Chapter

 1 6 |              Jô vjem! — Jô vjem!—~Kjedem charnę dovoł krovom v chlevje,
 2 18|    zlecivszë sę na wopjekę Boską.~Kjedem sę wobudzeł, vjid ju beł
 3 23|       vëdzeleł wosobno vjeczerzą.~Kjedem tak stojoł i na njego zdrzoł,
 4 23|       chdze szukac stravę i leżą.~Kjedem tak sedzoł, naszedł cechimi
 5 24|   zańdzesz po mje tu pod kaplicę.~Kjedem z gorë zchodzeł na doł do
 6 25|       dzekjigo. Tak jô meszlę, że kjedem v njego przëtrzimoł v prędkoscë —
 7 25|          chopanjé jak z pjecka, a kjedem vezdrzoł, tej sedzoł vaspon
 8 25|         że mom jednak svoje doma. Kjedem vëzdrzoł reno przez wokno,
 9 26|       takji jak mjedze bęborkami.~Kjedem v takji sposob wukoroł tich
10 29|         wogrzevoł bez tich vęgli?~Kjedem wodecknął i rozmiszloł nad
11 29|  njeszczescô. Lod trzimoł dobrze, kjedem szedł na drugji brzeg. A
12 29|          szedł na drugji brzeg. A kjedem naszedł tak krotko, że cepło
13 30|           Bog błogosłavji v żëcu!~Kjedem list pokozoł Trąbje, won
14 31|        karę a navetk ksążkji. Ale kjedem so z wuvogą jeden z mojich
15 32|       jinszich vjelgjich kaminji. Kjedem do njego podszedł, vëdovoł
16 32|          vjidu uwovjidnjił jizbę, kjedem je wodemknął. Tero ma sę
17 33|        Jańcekresta i kuńc svjata. Kjedem sę ksędza wo to pitoł, rzekł
18 33|           żodną mjarą nje vëdelë.~Kjedem kanął na Zoborach, zaro
19 34|           robotë a noc do spanjô.~Kjedem sę reno zbudzeł v jizdebce,
20 35|         le jakji cuzé mjasto. Ale kjedem zakarovoł vedle Mutłavë
21 35|     vjększi zrobjił na mje woczë, kjedem za njim zaszedł do zokresteji
22 38|          zatrzimoł vjelgji krzik, kjedem v jedni z dam riccrskjich
23 39|      chturen też ju na mje vołoł. Kjedem naszedł, sedzoł won na moji
24 40|      przechodzeł, jak v nen czas, kjedem v zomku Sorbskjirn vsadzeł
25 41|           minjonigo szczescô. Ale kjedem tero vroceł zdrovi, krosni
26 42|       smętorzu Lipińskjim. Za to, kjedem stanał v Koscerznje na renku
27 42|           ksędzu v wuszë vłożilë!~Kjedem karovoł przez vjes, tej
28 43|      mechu, nje vjem kjede i jak. Kjedem wodecknął, bjołi dzeń ju
29 44| przëboczeła sę, jak żevô chvjila, kjedem sę rozchodzeł z moją krolevjonką
30 45|        tegom sobje zdovoł spravę, kjedem, sedzącë v moji jizdebce
31 45|           postavjił vjidna stole. Kjedem skuńczeł czetanjé, ludze