Chapter
1 1 | Bo ti, co go vjidivelë na vszetkjich wodpustach i jarmarkach,
2 3 | jego gładkô sę mjenji ve vszetkjich krosach tęgovich. Czo, jak
3 6 | vëszczerzelë.~Novjęcij z vszetkjich wojcóv Zokonu przëlgnął
4 8 | Ale po wobjedze proseł vszetkjich, żebe sobje jego tovarë
5 13| Mjichoł — choba, żebe ju vszetkjich potracilë i zeszlë do kalekóv.~
6 13| tak żem głovą przerosł vszetkjich chłopóv na pustkovju. Zaszedł
7 14| Bogjem, woczë jego szukałë ze vszetkjich mje. Jak mje wuzdrzoł, wusmjechnął
8 21| długji, jak litanjijô do vszetkjich Svjętich, to je naju kapelmester.~
9 21| krokoma vësadzeł sę na przodk vszetkjich i maszerovoł przez renk
10 21| przëwoblëc nogji całi vsë Lipna i vszetkjich lipińskjich pustkovji. Za
11 23| nje zodroscilë, bo i tak vszetkjich nji moglë przëjąc. Wob czas
12 25| sę votovała i nje puscełë vszetkjich lestóv, belo to kąsk njepevné
13 27| Golijatem?Terocë vëprovadzilë vszetkjich pustkovjokóv na svjodkóv
14 30| że Njemce vëpuszczą ze vszetkjich sodz navetk nogorszich lińcusznjikóv,
15 31| seti i dzirżkji, tich wonji vszetkjich vzęlë pod jiverę, be moglë
16 31| naszą zaklętą krolovą, kjej vszetkjich naszich chłopokóv vëbjiją —
17 31| Trąba! Jak zagraję, to ze vszetkjich vsi rebackjich zlotą sę
18 31| jinszigo, le będę muszoł po vszetkjich molach trąbjic na przënętę
19 31| mô statk i rozum za naju vszetkjich, vëjąvszë ksędza jegomoscë,
20 32| takô vesokô, żebe ję ze vszetkjich vsi vjidzoł rebackji lud.
21 32| woddzękovanjé sę na svjece.~Ze vszetkjich vsi vkoł, kjej słuńce spędzi
22 32| postavjiła ten vjidzani ve vszetkjich rebackjich posodłovjach
23 32| v sobje vszelką pjęknosc vszetkjich kobjet, chternem vjidzoł
24 33| dzirżkosc i strzimanjé nich vszetkjich norzędzi vojennich, chternimi
25 33| strzod kvjotkóv i paprocë. Ze vszetkjich stron szklelë ku nama vjelgji
26 33| ma jich dotechczos navetk vszetkjich nje przepenetrovała. Trąba
27 34| Nolepji bem jednak vaju vszetkjich zaarasztovoł i wodprovadzeł
28 36| i rzekł:~— Njech vaju tu vszetkjich szvernot veznje! Noprzod
|