Chapter
1 22| pitoł jem sę.~— Jô jem starô Julka. Ludze mje zovją proroczką
2 22| zakrziknęła varna, a starô Julka podnjesła głovę.~— Pjerszi
3 22| a dziso grzeszisz?~Starô Julka na pjerszi słova Trąbë vstała
4 22| nobarżij wuderzeła meslô: Julka mje to przed chvjilą przepovjedzała!...~
5 22| nje je to na proroczka Julka? — bo jinaczi bëlëbe cę
6 35| dzivnô jak zogodka starô Julka z pod Garecznjice, njeznani
7 41| vjekóv, Amen! — wodrzekła Julka.— Vjitom cebje. Vjitosłavje! —
8 41| tak stojoł i przemiszloł, Julka, jakbe moje mesle zgodła,
9 41| tero i przënjosł ne zedle. Julka momańt zagrzebała na kominku
10 41| Trąba na gromadze szczepóv, Julka na zedlu naprocem wognja,
11 41| movę jakbe zapjeczętovaną. Julka wob ten czas zdrzała cvjardimi
12 41| vëvrocëc na rębë.~Starô Julka wobroceła sę do mje i rzekła:~—
13 41| po scanach sę ruszałë. Julka znovu długą chvjilę zdrzała
14 41| chdzes z daleka najeżdżałë. Julka sedzała cecho, patrzącô
15 41| voznjik z pjekła!— rzekła Julka.~— Ha, ha! — rozesmjoł sę
16 41| truceznami! — krziknęła Julka. — Ale boczë, duchu złoscë
17 41| żdoł jem, co sę stanje. Julka stojała jakôs vesokô i postavnô
18 41| stojelë wonji naprocem sebje: Julka i Złi v postaceji Czernjika
19 41| Tej wobroceła sę do mje Julka i rzekła dichającô czężko:~—
20 41| zbłądzeła do ni dzivni chatë z Julką.~— Cuż sę tam tero nje dzeje? —
21 41| chdzem sedzoł ze starą Julką i Trąbą przë wognjisku.
22 42| to trzecé, wo czim starô Julka no v chacena smjegu spominęła:
23 44| Łisce ~stracilë Remus i Julka i jak tam dobeł Smętk. ~
24 44| kvjatem.~Ale cuż wona, staró Julka, mje krom tego povjedzała
25 44| zbjerało sę ludztva vjele. Julka stanęła wokoma mje. Ji zgarbjalô
26 44| czorno wobleczoni sędza. Ale Julka wuchvaceła mje za remję
27 44| Kjej jem sę wobroceł za Julką, sedzała wona przëczupnjętô
28 45| Grob sę zamknął nad starą Julką a z nją na mojich nodzejach.
29 45| nen dzeń straszni na Łisce Julka mje kozała mjec, czego mje
|