1-500 | 501-1000 | 1001-1366
Chapter
1 1 | v czestim i chędogjim ale srodze zjnemczałim Betovje.
2 1 | detka i litoscevą jałmużnę, ale chodzeł z głovą vesok podnjesoną,
3 1 | Na vjechrzu leżoł stoł. Ale nje beł to stoł z deli zbjiti
4 1 | rzitelnje po kaszubsku, ale Pon Bog mu wod wurodzenjô
5 1 | nje tile chto przëchodni. ale choba le vłosnô matka rodzonô,
6 1 | povjostkji i pjesnje?...~Ale ludze nje tcą tego, co jim
7 1 | Pon Bog mje krzivdę vroci!~Ale tak postąpjił sobje choba
8 1 | nosi povjostkji i pjesnje, ale vjidzelë v njim tego dużigo
9 1 | sę nad Remusem litovelë. Ale czim jimu lôt przëbivało
10 1 | wurosł dużim jak stolim, ale woschłi beł jak pesternjok.
11 1 | pod barankjem beło zeloné, ale na vjechrzu krosë jego bes
12 1 | mjoł brodaté i vłosaté. Ale tich vłosóv nje stojało
13 1 | jak na wususzonim jabłku. Ale gubë te nje znaczełë wumortvjenjô
14 1 | go roz v takjim smjechu, ale ze smjechu przëszło mjedze
15 1 | Remusóv vlazłobe v jednę. Ale dur nji mjałë mnji njiże
16 1 | Bo bełë rzitelnje całé. Ale kjejbe sę bełë chcałë wudavac
17 1 | mjasta karovoł, wobuvoł botë. Ale nje ze vzglądu na ludzi.
18 1 | Gvjozdką.~Straszno jim, ale ceszą sę v ten czas na te
19 1 | vamps na jarmarku kanął.~Ale na długosc reminja nje bełbem
20 1 | może straszno rozgorzëc.~Ale jednigo razu tak sę stało,
21 1 | ma żeła v dobri zgodze, ale Remusa wona srodze nje lubjiła
22 1 | dopadła do Remusovich nóg. Ale Remus sę razu nje wobezdrzoł,
23 1 | tak jô mesloł sobje. — Ale tero Fresza mu je vëszekuje,
24 1 | będą darvałë sę vstidzëc.~Ale Fresza, jak sę doznała,
25 1 | njedobrim pomeszlenjim, ale pozvoleła jimu z woboré
26 1 | bokjem na Remusa blészczała. Ale krom tego zabjerała sę,
27 1 | ji tutkę vërvoł z peska. Ale jak sę doznoł, że ju po
28 1 | patrzeł. Jô ju chcoł wucekac, ale won mje pitoł:~— A chcoł
29 1 | remję i jął chiże gadac. Ale jô njevjele rozumjoł jego
30 1 | żem sę srodze wurzasł. Ale won mje trzimoł dzirżko.
31 1 | jego wobleczenju i wurodze. Ale won żodni na njich nje doł
32 1 | sovë, Smętka sovë sę polą!~Ale zkąd len bjedni, njewuczałi
33 1 | abecadła wuczilë dzecë, ale całi vsë dovelë przikłod
34 1 | jego smjercë pjenjędze, ale z timi papjorami nje vjem
35 1 | i płakała przë czetanju. Ale doznac sę nji mogę, chto
36 1 | Njiskô to beła jizdebka, ale przed woknem kvjitłë v wogrodze
37 1 | bëc serdeczną pamjątką. Ale nje zlcceł go na njikogo
38 2 | a kosą nje wostac slode, ale przędzenjô pjisani godkji
39 2 | jakąs provdę, chterną czuję, ale njepotrafję ji słovami vërzec.
40 2 | cë wukazac jakąs drogę, ale nje potrafję ji vësvjecëc.
41 2 | nje beł vërosłim chłopem, ale procem mje sę za takjigo
42 2 | Beł to ju stari chłop, ale mje nje pomogoł, kjej Morcin
43 2 | zveczajnje nji mogl vëprovadzëc.~Ale jak wonji sę ze mje vëszczerzelë,
44 2 | mocnjejszi słabszigo tłucze.~Ale naszła roz na to Marcijanna
45 2 | pokręceł nje tile jęzeka, ale i vaju łbóv szadich!~To
46 2 | roz mje v skorę nasoleło. Ale litovało sę nade mną, choc
47 2 | woczach i ręce załomivala. Ale njicht na nję nje patrzeł,
48 2 | dzevjił sę im nje vëtrzimoł, ale rzekł:~—A czimuż të, krolevjonko,
49 2 | zabjiją, żebes mjała volą.~Ale krolevjonka le paluszk położeła
50 2 | vëchodovji słuńca stojało jezoro, ale za njim znovu czernjił sę
51 2 | wusadła przë pjecku na lavje. Ale jô jodł, a kjej jem ju polce
52 2 | rzekłszë to, kąsk zbladła, ale po chvjilë dodala te słova:~—
53 2 | chvjilë dodala te słova:~—Ale ti njedobri godzenë, chterni
54 2 | jesz njiczego nje boczeł. Ale stari zegar scignął na sę
55 2 | wusmjechô, bo vje vszestko. Ale wona tego nje vjidzała,
56 2 | njim rządzi gospodinji. Ale vjerzë mje, knopku, kożdô
57 2 | vjęcij wo tim Straszku. Ale Marcijanna przeżegnała sę
58 2 | nje wopovjadac bojkji. — Ale jô vjedzoł, że ta bojka
59 2 | vjedzoł wo tim Straszku. Ale po ten czas anji dzevka
60 2 | posoł dobetk pod lasem. Ale tam — pod lasem — też sę
61 3 | jakji ve dva vjidë sejmują. Ale to bełë dobré drzevjęta.~
62 3 | żodni studnji nje beło. Ale Mjichoł mje povjodoł, że
63 3 | vodę nosilë ludze ze zomku. Ale ten zomk beł przeklęti przed
64 3 | chterni njick nje rosło. Ale njicht tam rod nje szedł,
65 3 | je z tim zomkovjiskjem!~Ale tej mje rzekł mój Anjoł
66 3 | vamps, żebe sę tego doznac. Ale njico mje rękę zatrzimało,
67 3 | nogji, bom sę vstidzeł.~Ale wona mje położeła bjołą
68 3 | njim przemovjic będę mogła.~Ale jô vjedno vjidzoł moję żorotną
69 3 | zvjercadle rzekji im sę vstidzeł,~Ale krolevjonka mje dodovała
70 3 | ludem i sobą. Bełam njemovą, ale dziso mom volą movjenjô.
