Chapter
1 1 | nad Remusem litovelë. Ale czim jimu lôt przëbivało v pasmje
2 1 | njevjele beło mu not. A czim przëwoblec svoje przërodzoné
3 4 | gvesno rzeka lasem bjeża. Czim dalij, tim zemnji sę robjiło.
4 4 | mje. Z njich vërastałë, czim bleżij, dvje szeje, zagjęté
5 6 | drudze ju jedlë. Bo nji mjała czim bjic, a rękji ji pevno beło
6 8 | potim jęło jisc ku mje. Czim bliżij, tim veraznji jô
7 10| mje. Jô cë sę wodsłużę, czim będę mogł.~Morcin na to
8 11| jô rozeznac nji mogł. Ale czim dzeń sę robjił vjidnjeszi,
9 17| kurzatva nańdze v polu, czim bem sę rozgrzoł? A kjej
10 18| chterną pjijoł z butelkji.~Ale czim sę rozvjidnjivało z mjesądzovich
11 19| dobrze zapłacą. Przëjadzcele czim rechlij z pelnim mjeszkjem !~
12 19| dąc vjater nom v woczë, czim veżij tim mocnji. Po poł
13 20| co sę stanje.~A kopjica czim krodzij mje, tim veżij rosła
14 27| przez wucho jiglice, przë czim dzel ruchen i przërodzoni
15 27| szterokach wuńdzesz, przë czim nje wopuszczą worędzë, be
16 32| brzegjem, a drudzë szlë za mna. Czim dalij, tim veżij nom wod
17 33| tupją i sę navołivają, a czim dłużij, z tim vjększim bezpjekjem
18 33| mołnji v cemną noc. Ale czim dalij won mje provadzeł
19 36| naprocem woczu chmura kurzu, a czim krocij, tim veraznji vjidzec
20 36| i ludzom co takjigo, wo czim svjat, jak stoji, jesz nje
21 38| najechanjé mjasta Słavna, przë czim jeden z mjeszczanóv straceł
22 38| nje chovją, bo nji mają czim pasc. Bodejże v jedni z
23 39| lińcuszka spusceł. A nachodzeło czim dłużij, tim bliżij. V tim
24 40| mje do woczu pitanjé:~— Czim i kjim të poprovdze jezdes,
25 41| jął naju z tełu popichac. Czim dalij tim barżij cuzô zdovała
26 42| Ale cuż beło to trzecé, wo czim starô Julka no v chacena
27 42| krziżem svjętim a wod bjałkji czim? — Tak jô sobje povjedzoł
28 42| wodvjedzô, a chcołbem cebje czim poczestovac. Muszę przënjesc,
29 42| mogą rozum zastąpjic, a czim vjęcij jich chto mô, tim
30 42| przë takjim vjidovjisku, a czim jich belo vjęcij, tim Trabjinô
|