Chapter
1 1 | Czornôvoda, spjeszącô sę do vjelgjich Vdzidzkjich jezór. Znała
2 5 | stojało kjile jałovcóv i vjelgjich kamjenji po bokach, jakbe
3 10| zdrzałë ku mje przez korunë vjelgjich lip, wod chternich vjes
4 13| ludze zaboczilë wo nich vjelgjich czenach. Stari Klinkosz,
5 14| Kjej jem jachoł wokrętem po vjelgjich morzach, vjidzoł jem dzivné
6 14| Kaszubji jesz mjelë svobodę i vjelgjich ksążąt i panóv, a kraj nasz
7 20| dzirżko vëcigata, duńdzema do vjelgjich vód jezora Vdzidzkjigo.
8 20| czołnem i sę zataceł ve vjelgjich jałovcach zoborskjigo brzegu.
9 22| wuzimk vesokji beł rurą vjelgjich worganóv, chterne vtorovałë
10 27| wurodzëc z krzevą gębą. Po vjelgjich bolescach i strachu noprzod
11 29| Tero mojigo sena vjezą po vjelgjich vodach na smętorz ve Vjelu.
12 29| Glonka tam vjele wostrovji na vjelgjich vodach sedzi, ale żoden
13 32| Ale nji ma v tich naszich vjelgjich lasacli drzeva takji viżavë,
14 32| kaminju gorą gromadë jinszich vjelgjich kaminji. Kjedem do njego
15 35| wukląkł, be za dusze tich vjelgjich ksążąt zmovjic pocerz. Ale
16 35| kozoł wumrzec pjesnji jich vjelgjich dzejóv?~Le bladi sztoltë,
17 37| nanjich sposobu. Tam żije rod vjelgjich rogatich zvjerząt, zvanich
18 37| czężkji sukjanné zasłonë na vjelgjich, jak v koscele, woknach
19 37| Nje strzimom strzod tich vjelgjich spanjałosci! A choc ten
20 37| tich spanjałosci v tich vjelgjich dvornjicach czuję sę, jakbem
21 38| v mojim żëcu — bo z nich vjelgjich wobrazóv na scanje jęlë
22 39| Chto vje, chdze tu v tich vjelgjich vodach płeną krople, co
23 39| ma wostała sami na tich vjelgjich błotach a jidze noc. Ten
24 40| vëzdrzała z daleka, jakbe karno vjelgjich vołóv v pjoskach wusadło
25 40| pesznjiłë sę grobové kaplice vjelgjich i możnich rodóv kaszubskjich.
26 41| polącich sę na kominkach vjelgjich szczép drevna. Wogjiń łiszczoł
27 43| nocë na ti vispje i na tich vjelgjich vodach, jednak nje czuł
28 43| na pjosku pod nim laskjem vjelgjich jałovcóv na Zoborskjim brzegu.~
|