71 3 | woczoma drogę przez rzekę. Ale tej jem vjidzoł, jak z vodë
72 3 | wukozkji, wopoczné i straszné.~Ale krolevjonka wuchveceła mje
73 3 | be cę do smjechu dostac. Ale smjoc sę nje będzesz, bo
74 3 | gvizdnął na Gnjotę i nekoł. Ale to bjicé mje nje bolaio,
75 4 | vjem, że cë Mjichoł vsepoł. Ale ten roz won dobrze zrobjił. ~
76 4 | Vadzkejle vadz, jô strzimję! Ale chleba z masłem jô dziso
77 4 | Vszetkjigo jô sobje nje vdarzę, ale ku reszce wona rzekła: ~—
78 4 | krolevjonkę i zapadłi zomk. Ale jô nji mogł ji przenjesc
79 4 | krolevjonkę i zapadłi zomk. Ale jô nji mogł ji przenjesc
80 4 | kloskji i kavałk chleba. Ale wona mje fojt takji dużi
81 4 | przëvtorzeł Mjichoł. ~Ale wona na njich nje słucliała,
82 4 | bo pudzema nocą na rebë! ~Ale jô bełbem rod z njimi szedł,
83 4 | Vezta mje ze sobą! ~Ale Morcin wodrzekł: ~— Zebes
84 4 | r" njimogł vëmovjic. ~Ale Morcin sę chvjilkę namiszloł,
85 4 | jakbe chcała przeskoczëc, ale wob drogę sę wodmeslała.
86 4 | jak naszi bëlë v koscele, ale Marcijanna vjedno tak wurechtovała,
87 4 | gadac:~— Nje ponekosz tam, ale pod studnję. A słuchej tero
88 4 | mjejscé i szedł v sviat cuzi. Ale za njim wostoł trup... Cużes
89 4 | pobłogosłavji. Jô cë tego żiczę. ~— Ale vëbij sobje z głovë zomkji
90 4 | mesloł i też pozdnji zrobjił.~Ale krom tego dzeń kole dnja
91 4 | pustkovjô dostrzec mogła. ~Ale jak jem so zmjerkovoł, że
92 4 | skjidła przë ti worędzë. Ale wona krom tego vjedno bodlivô,
93 4 | szkodę. —~Tak Gnjota wostoł, ale za mną bleszczeł vjernimi
94 4 | drzeva podrastalë brzidem. Ale jô vnetk vëbłądzeł na stegnę,
95 4 | vrzeszczec dvoje bestrich sójk. Ale jô se wuvożoł:~— Vrzeszcztałe,
96 4 | tu szukoł vajigo gnjozda. Ale jô vjem, że wono daleko
97 4 | ten nje szukô szczescô, ale szczescé szukô jego. Ale
98 4 | ale szczescé szukô jego. Ale to sprava zdradnô. Povjadelë
99 4 | Chtuż jidze? Chtuż jidze? ~Ale jô so wuvożoi: Pocuż won
100 4 | woprzestoł na mali szturk. Ale ledvjem zaszedł znovu mjedze
101 4 | i muszoł wobińsc bokjem. Ale tero jô ju czuł z njedaleka
102 4 | przełożëc do procemnigo brzegu. Ale jak wodrosłanadva kraczaje
103 4 | zagjęté na sztołt łodëg maku, ale peszné i dużé. A kjej przëpłinąłë
104 4 | chcącë vësunąc do mje. ~Ale jak mu sę to nje wudało,
105 4 | nama wuszło suchim pękjem. Ale kjej të jesz roz wodbjegnjesz
106 4 | wod bedła, tej woboczisz! ~Ale Gnjota le zdrzoł na mje,
107 5 | vëpuszczonich. Gnjota ję navrocoł, ale bez gorzu, jakbe sę ceszeł,
108 5 | moje sę slizałë na mechu, ale jô bjegoł dravo, bom ju
109 5 | zamknął złoté dvjerze? ~Ale dzivni kołpje jak nje chcałë,
110 5 | tak rzeka beła snodkô, ale dalij v żłobje rzekji voda
111 5 | vjidzoł jem, że to krev. Ale jô przëcesnął to bolącé
112 5 | chrzebt ji zchodzeł v pole. Ale bleżij jem sę jednak doznoł,
113 5 | także vądoł vedle gorë, ale v njim stojało kjile jałovcóv
114 5 | ludze przez brod jezdzilë. Ale dzisodnja njicht nje jezdzi,
115 5 | Chtuż tu gronk wostavjił?~Ale nje beł to gronk, jak nasze
116 5 | grzebac, żebe vëkopac kulkę. Ale polce moje zavadzełë wo
117 5 | be beł i tak przëszedł. Ale tero dravuj! Bo mje do wucha
118 5 | beł jaż takji chvatkji.~Ale jak won bedło vënekoł ze
119 5 | njego le połova wostala, ale szedł, wobrocającë sę co
120 5 | zemji i blészczącë na mje. Ale jô mu njick pomoc nji mogł.~
121 5 | v Boga" bełobe zbjegło. Ale do "Przikozanji koscelnich"
122 5 | chterni Judosz sę povjeseł.~Ale gbur cesnął szligę i szedł
123 5 | chternim njicht nje vje.~Ale przed woczoma mje stojałë
124 5 | przëslą wobjadu na pole?~Ale tego wonji jednak nje zrobjile,
125 5 | połeżeła kol mje łëżkę. Ale jô przë jedzenju njimogł
126 5 | leżi. Gnjota sę strząsł, ale jô tego nji mogę i dlotego
127 5 | cebje?~— Boli jak szvernot! Ale to minje. ~Tej wona na mje
128 5 | wuszłi tak daleko wod bedła. Ale wona nje popusceła, le godała:~—
