Chapter
1 1 | mjech!~Vjem, że i jinszi dzecë njim stroszelë. A ma mołi
2 1 | bel strach takji, jak go dzecë mają przed Gvjizdem i Gvjozdką.~
3 1 | nje tile abecadła wuczilë dzecë, ale całi vsë dovelë przikłod
4 6 | mô rok jeden mnji. Njech dzecë chodzą v gromadze.~Z tim
5 6 | i wuczeł mje som. Drugji dzecë wuczeł ksądz vjikari v gromadze.
6 6 | jaż do pasa. A mają wonji dzecë? — Nji mają! —Vjidzisz!
7 13| nadchodzi. Wuvożała va, dzecë, jak latosigo roku v Svjętigo
8 16| berjonces! Moja bjałka i moje dzecë vjedzą, żes lë jim tatka
9 17| njerozumjała.~Bivało, że zaprosilë dzecë do spjevanjô przed goscami
10 19| szesc set lôt. A moglëbe dzecë so jaką pamjątkę zabrac!~—
11 20| volisz po svjece njiż doma dzecë kolebac.~— Jakuż mje doma
12 20| kolebac.~— Jakuż mje doma dzecë kolebac, kjej mje Pon Bog
13 24| bramë i roczetë: Pojta, dzecë Vjarë! Vëlękłô v dolinach,
14 29| sodzë wumrzę. A jednak ma dzecë ti zemji rodzoni i vzęlësmë
15 29| le jak złodzej po nocë. Dzecë słuchcjta vaszi matkji bo
16 32| pamjętają!— Wonji i jich dzecë!~Po tich słovach zervała
17 33| Czasu mjoł jem dosc. Żona i dzecë za mną nje płakalë. Krom
18 34| njebo nad nami, tej rzekł:~— Dzecë! Pjękno tu wu vaju, mjirno
19 34| z pocechą:~— Pożdejtale dzecë! I dlo vaju godzena svobodë
20 37| dzejach a na njich wuczą svoje dzecë mądroscë i dzirżkoscë wojcóv.
21 40| sę z rebokami dobrze. Ale dzecë na nas zdrzałë njick nje
22 41| na stronę valkjerz, żebe dzecë nje vjidzałë, co dlo njich
23 44| njeksztołtnim karnem szlë starszi i dzecë. Na przodku njosł chłopok
24 45| przez głęboką vodę?~Ale dzecë, wucekalë wode mje na dravoka,
25 45| kjivoł, tej vzęlë wucekac. Bo dzecë mje sę bojałë.~Ale jô wostoł,
26 45| ti wurzmje zabovjałë sę dzecë ze vsë. Leżało też tam vjele
27 45| vëgrzevoł sę na słuńcu. A dzecë — jak no dzece — pomału
28 45| serce mje sę redovało, że dzecë moję godką rozumjeją, pokąd
29 45| spravę, a dobeł Smętk.~Ale dzecë, kjej jô sę namiszloł i
30 45| przëdusëc, be wuchronjic dzecë. Na krzik dzeci zbjeglë
|