Chapter

 1 3 |          kjej jego Anjoł Stroż mu pokozoł polcem wone trzë chojnë.
 2 5 |       razi głosno, jak człovjek i pokozoł svój długji i czervjoni
 3 8 |    vëcignął pravą rękę navprost i pokozoł na mol, chdze rzeka szła
 4 11|           za nen gozdz, com cë go pokozoł. Założ sidło wo tvoję szeję
 5 12|    plecoma, kjej mje njeprzijocel pokozoł nen gozdz v scanje i kozoł
 6 14|             wodrzekł jem. Tak mon pokozoł na scanę ręką, a jô wuzdrzoł
 7 14|  wodpovjedz gotovą. Ale pon Jozef pokozoł ręką na vizerunk naszigo
 8 19|      pojadzece, to pon Miller — i pokozoł na tego ze żołtą brodą vnetk
 9 19| dekoraceją! —rzekł pon Czernjik i pokozoł polcem na scanę, chdze vjisalë
10 20|          vstac, ale sę zatrzimoł, pokozoł polcem na łączkę i rzekł:~—
11 22|           Veber, wodemknął rękę i pokozoł cvjardigo talara:~— Tego
12 23|            Cuż va za jedni?~Trąba pokozoł polcem na mje i rzekł:~—
13 23|          podnjost te dvje połovë, pokozoł je panjence i rzekł:~—Vjidzice
14 27|          vrzucilë, ale przënomnji pokozoł jes jim, jak smakują kaszubskji
15 30|   błogosłavji v żëcu!~Kjedem list pokozoł Trąbje, won kjivoł głovą
16 33|       frejkartë! I njikomu go nje pokozoł anji njikomu wo njim nje
17 33|    trąbjił na tich, co sę tam — i pokozoł ręką na Glonk — zatacilë.
18 34|         daleko nje zańdze, chocbe pokozoł dzesęc razi papjorë gbura
19 34|    Pokożle svój papjor. ~Trąba go pokozoł i beło dobrze.~— A vë, chto
20 34|        ksądz, nje rzokłszë njick, pokozoł svoje papjorë, szandara
21 34|       rozumu (na mje won przë tim pokozoł), i sedzoł dva lata za to,
22 34|        katolickjigo człovjeka — i pokozoł na mje — chturen sę nje
23 34|      arasztovoł? Precz movję! — i pokozoł ręką na dvjerze.~Na wotmjanë
24 36|        pakji vezmë na voz. A va — pokozol na Trąbę i mje — sadnjijta
25 36|            jak pon chcoł, chturen pokozoł mjescé v landarze kol sebje
26 37|           Pon sę wobroceł do mje, pokozoł na rząd portretóv i pitoł:~— 
27 37|       zdało malovoł.~Sorbskji pon pokozoł na rząd portretóv, chterne
28 39|    człovjek jakji njosł latarnją. Pokozol jem Trabje, chturen zaru
29 41|          tim żorotnim chłopje — i pokozoł na mje — ducha Vjitosłava
30 41|           spravjił, sedzi tu! — I pokozoł jem ręką na Czernjika.~Mova