129 5 | popjerającë sę, probovoł jisc. Ale to szło tak zimko, żem voloł
130 6 | jak chojeczka v borze, ale to le skora a gnot...~Beło
131 6 | Bełbe i Mjichoł szedł, ale wob zemę vlazło jimu njico
132 6 | Noprzod jem njick nje vjidzoł. Ale pomału zaczęło mje sę vjidnjec,
133 6 | rzędë ksążk na policach. Ale Straszka jô nje vjidzoł.~—
134 6 | zeloné woczë dużé i dzevé. Ale njimem sę rozeznoł, jistnje,
135 6 | wucekł i njick nje povjedzoł. Ale na nich kaminjach jô sę
136 6 | wona trzimała varząchevkę. Ale jô sobje njick złego njevdarzącë
137 6 | co të mje tak szamocesz?~Ale wona njick nje rzekłszë,
138 6 | za co wona mje sprała.~Ale zegar stari tak głosno jął
139 6 | prziczinë Marcijannenigo gorzu. Ale nobarżij żol mje beło varząchevkji...~
140 6 | vjidzec. Dziżanga z njego, ale woschłi jak pesternjok.~
141 6 | dobetku bez njego nje kupoł.~— Ale v głovje mô njedobrze! —
142 6 | vezdrzoł Marcijannje v woczë, ale njick vjęcij nje rzekł,
143 6 | Nji mô! Tej njetile krovë, ale anji porvoza nji mô! Njechże
144 6 | czetanjô jô sę chiże nawuczeł, ale z vëmavjanjim mjoł jem vjele
145 6 | povtorzëc moją skażoną godką. Ale jegomosc sę ze mje nje smjoł,
146 6 | płinęła pod zomkovjiskjem. Ale no zomkovjisko stojalo sztek
147 6 | BogaWojca, starodovnô droga, ale że ludze dziseszi volelë
148 6 | Marta noprzod nje chcała, ale potim żądała, żebem ji przërzekł,
149 6 | a na wolszka sę trzęsła, ale moje kołpje nje przëpłivałë,
150 6 | będze przë krolevjonce.~Ale wona v lese beła cechô,
151 6 | jô ję muszoł przenjesc. Ale jak jô ję na brzegu pusceł
152 6 | Jak të to vjesz wukładac! ~Ale jô wodrzekł:~— To nje je
153 6 | Nji mają! —Vjidzisz! Ale kjej nasza panji będze mjała
154 6 | njick wodrzec nji mogła, ale sę pitała:~— A nasz tatk,
155 6 | mje sę z tego spovjadac. Ale na tim nje beło dosc.~Przasni
156 6 | Morcin mruczoł i nje jodł. Ale Mjichoł sę vësmjevoł i podkorbjoł:~—
157 6 | vënekoł z pjeca na łeb.~Ale Marcijanna mjała żol, że
158 6 | Mjichała, żebe nje vëdoł. Ale wona to zmjerkovała...~Przë
159 6 | pjęsc dorosłigo chłopa. Ale strzonk beł cenkji, jak
160 6 | podłodze, jaż dudnjało.~Ale Mjichoł sę dzevovoł i rzekł:~—
161 6 | zemję i vëburkła z jizbë. Ale przez dvjerze czuc beło,
162 7 | chojnë przë Jozvovi studnji. Ale jak jô ju zvekł trafjic
163 7 | tede na svojigo Golijata.~Ale njimem z njim przëszedł
164 7 | Sina i Ducha svjętigo! ~Ale jô njick nje vjidzoł i nji
165 7 | jisceła. Przëlecała i Marta, ale krziknęla i wucekła precz.
166 7 | Tej vëszedł so na woborę. Ale gbur zabroł nigo njecnotlivigo
167 7 | czas! — Bjej ju czas! — Ale lica mjoł jakbe womglałé,
168 7 | co na pustkovju svjęci.~Ale Straszka vszędze beło pełno
169 7 | Golijata v njiin nje beło. Ale verazno zaszklelë sę bjoti
170 7 | a szumjącë jak na vojnę.~Ale za mjedzą vtorzoł las jezoru
171 7 | woczë na mje vëtrzeszczoł.~Ale jô, trzimającë moję puszczovkę
172 7 | mjedze nami rozsądzi! —~Ale won na mje nje słuchoł,
173 7 | chcoł przeze mje przejachac. Ale jô vzął moją puszczovką
174 7 | Tej znovu bodnął konja. Ale ten sę spjął, bo jô nje
175 7 | ze stępjidła, żebe zlezc, ale njico muszało mu strzelëc
176 7 | pravą ręką Krola Jegomoscë!~Ale jô wodrzekł:~— Jô jezdem,
177 7 | pjekla, chdze cë tvoje dodom! Ale żeli të jezdes le knopem
178 7 | psa, chturen kąsac chce. Ale jô sobje wuvożoł— tero je
179 7 | jem go v moję puszczovkę. Ale won vjidzącë, że to nje
180 7 | Golijatein! Pobjitva! Pobjitva!~Ale las mje znoł. Znałë mje
181 7 | v głovę i pchnęło v teł. Ale jô i dobrą volą chcoł sę
182 7 | Trzasło, jak v scrovi drcvno. Ale Golijatovji bjelô smjercë
183 7 | jô podnjosł mój kapelusz. Ale jak jô fiovsodzoł, tej jô
184 7 | znak dobëcô i przemiszloł.~Ale njc dele mje przcmiszlac
185 7 | gp go vezvoł na pojedink. Ale won le sę vëszczerzoł i
186 7 | kłobuk mje przedzuravjił. Ale jo go moją puszczovką z
187 7 | zączął jego ruchna rozpjinac.~Ale tero nadbjegła i Marcijanna.
