Chapter
1 3 | wukląkł jem i vzął wobjema rękoma krolovą i podnjosł ję, jaż
2 5 | zakop, jak beło.~Tak jô vzął rękoma grzebac, żebe vëkopac kulkę.
3 5 | vëkopoł kulę pod jarzębjiną a rękoma przësepoł pjoskjem tak,
4 8 | to njech go Anjoł Stroż rękoma strzimje, żebe nje naszedł,
5 9 | zebrało, żem zakreł woczë rękoma, zgjął sę v pałag i rozpłakoł
6 9 | namiv doł. A Marta wobjema rękoma mje chveceła za remję i
7 9 | zmiłovanju Boskjim.~Tej wobjema rękoma wobłapjila moję szeję izaczęła
8 9 | spjikji zemnimi, jak lod, rękoma i vołała moje jimję. Jak
9 10| sę i scesnął jem wobjema rękoma spjikji. Tej naszłë mje
10 11| znovu zaczęło wobchodzëc i rękoma maklac po moji pjerzenje,
11 14| co momë?~I przëkreł dvuma rękoma płachc na vizerunku i rzekł:~—
12 14| słuńcu. Duńskjigo żołnjerza rękoma jô spoleł Rujańską Stannjicę,
13 17| rzekę cë: Bronji sę, Remus, rękoma i nogoma, bo nacuż nom z
14 20| Trąba sę trzimoł wobjema rękoma za głovę i stękoł:~— Pjekjelni
15 20| Vëdobeł chiże z dreżącimi rękoma z mjeszka na plecacli svoję
16 21| Klerik, zakreł so wuszë rękoma, sparł łokce na stole i
17 22| przewoblëc całem!~Zakreła woczë rękoma i skreła głovę na kolanach.
18 24| vjelgji. Na njich vjiszą z rękoma skrępovanimi v teł wobaji
19 27| Njemcóv?~Starô Marcijanna rękoma moją szeję wobjimała i lamańtovała:~—
20 32| dzevczę z bladimi skarnjami i rękoma na pjersach, dichającë czężko.
21 32| skrzenji, zakreło woczë rękoma i zaczęło płakac i sę jiscec:~—
22 34| takjigo szandarę jak vë rękoma z konja scignął i bełbe
23 34| żem go so muszoł wobjema rękoma trzimac. Nen szandara-gębola
24 35| I zapłakoł i wobjął mje rękoma za sziję a nji mogł sę żodną
25 43| namiszlającë sę, vëloł z njego vodę rękoma, położeł sę na dno i rękoma
26 43| rękoma, położeł sę na dno i rękoma vjosłovoł ku Glonkovji.
27 43| zaszłë łzami, zakreła skarnje rękoma i zaczęła barzo płakac.
28 43| wuchvaceła jego burtę mocnimi rękoma. Jô zdrzącë to, przëskoczeł
|