Chapter

 1 8 |       i rzekł:~— Nji ma jinszi radë. Të, Remus, mosz młodszé
 2 9 |        głupô dzevczina nje dom radë.~A jô anji nje jodł anji
 3 9 |   pomocë, bo jô som so nje dom radë.~V tim vjater tak mocko
 4 10|       Remusu, cerpji! Të sobje radë nje vjesz z tvojim głupim
 5 10| Zobłockjigo, v norciku sedzi i radë so nje vje i Bogu bluznji
 6 11|        będze, a të ji nje dosz radë.~— Provdę movjisz! — pomesłoł
 7 11|       nje pitej i słuchej moji radë.~— A cuż të mje radzisz?~
 8 11|   zelonim wokjenkjem. Nje beło radë, le znovu vstac i zapalëc
 9 14|      na sebje naszła, nje beło radë: Jeden z naju muszoł wostac
10 14|        i szandara — i nje beło radë, le sę dobrelë do sebje
11 16|     narobjiła. Ale na to njima radë. Gęs mô jinszé pravo, les
12 17|     głovą.~— Jak nji ma jinszi radë, to rod vëspję sę v polu
13 18|     moji pomocë nje beł so doł radë. Boczë: To vje1gô a svjętô
14 20|  vrzeszczoł do wucha:~— Nji ma radë, Remus. Nje duńdzema. To
15 23|    kjivoł głovą — na to nji ma radë. Kjej won sę boji robotë
16 24|    dotąd i nazod. Na to nji ma radë. Domav Lipnje povjedzle
17 27|    wustanovjił. I na to nji ma radë. Chcącë nje chcącë, jô cebje
18 27|       po njemjecku, tej nji ma radë.~— Pevnje, że to je złodzejstvo
19 31|        anjim sobje nje vjedzoł radë. Kjej jem na noc legł pod
20 34|    bjednim, njewuczałim ludzom radë wudzeli i pocechë? Ale jak
21 35|      czarë nje vje sobje żodni radë, le sedzi, dukvji i patrzi
22 35|        Remus. A żeli sobje som radë nje vjesz, to jô znaję bjałkę,
23 35|        zela bjałkji Szulistkji radë nje dadzą. Vjidzę, żes të
24 36|        v duszë, że so nje vjem radë, le veznę i zagraję na roznekanjé
25 39|     zaczął morzëc, że nje beło radë. Położelësma sę tede pod
26 39|        vzął na plece, nje dosz radë. Błota muszą mjec svoję
27 42| wostanę, bo të som so nje dosz radë. Tec njeboszczik mój chłop
28 42|   duszę, żem sobje nje vjedzoł radë, le doł na zopovjedze.~Za
29 43|        A ma nje vjedzała sobje radë.~V tim jedna taka vjelgô