188 7 | vekopani beł cali rząd sklepóv. Ale vstron tich sklepóv rosł
189 7 | sę chcało jak vjilkovji. Ale njicht do mje nje przeszedł.
190 7 | nje będę tero movjiła. Ale to cë rzekę: — Sedzë ceszij
191 7 | rzekł:~— Zev jô czuł Martë, ale wurodę jô vjidzę knopa.
192 7 | małigo Remusa na pokozkę. Ale za pustkovjé naszi mje sę
193 8 | brozdę Golijat cë vëworoł, ale żevigo sę nje doworoł. Kjej
194 8 | jakbe sę chcoł wo co pitac. Ale ku reszce voloł to rovnak
195 8 | robjic muszi to co mu kożą. Ale vjedno boczë, żebes sę z
196 8 | vjęcij njick nje rzeklë. Ale Mjichoł mje wodtąd dzeń
197 8 | trampka i varząchevkji. Ale wodtąd już sę też żodnim
198 8 | njijak nalezc nji mogł. Ale wona vjisała v Straszkovi
199 8 | doł człovjekovji vłodzę, ale nje nad drugjim człovjekjem.
200 8 | ti rozpravje z Golijatem. Ale to beło za wojczeznę! Beł
201 8 | juńc z lińcucha spuszczoni. Ale co do gnota, to won mô svój
202 8 | pod korunovaną jarzębjiną. Ale vjid? — Jakji to vjid i
203 8 | sę pchała przeką smjot, ale za woborą, chdze budinkji
204 8 | jakbe nas nje chcało puscëc. Ale ma sę procem vjichru vëdobeła
205 8 | szła vedle brzegu i vołała. Ale nom njick nje wodpovjedzało.
206 8 | jak be chcoł njico rzec, ale sę strzimoł i pitoł:~— Nje
207 8 | pitoł:~— Nje czuł të njick?~Ale jô czuł dobrze vołanjé dalekji.~—
208 8 | vołejma!~Tak ma vołała. Ale vjater nasze vołanjé nekoł
209 8 | vzął rog do gębë i jął dąc.~Ale skutk beł takji, że to przed
210 8 | plecach jakbe mjoł gorb. Ale kjej ma ju naszła na sę,
211 8 | jak czopka, v przerębli.~Ale won le na mje zdrzoł i nje
212 8 | Jô czuł vaju trąbjenjé, ale mje beło, jakbe to szło
213 8 | że cë sę tak zdovało.~—Ale chdze jô sę tu nalozł —
214 8 | To je nasz parobk Remus, ale won mô kąsk skażom jęzek,
215 8 | na postronku wu cegana.~Ale ma ti jego komediji zrobjiła
216 8 | vej pochvalëc nje chcoł, ale ma tego jimu nje rechovała.
217 8 | Sodł won z nami do wobjadu, ale jodł le ze svigo gronuszka.
218 8 | jodł le ze svigo gronuszka. Ale po wobjedze proseł vszetkjich,
219 8 | że won z nji podkorbjô. Ale żid Gaba le małimi, czornimi
220 8 | mjesce kosztuje talara, ale jô ję dom za pjęc wosmokóv.
221 8 | kosztuje wona poł talara, ale jô ję dom wosmok tanji.
222 8 | mokri vodë i jesc delë...~Ale jak won tak wofjarovoł stążkę
223 8 | wod Morcena nje chcę! — Ale woczë ji sę smjalë do stążkji.~
224 8 | nogji czapem zemskjim... Ale jô tich ksążk mom jesz całi
225 8 | skorb jakji mjoł v mjechu. Ale że to jimu, Remusovji, chturen
226 8 | chturen mjoł po nję przińsc. Ale ta planeta beła gvesno podrobjonô,
227 8 | vdovc żoden nje przëszedł. Ale jô so wuvożoł, że le som
228 8 | rzekła:~—Tero ju czas spac!~Ale mje sę njijak nje chcało
229 8 | czetô, jak ma bjedni ludze.~Ale jô wobstoł przë svojim.
230 9 | i mroz tnje jak rozgami. Ale boczë, przińdze czas, że
231 9 | gbur so najął novigo knopa. Ale łożka mojigo pod zelonim
232 9 | wona sę tero sama bojała. Ale Marta mje povjedzała, że
233 9 | godało: Bjej na zomkovjisko!~Ale jô sę strzimoł, bom vjedzoł,
234 9 | anji dnja anji godzenë. Ale dziso mje sę zdovało, jakbe
235 9 | jem do stanji njibe spac. Ale jô tam le zazdrzoł do konji
236 9 | krolevjonkę na złotim tronje.~Ale ceszô vłodała vkoł, le dołem
237 9 | vodą v doł i vodą v gorę, ale nji żodne kołpje nje przëplinęłë,
238 9 | zrobjiło, jak na płacz. Ale jô sę nje poddoł i sobjem
239 9 | vstoł i podszedł na gorę.~Ale tam na mje cos żdało tak
240 9 | bluznjił v wosamętanju serca. Ale Pon Bog spravjedlevi wukoroł
241 9 | przezdrzevą i wunoszało nad zemją.~Ale wona na mje zdrzącô wusmjechała
242 9 | najim pustkovju rozumjeją. Ale przëszło mje do glovë:~—
243 9 | mną zabovjac v zchovanigo. Ale to vszetko jinaczij vëzdrzalo,
244 9 | Nje vjem, jak to sę stało, ale całé moje żëcé na pustkovju
245 9 | skrelë przed njeprzijocelami. Ale to vszetko mje sę tero vëdovało
246 9 | wodpusceł krevji za talerz. Ale może to i bez tego mjinje.~
247 9 | tim wona mjała rozmovę. Ale na mje wona anji nje vezdrzała.
