Chapter

 1 8 |        jak ten potcevi Mjichoł movji!~V ti chvijlë jô so przëboczeł,
 2 8 |        żid na to:~— Co Mjichoł movji! Zveczajnô ksążka? Aj vaj!
 3 8 |      dożdoł sę sevi głovë. Tak movji tvoja planeta, v tvojich
 4 10|      tonącigo, chternimu rozum movji, że nji ma retunku, a jednak
 5 14|       rozmajiti ludzkji godce. Movji pomału, a jô cę rozumjec
 6 14|        a z tvojich luoczu duch movji. Cuż cë rzekła krolevjonka
 7 14|        jak ten potcevi Mjichoł movji. A Mjichot beł wudbë, żebem
 8 16|      dożdoł sę sevi głovë. Tak movji tvoja planeta v tvojich
 9 16|       Bo jô znaję svjat. A nje movji njick, le poj ze mną prosto
10 17|   chturen jak to starô pjesnjô movji:~—voloł po svjece vędrovac, ~
11 18|        wopjeka Boskô nad nami: movji, cze krol pruskji abo ruskji
12 20|        cë dotnje. Mje mój duch movji, że co mje teczi, to mje
13 20|       godką wodpovjedzoł.~—Won movji naszą godką — rzekł Trąba. —
14 20|        jak to naju mądrô godka movji, że naszi bjedë mdze dłużij,
15 21|   worądz, że nji mosz — jak to movji pravo — stałigo mjescô przebivanjô.
16 22|       za drzév, vëstraszi cę i movji: Zgodnji! Ale smjertelni
17 24|    dusza moja vëzdrovjeje. Ale movji mje, może të sę bojisz tovarzëc
18 24|      tovarzeła. Ko wona vjedno movji, że jô be sedzoł doma, kjejbe
19 25|        vjedno mje wodtąd dusza movji, że zkądkas jakji vjelgji
20 25|       i spji dobrze. Mje njico movji, że ma sę jesz przë vożni
21 26|    vëłożę, bo nen szandara nje movji po polsku: Nasza rada mjeskô
22 27|   połknął i do ti godzenë, jak movji, nje nalozł. Krom tego wod
23 31|   noleżi. .~— Moje wobleczenjé movji provdę! —rzekł zapitani.
24 34|       wuvożoł, że Trąba mądrze movji i z czężkjim serccm woddzękovoł
25 34|       Gvesno won z Mazuróv, bo movji po polsku jich godką mazurzącą:
26 36|       ten tvój kamrot njic nje movji?~— To, panje, mô prziczinę
27 36| Jidztale z njim! Won njick nje movji, bo won znaje le pjekjelną
28 44|     godzin konac mają. Lud tej movji, że mają ju vjeczné woczë.