Chapter
1 6 | njick nje pomogô.~— To są i lata! — rzekła Marcijanna.~—
2 8 | tidzenji mjesądze, z mjesędzi lata. Szło to vszetko svojim
3 13| panem tego svjata połczvarta lata. Lepji dlo vaju, kjej tego
4 14| stanovjiła, żem beł całé lata mocni i zdrovi. Ale tero
5 16| dżadulk żeł, mjołbem tvoje lata. Jô nje chcę, bes sę na
6 16| wotaksuje. Bo Gaba mô ju lata i muszi jisc na deputat,
7 16| sę nachodzeł przez długji lata. Tej poprosisz pana szkolnigo,
8 17| sę tego doznoł wob dlugji lata naszigo vanożenjô.~Tak ma
9 17| ale stodołë stovałë sę wod lata do lata za dużé, bo nje
10 17| stodołë stovałë sę wod lata do lata za dużé, bo nje beło co
11 18| godoł, że ten młin długji lata nje chodzi, to vjera łeż.
12 20| kanęło rechlij, njiż v jinszé lata.~I vëcignął sę krol jezora
13 22| wodebrałam. Ale tero, kjej ju mom lata i patrzę do grobu, vëszto
14 27| rovnak wosądzilë na dva lata sodze.~Kjej mje virok takji
15 27| cemjęzicele ludu kaszubskjigo! Dva lata, Remus, będze szumjoł las
16 28| pruskjigo më cę wob dva lata nawuczimë.~Jak sę nade mną
17 28| komjinku gotuje. Na dva lata vëmazani z rzędu żijącich
18 28| rzekł jem:~—Żeli to dva lata poderuje, to të, słonuszko,
19 29| Tak minęłë bezmała trzë lata. A jô przëvekł do nodzeji,
20 30| przetrąceła. A krom tego jô ju mom lata.~Kjej jem tak rozmiszloł
21 32| chterni mój wojc przeżeł lata poza tovarzestvem ludzkjim.~
22 34| tim pokozoł), i sedzoł dva lata za to, że takjigo szandarę
23 36| deszcze całigo kaszubskjigo lata wod Strumjanni jaż po svjętigo
24 42| tęsknjączka, bo wob jinszé lata jô z mojim zmarłim kamrotem
25 45| Chiże po ni spravje na Łisce lata zaczęłë mje mijac, a jô
26 45| wod deszczu i słuńca, tak lata mazałë v moji pamjęcë dovné
27 45| połikoł czas i mje przëboczeł lata na pustkovju. Chto vje,
28 45| to, żem przez te długji lata wo njego nje dboł. Pozeroł
|