248 9 | Marto, zle mje nje je. Ale v tij chvjilë przechodzeła
249 9 | vodą, cobe mje mjinęło.~Ale na to i svjęconô voda nje
250 9 | krokóv po lestach i mechu. Ale czuł jem le granjé rzekji
251 9 | ma krolevjonkji, nji ma!~Ale jô żdoł, jaż szarô noc kanęła
252 9 | ku mje bliżij a bliżij. Ale jak ju zakreła vszetko svojim
253 9 | jô vjidzoł barzo verazno. Ale szłë cecho po vodze, jakbe
254 9 | szklestim. V lese sedzała ceszô, ale gorą szła vjedno ta sama
255 9 | zrobjiło, żem mesloł wumrzec. Ale jô vszeskji sełë vzął do
256 9 | jem wuzdrzoł trzë chojnë. Ale na vjeczerzą jô nje szedł,
257 9 | cobe sę naszi nje zbjeglë. Ale trzęsk mje vzął i takji
258 9 | moklezna na mjevëstąpjiła. Ale krom tego na połnjé nji
259 9 | trzeba posłac po krevavnjika.~Ale po wobjedze jô znovu szedł
260 9 | wosamętanjé kąsk popuscivało. Ale na vjeczerzą jô znovu jodł
261 9 | Lęborga abo do Gduńska.~Ale mje na przëboczenjé trampka
262 9 | Marcijanna vzevô darmo. Ale vezce mje sekjerą v łeb,
263 9 | jesma z Martą szła ku Lipnu. Ale jô nje wuvożoł na njic,
264 9 | drzevjąt gorzlivje szamotoł. Ale kjej jem sę vdzarłna zomkovjiska
265 9 | jidze! Nje jidze! Nje jidze!~Ale vjater zavłl gorą vjelgjim
266 9 | të mje tu nalazła, Marto? Ale wona na to pitanjé njick
267 9 | mje v teł głovę skrąci. Ale cos jinszigo mje gnało i
268 9 | krolevjonka ze zaklętigo zomku, ale vjelgô panji, chterna na
269 9 | njesvjadomi v ti chmurze, ale jakjem wodecknoł, Marta
270 9 | będze smjerc. Jidze noc!~Ale to jesz całi szturk bavjiło,
271 9 | przëboczeł sobje, co beło. Ale czuł jem sę słabi bardzo.~—
272 9 | zchodzeł z gorë do rzekji. Ale Marta mje mocko podparła.
273 9 | choc wono sę bronjiło. Ale kjej vjidzało, że ju jidęv
274 9 | jô ję postavjił na nogji. Ale wona mojigo reminja njepusceła,
275 9 | beło v szarim połvjidze. Ale mje ten las dziso sę vëdovoł
276 10| Jô cë wuczinję do voli, ale muszisz mje pjervij wodpovjedzec
277 10| chcołbem sę z nją żenjic. Ale v njedzelę va przëszła v
278 10| sobą zakantrani, cze nje?~Ale jô sę mocko dzevovoł na
279 10| njigde do głovë nje przëszło. Ale won mje z taką wuvogą zdrzoł
280 10| żebes të, Remus — vëbocz, ale jô movję jak meszlę — mjoł
281 10| stvorzeł takjim a nje jinszim. Ale procem mje szekovnigo chłopa,
282 10| mje nje chcoł wobrazëc. Ale jô beł ti jistni wudbë,
283 10| postronkji za worczikji. Ale wona żdała, jażem sę wobroceł,
284 10| chcoł mje puscëc dalij. Ale jô strzeleł z batoga i jął
285 10| nje je gburskji sposob. Ale jô nekoł na złomanjé karku,
286 10| chdzeroz parobcë robją?~Ale jô rzekł:~— Wukąseło mje
287 10| Remus vëzbeł wubetk i mjarę.~Ale pod gorą, chcącë nje chcącë,
288 10| Povjem jô cë novjineczkę, ale njesrogą. ~Bo ju z tvoją
289 10| Całi szturk jô wostoł som, ale njiżoden pocerz nje szedł
290 10| mje nje przëszła pocecha. Ale czëtoł jem v njich:~— Cerpji,
291 10| meslach mojich bluznję. Ale wod wokna szedł grubi parmiń
292 10| wo svojim sercu zabivszë.~Ale moja dusza zakrziknęła :~—
293 10| zatrzeszczałë v członkach. Ale wulgji mje nje dało, jaż
294 10| zomku.~Zagrałë worganë, ale jô czuł jich granjé jak
295 10| ksądz jich dvoje zdovoł. Ale jô so wudboł tak:~ — Njim
296 10| progjem do novigo żëcô.~Ale ve virokach Boskjich godzena
297 10| vjeselnjicë sę stanovjilë, ale wona przë mje kłękła, chveceła
298 10| Chvjilkę małą to trvało, ale jô czuł v sercu, że sobje
299 10| Wupjijema sę za trzë dzevkji.~Ale jô njick nje jodł anji njick
300 10| beła moja krev serdecznô. Ale jak kozała, tom pjił. Tej
301 10| młinarza i vëjachoł ze vsë. Ale to vjem: Kjej znovu szło
302 10| dzevovałë njemové bidlęta. Ale mjeju vszetko beło jedno.
303 10| krolevjonce mój mjecz złoti. Ale dziso nje nosełë ruchen
304 10| namjenjoné, tego nje mjinje. Ale mje sę zdaje,że kjej to
305 11| mje żarła wod strzodka. Ale wona njikomu njic nje povjedzała.~
306 11| przëmeszlivoł wo lekach dlo mje. Ale dotechczos jesz sę nje dobroł.~
307 11| na chvjilkę wustatkovało. Ale jô jednak nji mogł wusnąc.
