Chapter
1 5 | będze cë lepji. Alejô sę żodną mjarą nji mogł strząsc,
2 8 | jô sę doznovoł, że to nji żodna wukozka, le człovjek. Kąsk
3 11| jem tede do nigo gozdza a żodną mjarąm njimogł sobje vdarzëc,
4 12| wodnekô. A jô bem cę tam żodną mjarą nje postoi, bo mom
5 13| Dożełasma ju kjile vojen, ale żodna do naju nje doszła. Jô so
6 13| povjedzec, żebe mje dziso ju żodna vjetva nje strzimała. V
7 17| zapuscëc chcelë, koło młińskji żodną mjarą nje chcało sę wobracac.~—
8 18| zomk zapadłi. To nje je żodna womona.~— Co të movjisz? —
9 18| kominku wopovjodają.~— To nji żodna bojka! — wodrzekł jem. —
10 18| pjekle wurodzonim, anji żodną wukozką, anji womoną, to
11 19| Prożni wogjiń, prożni trud! ~Żodna klątva, żoden cud ~nje vëbavji
12 19| żoden cud ~nje vëbavji żodna inoc, ~kjej ju gorą jadze
13 22| bo vje, że na njego kula żodna nje wulanô. V głębokjich
14 25| Njebo tak pobjegło, że żodna gvjozda nom drogji nje pokoże.
15 25| dziso v nocë. Le wognja żodną radą nji możema zmjecëc.
16 26| vjidzec, cobe ręką przëkreł. Żodna vjetev zelonô nje kjivała
17 27| przëszedłszë do sebje, gębë zamknąc żodną mjarą nje beł v sztandze,
18 31| so wudboł tak:~— Nje dosz żodną mjarą poznac, że z ji wojca
19 32| z vjększą vigodą. Tec tu żodną mjarą be njebeło można wukrëc
20 33| vëłożeł Trąbje, że to nji żodna zopłata, bo tile nji mô,
21 33| v czasach, z chternich żodna pjisanô pamjątka na nas
22 33| podsłuchac, bo naszi be żodną mjarą nje vëdelë.~Kjedem
23 33| zataconi, choc vas nalezc żodną mjarą nji moglë. Jô zrobjił,
24 34| bezpjeku svjęconich wofjar, ale żodna mje sę tak mocko nje vbjiła
25 35| rękoma za sziję a nji mogł sę żodną mjarą wuspokojic. A jak
26 36| przemiszlała. Trąba sę rovnak żodną mjarą nji mogł vëzbëc svojigo
27 39| rebokom. Może też to nje je żodna przegrzecha, le jakji jich
28 40| sę jiscec i zarzekac, że żodną mjarą nje pojadze.~— Volę
29 42| mną! Jô vaju pojednom.~— Żodną mjarą jô tam nje pudę! —
30 45| rozumjeją, pokąd jô ze starszimi żodną mjarą sę nji mogł dogadac.
|