Chapter
1 5 | ve vestrzodku szerokji, njibe vjerzbjinovi list. Dzevującë
2 6 | przińsc na podvjeczork, bo mje njibe mô njico do povjedzenjô.~
3 7 | lica mjoł jakbe womglałé, njibe konająci człovjek, nje polikoł
4 7 | na tim pustkovju?~Tej nen njibe knop sę rozesmjoł smjechem
5 8 | vszescë vëpjerają, że tego njibe nje vjedzą. Bo jak be sę
6 8 | Marcijannë vëszczerzoł, że njibe żeda zatrzimała, jak ju
7 9 | i zaszedł jem do stanji njibe spac. Ale jô tam le zazdrzoł
8 9 | womona i wobvjijało mje njibe chmurą przezdrzevą i wunoszało
9 14| dzivné z dna morskigo rosnącé njibe drzeva. Ale to njiżodné
10 17| Bo bjałka, boczë, choc to njibe słabé slvorzenjé, ale przemislnoscë
11 17| zrobjił zabavje kuńc, że to njibe roboci dzeń.~Tak ma sę zabrała
12 21| sobotę przed nami stanął, njibe to krol jezora ale v jakji
13 22| podnjesła głovę.~— Pjerszi njibe roz z tobą movję a jednak
14 24| norciku za to, że won to njibe jim kobjołkę zplądrovoł
15 24| vëstavjinoga, chternigo wona njibe to nje znała. A tero po
16 25| pjenjędzi, to won mje to njibe v Koscerznje vroci. Wopłacivszë
17 25| dosz markji jedni za to njibe przëkarovanjé. Vjem jô,
18 29| pruskjigo norodu. Wonji to njibe porządkji wu naju vprovodzają.
19 31| Kjedrovskji napomknął, że to njibe z mojim rozumem nje je,
20 33| vstoł i szedł do kuchnji, njibe to sę przë wognjisku wogrzevac.
21 34| zaru, chdze won sedzi, ten njibe pastor Krauze, bo më momë
22 34| wokjem vezdrzoł na Formelę, njibe naszino ksędza, chturen
23 34| V Chojnjicach Formela, njibe nasz ksądz, zeskoczeł na
24 34| vëpłacec, kozoł je wod njich, njibe szandaróv, żądac i dodoł,
25 36| nocë na verach skakac będą, njibe rebë v jadrach.~— Cuż na
26 36| vojska potępjińcóv, że to njibe nje jich ludze. Za żëcô
27 37| czorni, jak smoła. A kjej ten njibe malorz kol wokna v pałacu!
28 40| vjęcij selë njiże zdrovi njibe ludze.~Ale Trąba, chturen
29 41| szumji małô zelonô koruna, njibe svjodk, że starô chojna
30 42| jizbje lecało gorzołką. Moja, njibe to żona Trąbjinô, sedzała
|