308 11| robji, co cë sę vjidzi, ale boczë, żebes sę nje dostało
309 11| bok przevroceł, żebe spac. Ale tej to vlazło jak kot na
310 11| żolącich gvjôzd. Jô jezdem "Ale" i "Nje". Jô sedzę na sprężenje
311 11| dotąd njigde nje vjidzoł, ale to mje nje dało rozmiszlac,
312 11| tede latarnją i legł znovu. Ale spjik mje wodchodzeł, jak
313 11| Probovoł jem go ręką vëcignąc, ale sedzoł mocko. Tak jô so
314 11| të jesz mosz v gnotach, ale chto vje, jak długo cë go
315 11| krziżové drzevo, gromové zelé. Ale żodno z tich zel nje je
316 11| vjerę chdzeroz nachodzeło, ale gnota beł jes mocnigo i
317 11| skarnji jô rozeznac nji mogł. Ale czim dzeń sę robjił vjidnjeszi,
318 11| klotce. Sedzała smutnô, ale cechô. A jô szedł do dom
319 11| Wuchvacë lecirz i veńdz! Ale njeszczescé jego, kjej nje
320 11| klamkę wuchvaci. Zazdrzi — ale dvjerze przed njim zatrzasną,
321 11| tesknjic będze do smjercë. Ale svojicli dvjerzi njigde
322 12| Ziłi Duch mje wodstąpjił, ale długo vjedno patrzeł jem
323 12| mje rożni przismaczkji. Ale to sę na njic nje zdało,
324 12| të sę stoł takji buszni?~Ale smjoł sę przë tim Mjichoł
325 12| z Martą na sę vezdrzelë, ale nje rzeklë njick). A tej
326 12| scanje i kozoł sę povjesëc. Ale strach to vjerę nje beł.~—
327 12| wodvożnigo ducha, Remus. Ale że të nji mosz strachu,
328 12| bo bem sę wo cę strachoł. Ale to cë rzekę, że tam na zomkovjisku
329 12| szlë po vęgjel i kvjat, ale za moji pamjęcë ju njicht
330 12| Jednimu bodej wudało sę wucec, ale to go gonjiło jaż na woborę.
331 12| posvjęconą kredą pjisani. Ale won njigde povjedzec nje
332 12| żołtą krosę mojich lic, ale jô vjidzoł le svoję cenją
333 12| mje nje strąceł v rzekę.~Ale tak mje zębë wo zębë zvonjilë,
334 12| kuńtańt ze svoji psotë.~Ale jak ma zaszła na pustkovjé,
335 12| też to vjidzoł na javje:~Ale vkoł mje jęłë gospodarzëc
336 12| chcoł vëskoczec jak wonge, ale porę rąk mje strzimało i
337 12| mje poznała i co rzekła. Ale wona plinęła, jakbe mje
338 12| njiż za knopjęcich lôt. Ale przë pomocë Boskji jes dobeł.~
339 13| klepjisko, bosma draszovała. Ale wob vjeczorë, kjej dobetk
340 13| wona jak njic nje gadała, ale nje z jakji złoscë.~Kjej
341 13| kąkole ve vjidnim polu. Ale kjej jem ji dzękovac chcoł,
342 13| mostem! — wodrzekł Mjichoł.—Ale co będze, tego nji ma vjedzec.
343 13| bronji! — vestchnęła Marta. Ale jô beł srodze czekavi nich
344 13| ludze wod tego wodviklë. Ale mój njeboszczik tatk mje
345 13| żebe bronjilë pustkovjô. Ale naszła jich takô hurma,
346 13| Delë wonji naszim poku, ale ze stanji vzęlë konje, a
347 13| zgrzebjęca i wuszlë v svjat.~Ale gburovji beło markotno wo
348 13| pchnął go bagnetą v stopę. Ale jednak wucekł szczestlevje,
349 13| Dożełasma ju kjile vojen, ale żodna do naju nje doszła.
350 13| pevnje i provdę, Remus. Ale rzeczë som: Nacuż nom dziso
351 13| Rediinjô całô pobjegła krevją. Ale dziseszi ludze zaboczilë
352 13| dzejach, jaż krev sę burzi. Ale chtuż sę jimu tam przësłuchô?
353 13| vszetko jidze po starimu, ale za naju lasami i vodą ju
354 13| pochę i cużbes zrobjił? — Ale jô jem ti wudbë, że va młodi
355 13| wutropjenjô nje doczekota, ale długo żdac na to svjat nje
356 13| nje navjedzi pustkovjô. Ale nalezlë vszetkjigo daru
357 13| choc ju minęłë Trzë Krole. Ale latos belë przëszłi Gvjozdkji
358 13| Morcin też mjoł strach, ale nje gvjiżdżóv żodnich, le
359 13| żebe bedło dobrze żarło.~Ale mje, kjej przëszłasma z
360 13| rzekł jem do sebje. — Ale może Marcijanna cë co wostavjiła.
