Chapter

 1 4 |       prziczinë ji gorzu. ~Kjej më sedlë do vjeczerzi, tej
 2 14|        głovje mosz jinaczi njiż më drudzë. Bo jak nen tam na
 3 15| mjetelokjem, decht łagodnje. Tu më vszescë jego godkę rozumjejemë,
 4 15|     vezdrzol na trakt, chternim më njedovno vjezlë trumę z
 5 16| zrobjisz jakji geszeft. Nu, jak më momë vëpjic litkup, kjej
 6 17|          rzekł Trąba.~—Ti wudbë më bëlë vszescë, më ludze szarvarkovi.
 7 17|       Ti wudbë më bëlë vszescë, më ludze szarvarkovi. A to
 8 20|         za svojich. Vje won, że më jimu krzivdë nje zrobjimë.
 9 20|     czasóv nom folgovelë, że to më ricerzami i szlachtą. Ale
10 20|         sin. A jô mom vjarę, że më przetrzimomë, jak to naju
11 25|    naszą budą smjało wogjiń, bo më momë tu bezpjek jak wu matkji
12 27|      mogł na wobronę podac— jak më to pravnjicë nazevomë jakji
13 28|         ceremonjiji, do chterni më cę grzecznje przëroczomë.~
14 28|       dotąd. A rozumu pruskjigo më cę wob dva lata nawuczimë.~
15 29|   wotmikoł, movjił do mje:~— Tu më kładzemë tich, chternim
16 29|         aresztovani. Dosc długo më na vas pjilovelë, krolu
17 31|         mje kanje na woczë, tej më go z Remusem veznjemë za
18 32|         do tego zapadłigo zomku më vas zaprovadzimë. Ale krosnjęta
19 34|          rzekł ksądz. Poprovdze më momë przezvjisko ""Kruża",
20 34|         njibe pastor Krauze, bo më momë nokoz, be go bez przelevkji
21 34|   vszetko pjękno vëmeszloné, le më vom tego, Hochvirden, nje
22 34|       vjidzę! — wodrzekł jem.~— Më tvoji pamjęcë pomożemë.
23 34|       Prusocë mają bogatą movę. Më Kaszubovje v naszi bjedni
24 37|      kozanjé kaszubskji abo jak më tu rzeczemë: słovjińskji.
25 39|      rzekł jeden z rebokóv — to më możemë vaju przevjezc czołnem
26 39|    posle dalij na te Błota. Tej më popłinjemë.~— Tak chiże
27 40|   wodprovjelë kaszubskji, a jak më tu rzeczemë, słovjińskji
28 40|         nasze szańce, a z njich më woddobędzemë, co nasze!~
29 41|         roz nom vińdze słuńce a më tu stojimë na Bjołi Gorze!~—