Chapter
1 1 | njim nje poznoł. Vjidzoł, czego ludze nje vjidzelë, meslił,
2 1 | ludze nje vjidzelë, meslił, czego ludze nje meslilë.~Kjej
3 2 | njevjastë. Jedno le vjem, czego mje nawuczeł njezvekłi człovjek:
4 2 | żadną — vje Won gvesno dlo czego — a ruchna moje nje są pjękné
5 3 | njico szło ludzom na woczë, czego sę bojelë.~Kjej jem tam
6 9 | chcało i zrobjic co takjigo, czego jesz svjat nje vjidzoł.~
7 10| tej nje folgovoł jem, z czego sę pevno dzevovałë i Liza
8 16| mesloł, ale nje movjił le to, czego ludze z chęcą słuchają...
9 18| sę bronjic muziką?~—Wod czego të bes sę chcoł bronjic?~—
10 18| vjilka, wod wukozkji, wod czego not będze!— wodrzekł Trąba. —
11 19| mô takji woczë, że vjidzi czego zveczajnje ludzkji woczë
12 19| jô cë tero co zaspjevom, czego tvoje skrzepjice jesz nje
13 20| vestchnął i povjedzoł:~— Nji ma czego żdac! Jesma, jak ten jozc
14 21| że le vamps skażoni. Z czego be kravce żëlë? — Vjidzisz,
15 22| dusze, czimu jô vjidzę, czego ludze ze vsë nje vjidzą
16 25| voruszk drevnjannich vęgli. Do czego te jimu bełë, tegom sę mjoł
17 27| rozmovje z Czernjikjem, czego sę spodzevac po jich spravjedlivoscë.
18 27| vëstrzelonim prosto v głovę wod czego wogłuszoni mocni nen sługa
19 28| Marcijannamovji, połikô czas. Wod czego mu gordzel jednak srodze
20 29| dzevjisz! — rzekł— i mosz z czego. Ale vërozumjesz vszetko,
21 30| tej chcą komu co vząc, czego ten jim dobrą vola dac nje
22 31| povjadelë, mjelë provdę. Po tim, czego jô wod njich sę doznoł,
23 33| cvjardé serce zmjękczeł. Ale czego krom klonovigo lestu zanjesę
24 33| ribkji v jezerze. A jak sę czego mocnigo nje napjiję i ruchen
25 36| stron! A możebesta sę ze mną czego napjiła?~ — Z całigo serca! —
26 37| to gvesno nje za spravą czego dobrigo.~—A mje sę zdaje —
27 42| vjedzec, czebe mu nje delë, czego żądô.~Przë wostatnich słovach
28 42| pod duszą, żebes mjała z czego żëc, a jô jidę v svjat!~
29 44| łiszczoł sę vjid vjeczni, wod czego gora vzęła mjono Łiskji.
30 45| Łisce Julka mje kozała mjec, czego mje dac nji mogła sama.~
|