361 13| czorné, jakbe wusmoloné. Ale v njich ju sę varzeła mjozga,
362 13| v nocë vjidu nje zrobji. Ale vjedno wokno wostało cemné,
363 13| podezdrzoł v gorę, jak wonge. Ale jażem so zdzevjił:~— Tec
364 13| stojoł i patrzeł całi szturk, ale vjid jak svjeceł, tak svjeceł,
365 13| nji mogł vlezc v gorę. Ale muszołjem so povjedzec,
366 13| meslach szedł jem na woborę.~Ale tu na mje żdało jesz vjększé
367 13| Vszescë stojelë na woborze, ale z daleka wod ni wukozkji
368 13| stojała jak dzivné zapitanjé. Ale co sę stało, tego stari
369 14| wokna pod vjetrznjokami, ale i wokno wotmikało sę wob
370 14| stopjenjami v gorę i v doł. Ale ze Straszkjem vszelako vjesołosc
371 14| cechu a gadac na poł głosu. Ale jô tede jesz nje vjedzoł,
372 14| Vstoł jem i zrobił vjid, ale njick vjidzec nje beło,
373 14| smjegu i ju ji nje beło. Ale jô sę ju dobroł, chto to
374 14| nje tnje dlo naszi zopolë, ale dlo smętorza v Lipnje.~V
375 14| mje no Mjichoł spominął. Ale moja wuvoga beła vjęcij
376 14| scana a vëschłi jak drzozga. Ale na skarnjach kvjitłë mu
377 14| czężor v spodku veznjesz! Ale jô wodrzekł:~— Jakuż jô
378 14| dobroł, komu to znaczi.~Ale won sę sparł na poduszkach
379 14| mój podveższi na vojnje. Ale przëzdrzë sę szablë i strzelbje:
380 14| budzeła sę volô wu ludzi. Ale ti, co panovelë, nje chcelë
381 14| bjitvë wodbivelësmë v lasach. Ale lechi człovjek zdradzeł
382 14| wostac trupem. Jô dobeł. Ale ku reszce jednak krol i
383 14| pomstę. I v njedzelę belë, ale ponjechelë mje, bo ju Pon
384 14| całé lata mocni i zdrovi. Ale tero vjem, że sę vjęcij
385 14| vjeczni przëjimje moje kosce. Ale rodbem jesz tile żił, żebe
386 14| że i jô ję tam vjidzoł!~Ale jô nje rozumjoł, dokąd won
387 14| morskigo rosnącé njibe drzeva. Ale to njiżodné drzeva, le budovë
388 14| nji pjisoł svoje dzeje. Ale mnogji pokolenjô procovac
389 14| postavji zomk svoji chvalë. Ale dunë i vjatrë morskji zaleją
390 14| vëdvjignjenjim zapadłigo zomku.~Ale mje sę smutno zrobjiło na
391 14| sec założëc na zotorze, ale ręka moja nje przëvikła
392 14| żebe z tobą gadac vjęcij, ale kożę cę zavołac, kjej będze
393 14| mje po głovje chodzełë. Ale vszetkjigo przemiszlanjô
394 14| czervjoną krevją kaszlô?~Ale Mjichoł sę zameszleł i nje
395 14| beł go vësłoł na szkołë, ale v nen rok njewubetku vroceł
396 14| vdarzę sobje vszetkjigo, ale beło to luo starich dzejach:~
397 14| żëcé i smjerc. Dobeł nasz, ale som legł na długji tidzenje
398 14| długjich latach do dom, ale na njego Smjerc kosę klepje.~
399 14| mosz krovë anji porvoza, ale procą zarobjisz svój chleb.
400 14| Bogvje, cze co skurała. Ale jô cë dom radę, bom stari
401 14| chadej vjęcij do pana Jozva! Ale jô wodrzekł:~— Jakuż jô
402 14| Beł pravje przë pjisanju. Ale kjej jem vszedł, cesnął
403 14| napjisac nasze dzeje som. Ale daleko wod wojczeznë, njewubetk
404 14| cë povjem.~ Żol mje beło, ale nje wodrzekł jem njick,
405 14| A vjesz të, co to jesta?~Ale jô so przëboczeł, żem wu
406 14| vëvołac takji straszni skutk. Ale strzod tich prziczin jedni
407 14| co nasze kraje zabroł. Ale vjelgji i peszni koscoł
408 14| mocno prętóv, be go złomelë. Ale żoden ze senóv nji mogł
409 14| vaju njicht nje złomje, ale v pojedinkę vaju znjiszczą! —
410 14| głovę, wodpovjedz gotovą. Ale pon Jozef pokozoł ręką na
411 14| ręką, żebe vszescë vëszlë, ale na mje patrzeł, żebem wostoł
412 14| napjisané dzeje naszigo ludu, ale zamjast njich muszę cë zlecëc
413 14| krokji przed sebje vjidzą, ale mola, dokąd jisc muszą,
414 14| rzucivszë do smjeci. Jô ale jim zbudzę z pod kamjannich
415 14| jich dzevcząt i njevjast. — Ale jô do njich spłavjił z kamjannigo
416 14| wugorze: to grob jich panóv.~Ale nje rzekłszë słova Ormuzd
417 14| wognje i gasełë płomiń.~Ale Ormuzd bjołi nje luoprzestot
418 14| legł na vznak jak njeżevi, ale doł mje ręką znac, żebem
419 14| jô szedł do svoji robotë, ale dusza moja wostała tam na
420 14| kvjat — pomeslołjem sobje — ale drzevo, na chternim wurosł,
421 14| tak njechcąco do wosmë, ale zegar bjił vstec dalij i
422 14| gorę do Straszkovi jizbë. Ale jô vjidzoł zdrzącë na zegar,
423 14| głosno v szertuch chlichała. Ale na mje szło z ti kamjanni
424 14| Chcoł jem go chiże popchnąc, ale Mjichoł zatrzimoł mje rękę
425 15| ten szlach beł mu vjadomi. Ale njigde njikomu wo njim njick
426 15| wutopjonich ve krevji.~Ale ledvo Liza i Gnjadi zacągnęłë,
427 15| uwoblekała szarę komudę. Ale kjej jesma veszła na starodovną
428 15| zomku! — pomesloł jem sobje.~Ale kołpje stojałë cecho na
429 15| woblevoł vjid najich pochodnji, ale głova taceła sę v nocni
430 15| prochami mojich przodkóv! Ale zlotigo mjecza mojigo ju
431 15| cignęłë ku procemnimu brzegu. Ale spłoszełë sę v vjelgjim
432 15| skozoł jem polcem v gorę. Ale Mjichoł vezdrzoł chiże,
433 15| bjałi... ~I ma szła dalij. Ale mje nje dało poku, lem sę
434 15| do nóg ti dzivni uwosobë. Ale won mje podnjosł, zdrzoł
435 15| Jidę! wodrzekł jem. —Ale szukac vas będę, panje.
436 15| Chdziż të, Remus, bivoł?~Ale mje sę njechcało wodezvac.
437 15| jakji nogłi roboce gadac, ale won mjoł co jinszigo v głovje.
