Chapter
1 2 | koscoła. Le Marcijanna wostała doma. A pustkji gbura Zabłockjigo
2 3 | ję vëmjijac. Pitoł jem sę doma Mjichała, a ten mje rzekł:~—
3 4 | wosamętałë, że wubetku nje nalozł doma i po svjece vanożi dzis,
4 4 | A Marcijanna njech sedzi doma, bo to le mizernô bjałka
5 6 | bëlë wuszłi do koscoła. Doma wostelë le Marcijanna, Mjichoł
6 7 | strzelac nawuczet. Tej jô sobje doma zrobjił poszczovkę Davidovą
7 9 | kjej Marcijanna wostała doma, tej i jô wostac muszoł,
8 9 | jarzębjiną. Przë wobjedze bełasma doma le dvoje z Marcijanną. Słuńce
9 9 | vjedzoł jem razu, cze jem doma, cze nje.~ Bo svjat mje
10 9 | mesłoł:~— Tero ju naszi będą doma a cebje nji ma! Ju rzeka
11 18| bezpjeczni, jak zopjeck wu matkji doma.~Le moje mokré ruchna przëboczałë
12 20| vanożëc volisz po svjece njiż doma dzecë kolebac.~— Jakuż mje
13 20| dzecë kolebac.~— Jakuż mje doma dzecë kolebac, kjej mje
14 23| Toblecę svoję jô wostavjił doma na chrzebce slepigo konja.
15 24| Ale jô sę skreł, a bjałka doma zastąpjiła mje vjernje.
16 24| Trzech dnji nje vëżiję. A tam doma mój sin jesz nje vërosł
17 24| vjedno movji, że jô be sedzoł doma, kjejbe mje nje kusilë kamrocë.
18 25| Szczestlevi, że mom jednak svoje doma. Kjedem vëzdrzoł reno przez
19 29| zakopję. Kjejbe tu wu vas doma, co bronji Boże, co takjigo
20 29| movjił:~— Będzë spokojni! Doma wu cebje vszetko v svojim
21 33| tam gvesno nje vëbędzesz doma, le pudzesz nazod grivac
22 35| Czimu nje?~— Bo wostanę doma.~Traba na to chvjilę na
23 35| Vjerzchucenje czułasma sę jak doma, ale dalij na zochod gorovała
24 40| dzecko tero, choc wostało doma, patrzi i nas vjidzi. Povjodało
25 40| nje ceszeł, że mom svoje doma. Trąba z redoscą podlegoł
26 42| robjił. Godelë, że won mô doma gorę nad bjałką a vłodzę
27 42| przënjesc, bo njick nji mom doma.~— Jô będę żdoł na cebje,
28 42| zomkóv a bjałkę kochaną doma wostavjic! Nje vorto! Nje
|