Chapter

 1 2 | przepuszczało vjid. A kjej jem legł, tom vjedno muszoł vzerac
 2 3 |       do wucha namavjało, żebe legł spac pod mjedzą, kjej jego
 3 3 |         bo mjoł rozum ludzkji. Legł przë mje i zevoł. A jô czuł
 4 3 |    taką słabosc v gnotach, żem legł na vznak i zamknął woczë.
 5 4 |      pod ne trzë chojnë. Tamem legł na słuńcu i zdrzoł ponad
 6 6 |   mestra, jaż woczë sę smjałë. Legł lev kole sornjęca, a vjilk
 7 8 |       bjoli smjeg ~Pod ji kosą legł.~Co vołô rog?~Pomocë naszi
 8 9 |        bom vjedzoł, że kjejbem legł, tobe jakô z tich womon
 9 9 |        jô nje szedł, le prosto legł v łożku. Tam jô so pjerzenę
10 11|    jesz sę nje dobroł.~Kjej jô legł na mojim łożku pod zelonim
11 11|     Zgaseł jem tede latarnją i legł znovu. Ale spjik mje wodchodzeł,
12 11|  zanjosł sekjerę na vjerzesko, legł i wusnął wod razu.~Porene,
13 12|      jô sę czuł tak słabi, żem legł na vznak jak njeżevi.~Jinszą
14 14|      krziżem svjętim. Potim jô legł do spjiku i mjoł bezpjek
15 14|    smjerc. Dobeł nasz, ale som legł na długji tidzenje z kulą
16 14| szczestlevosc.~Po tich słovach legł na vznak jak njeżevi, ale
17 18|      wodstąpjił, kręceł głovą, legł na słomje wokoma mje i tak
18 18|     słomę. A jak jô skuńczeł i legł, zaczął mje gadac do wucha:~—
19 18|        cuż na to robjic? Tedem legł nazod na słomje i rzekł
20 19|        co przëgnjetłi v grobje legł,~jesz mu jutrznjô rożovô~
21 22|     svoję zvekłą drogę i znovu legł njeżevi. Zatrzęsłë sę kamjanni
22 25|     wopjece Pana Boga. Tej jem legł mjedze grobami stolemóv
23 28|        Czężkji do stravjenjô — legł ji na sumjenjô. ~Poszła
24 31|     Lipna. A kjej jô ku reszce legł v moji jizbedce, jak dovnji
25 31|  vjedzoł radë. Kjej jem na noc legł pod krzem v polu abo na
26 34|      żem nji mogł jinaczi, lem legł v cenji vesokjich jałovcóv
27 41|       tak czężko zrobjiło, żem legł na smjegu wokoma zemnigo
28 43|     vszeskjimi gvjozdami, a jô legł na tim samim molu na wurzmje
29 44|       zaklęti zomk drugji trup legł na moji drodze, a jô przegroł