438 15| tę godkę potcevi Mjichoł, ale jô nje wodrzekł njick. Tak
439 15| leże. Nje vjem dloczego, ale nji mjoł jem uwodvogji,
440 15| jaż woczë mjała czervjoné, ale wobroceła sę, dała mje rękę
441 15| zavjeseia szkaplerz na koszuli. Ale mje na tę ji godkę czężko
442 15| tesknjic będę a może i płakac, ale wostac z vami nji mogę.
443 16| mje nę stążkę czervjoną!~Ale jô na to krąceł głovą im
444 16| sluchoł. Żid vjele mesloł, ale nje movjił le to, czego
445 16| Ruchna të mosz parobka, ale z woczu cë patrzi jak tim,
446 16| Nu, nje gorz sę, Remus, ale jô vjem vszetko. Wovcę cignje
447 16| pjersami i czervjoną gębą. Ale të Remus —jô vjem — bełbes
448 16| vstoł bez słova be jisc. Ale won jak żaba sę zavjeseł
449 16| kjejbe tvój nje tile wojc ale dżadulk żeł, mjołbem tvoje
450 16| wob noc?~— Jô nje vjem!~— Ale jô vjem. V ti jizdebce.
451 16| jutro?~—Jô jesz nje vjem.~— Ale jô vjem, jô cë povjem. Të
452 16| zrobjisz dzis?~— Nje vjem.~— Ale jô vjem! — Të kupjisz wod
453 16| Tvój geszeft pudze dobrze, ale jô sę boję, że tvoja vjilczô
454 16| żedovskô mje be nje narobjiła. Ale na to njima radë. Gęs mô
455 17| skrzepjice. Małi to beł chłop ale chvatkji jak żevé srebro.
456 17| jinszé poprovdze przezvisko, ale ludze go le Trąbą vołelë
457 17| Na, Remus, i sę napji! Ale jô wodezvoł:~— Napjile sę
458 17| Nje pjijesz gorzołkji. Ale to nje je dlo muzikańta
459 17| njibe słabé slvorzenjé, ale przemislnoscë mô v jednim
460 17| smjesznô. Może to cę wuchronji, ale barzo vątpję, bo bjałkji
461 17| vëspję sę v polu jak zajk. Ale człovjek jednak noprzod
462 17| vjidzoł młin v roboce.~— Ale jô pamjętom dobrze. Vë tu
463 17| naszimu panu, dvor rosł, ale stodołë stovałë sę wod lata
464 17| bo zjeżdżelë sę gosce. Ale to nje bëlë naszi. Wonji
465 17| svjece jak nasza kaszubskô.~Ale som pon wudovoł, że ji nje
466 17| zemji. Vjarę mają naszą. Ale przezviska jich jô nje vëmovję —
467 17| przëvandrom z njemjeckjich krajóv.~Ale mje na taką godkę storigo
468 17| i Labuda stari i drudzë. Ale won vënekoł nas. Beł tam
469 17| czorną brodą. Jô nje vjem ale won mje przëboczoł wob czas
470 17| możesz na nji bulvë sadzëc. Ale ni truposze v zemji vortoscë
471 17| pjekjelnjik vszetkjimi zęboma. Ale nasz pon porvoł harap i
472 17| spjerzę jak psóv va mamutë!~Ale nen wobleczoni za pana Luceper
473 17| Boga i ludzi.~I ma szła. Ale nen czorni pjekjelnjik za
474 17| poczestunk będze jak na vjeselu!~Ale ma so dała na to mocko rękę
475 17| wodrzemjechóv, pjekjelnjikóv, pogan, ale nom njigde takjigo brzedkjigo
476 17| njech vëszkaluje i vëbjije, ale wobrazëc nas tego njech
477 18| do nji stojała wodemkłô, ale kjej jesma veszła, cemnosc
478 18| chterną pjijoł z butelkji.~Ale czim sę rozvjidnjivało z
479 18| petel krzevo nastavjił, ale petlujle svoją godką a nje
480 18| zęboma, jaż straszno patrzëc.~Ale nje żdoł Trąba, jaż co rzeknę,
481 18| co ludzom jidze na woczë.~Ale jô wodrzekł mu pomału i
482 18| bojka! — wodrzekł jem. — Ale jô le v nen czas beł za
483 18| moji vędrovce po svjece.~Ale won po chvjilë chvjądającë
484 18| gorzkej sę na mje Remus. Ale to cë rzekę: Cuż mje po
485 18| przedtim.~Tak plestoł Trąba. Ale jô le sluchoł poł wuchem,
486 18| wobroceł na drugji bok.~Ale Trąba nje doł mje poku,
487 18| sę ruchô, kjej sama może! Ale Trąba mje szarpoł.~— Remus,
488 18| wona cebje nje nażoguje. ~Ale Trąba sę nji mogł wustatkovac.~—
489 18| norce też njico kuczkovało. Ale cuż na to robjic? Tedem
490 18| cuż chcesz na to robjic?~Ale Trąba nje szedł za moją
491 18| jisceł.~— Mądrze cë godac, ale mje — choc jem wodvożnigo
492 18| nji mestrovac.~— Gvesno!~— Ale cuż be to mogło bëc?~Medetovoł
493 18| medetovoł Trąba nad tą spravą, ale vnetk to zaczęło z jinszigo
494 18| to le takô babskô godka. Ale mje je strach. Bo vejle,
495 18| vjidzoł, co sę tam dzeje.~Ale mje sę nje chcało, żem beł
496 18| Trąba beł jinszi vjarë, ale strach mu dodol wodvogji.
497 18| na vodę i vëtchnął głovę.~Ale jesz rechlij, njiże ję vëtchnął,
498 18| Dom jô cë tu straszëc!~Ale żebe sę też na pevno doznac,
499 18| przeżegnej krziżem svjętim!~Ale to le na mje woczë vëtrzeszczeło
500 18| Voda mje sigała do pasa, ale jô bem beł v ti chvjilë
1-500 | 501-1000 | 1001-1366 |