë a z njich cekłë całé
977 33| cekłë całé strużkji vodë. Do szeji mjoł przërzeszoni
978 33| sporo nich drevjannich vęgli do pjecka v kuchnji, a jô je
979 33| gorzołkji. Ale nom żodne jesz do ręku nje vpadlë. Za to nalazłasma
980 33| kożuch, chturen mu sigoł do pjęt. Tej pocignął roz i
981 33| wognjiskjem povjeszę moje ruchna do suszenjô, jak to pevnje
982 33| tero mje ju cepło ! Pojma do jizbë, a të przënjes varu,
983 33| Zoborach, zaro podeszedł do mje jeden ze szandaróv,
984 33| vjedzą, że vanożę wode vsë do vsé. Ten mje pitoł:~— A
985 33| pitoł:~— A dokąd to?~— A do dom! — rzekę.~ I na tim
986 33| panną Klemą — nje chce mje do głovë, żebe z njimjała bëc
987 33| Trąbjinô — żebem zaszedł do Koscerskjich Vdzidz, abo
988 33| Koscerskjich Vdzidz, abo do Czorlinë abo do Gołunja
989 33| Vdzidz, abo do Czorlinë abo do Gołunja i tam zadoł sobje
990 33| worądz z kjile rebokami vodą do Vjela. Bo vjedzec vom trzeba,
991 33| ko ten wostrov słuchô do Zobór — ale navetk podjeżdżac
992 33| chterni na termin sądovi do Vjela jachac mjelë. Z njimi
993 33| jim wuńsc chcelë. A jak sę do nas dostelë, tej jeden z.
994 33| ludze tu jadą na termin do Vjela i pokażą vom nokoze.
995 33| sobą vzęlë, bem sę prędzij do dom dostoł.~Tak won uwobezdrzoł
996 33| robji, Trąbo! Na wodvodze do złego jim nje zbivô. Ale
997 33| mjoł volą njimi strzelac do iiwostrovóv i ludzi ve vłosnim
998 33| vszeskjich zatransporterujema do sodze v gromadze z timi,
999 33| vodę, jak będzema jachała do dom v nocë. Na szczescé
1000 33| vëskoczeł, wobeszedł wostrożnje do ruchavigo kaminja i vlozł.
1-500 | 501-1000 | 1001-1426 |