Chapter
1 1 | pesku. Tej sę położeła, vzęła tutkę v pazurë i ję rozervała
2 2 | posmarovała masłem. Tej vzęła korunkę i wusadła przë pjecku
3 4 | njedzelę, jak Marcijanna mje vzęła do czeladni i povjedzała: ~—
4 8 | trzëdzenni prize vëbavjiła, tej vzęła mje do jich chałupë. Tam
5 8 | jego je goscena.~Tak ma vzęła i go zaprovadzeła do czeladni.
6 8 | njitka ji sę vstec wurivała — vzęła czetac, a jô ji, vodzivszë
7 9 | zavjązoł i kozoł legnąc.~Vzęła mje slabota, żem sę zmokł
8 9 | ludzi nje patrzi.~— A jednak vzęła złoti mjecz, z moji rękji.~—
9 9 | mjecz, z moji rękji.~— Kjej vzęła tvój złoti mjecz, tim gorżij.
10 9 | złoti mjecz, tim gorżij. Vzęla cë duszę a wo tobje zaboczeła.~—
11 10| drodze do zdovanjô, cobe vzęła to za złą vjeszczbę i przed
12 10| Tej przëszła służba i mje vzęła do stodołë. Tam jô wuzdrzoł,
13 11| woczoma. Duszę tvoję cë vzęła a dalac duszę psa, chturen
14 11| ve mje sę wuspokojiła i vzęła mje drzemjączka. Zgaseł
15 13| checzi i do woborë. Tej vzęła i zasepała smjegjem pola
16 13| kjej przëszłasma z koscoła, vzęła chęc vanożenjô po polu.
17 15| njechcało wodezvac. Tak wona vzęła jisc uwokoma mje i zos mje
18 25| jezora. Nje żdavszë ma sę vzęła v drogę. Po krotkji vędrovce
19 25| wodpuscë, dobrze jednigo vzęła. Jô bet gvesno barzo letkjigo
20 28| knapskjem. Czemużem nje vzęła dzerztle abo skrzenovka,
21 29| sostrę, a ta rozumjała. Bo vzęła go i sparła pod plece, a
22 31| v ni prizë pruskji, tej vzęła mje takô słabota, żem muszoł
23 34| Przënjeslë podvjeczork. Pojce.~I vzęła sę i szła przede mną postavnô,
24 36| kaszubsku:~— Zkąd va sę tu vzęła?~— Z Kaszub, panje! — rzekł
25 36| będzesz głupstva godoł!~Tak ma vzęła sę i sadła, a pon kozoł
26 42| krolovô przez morzé ludzi. I vzęła mje za nją strasznô tesknjączka,
27 42| woczë i gęba. Pravą ręką vzęła ze stołu prożné skarupë
28 43| brzeg Zoborskji, ale ma vzęła kjerunk nje na nen brzeg,
29 44| vjeczni, wod czego gora vzęła mjono Łiskji. Tam chdze
|