Chapter
1 3 | płachtą smjegu. Njico Złego zaczęło go manjic i woprovadzac
2 4 | przërechleł kroku. Z dębovi gałązë zaczęło vrzeszczec dvoje bestrich
3 5 | wukozkji. Przë tim mje cepło zaczęło v woczë cec, a kjej jem
4 5 | szligą wokłodac, jaż psesko, zaczęło vëc żałoblivje. Jak won
5 6 | nje vjidzoł. Ale pomału zaczęło mje sę vjidnjec, żem rozeznoł
6 9 | rzeka i drzeva i gora, zaczęło sę ze mną wobracac vkoł,
7 10| robjił na tim svjece? —~Njebo zaczęło pobjegac, a kjej jem vjachoł
8 11| Lize. Na wotmjanë znovu zaczęło wobchodzëc i rękoma maklac
9 11| jak kot na moję pjerzenę i zaczęło mje do wucha gadac:~—Remus,
10 11| njic vjidzec nji mogł, i zaczęło mje do wucha gadac:~— Vez
11 11| trzaskałë. Zeloné wokjenko zaczęło jęczec, a psë jęłë wujadac,
12 14| zagotovało sę v storim zegarze i zaczęło bjic. Beła to pravje wosmô
13 17| sę zachcało vjeselenjô. Zaczęło to sę, jak nasz pon sprovadzeł
14 18| tą spravą, ale vnetk to zaczęło z jinszigo kuńca. Szum vodë
15 19| beło pjisané.~Kjej słuńce zaczęło zapadac i cenje ludzkji
16 20| sę vëpoleło, a z kopjice zaczęło mocko trzeszczec a płom
17 24| chterno szeroką falą bjeżec zaczęło ku pjerszim kaplicom Kalvariji.
18 25| sedzała czornô noc.~V tim zaczęło sę rozlegac szczekanjé psa
19 26| wodrzekł, ale serce mje zaczęło mocko bjic, nje vjem czimu,
20 26| svojim pravje. Ale vkoł mje zaczęło sę zbjerac ludztva jak chmura.
21 26| jednak mje ku reszce mjerdzec zaczęło.~Przez wokna tile njeba
22 29| tak mje sę v głovje krącëc zaczęlo. Tec ten, co tam leżoł,
23 29| założeł, tej mje sę v głovje zaczęło krącëc i muszoł jem sadnąc.
24 32| zakreło woczë rękoma i zaczęło płakac i sę jiscec:~— Bjedni
25 40| nę całą rozmovę v głovje zaczęło szumjec jak v boru, kjej
26 41| sełë wubivało.~Serce mje zaczęło bjic mocno, alem przënomnji
27 42| Vesokjich Zobór. Serce mje zaczęlo bjic jak młotem v pjersë
28 44| karno bestrich muzikańtóv i zaczęło grac jakąs dzeką notę. Lud
|