1-500 | 501-866
Chapter
1 1 | zelonim, wod svojich lip tak przezvanim Lipuszu, chdze
2 1 | brzegach Redunji wusadłë, tak że jich chędogji budinkji,
3 1 | a lud je broł, jakbe to tak bëc muszało. A njikomu nje
4 1 | Bog przësle kupającich.~I tak też beło. Navkoł Remusovi
5 1 | wojcovjisti roli.~Bivało navetk i tak, jak toi wu naju potcevich
6 1 | Bog mje krzivdę vroci!~Ale tak postąpjił sobje choba chto
7 1 | won bodej mnji błądzeł, tak że ludze kjivalë głovami
8 1 | wod smjechu trząsł. Tej mu tak patrzeło, jakbe sę woctu
9 1 | rozgorzëc.~Ale jednigo razu tak sę stało, żem na chvjilę
10 1 | karą zaszedł, tej Fresza tak szarpała za svój lińcuch,
11 1 | sę razu nje wobezdrzoł, tak jakbe mucha abo gzel vkoł
12 1 | mô svoje botë na nogach — tak jô mesloł sobje. — Ale tero
13 1 | i brozdë na jego licach tak trojnje vëstąpjiłë, jak
14 1 | krolevjonkę i nen zaklęti zomk. Tak jô przëstąpjił i sę pitoł:~—
15 1 | vëbavjic zapadłi zomk?~— Chcę!~Tak won vëcignął rękę i wuchveceł
16 1 | povtorzoł po kjilenosce razi tak, że tego njigde nje zaboczę:~—
17 1 | jego sę stałë dużé a dzevé tak, żem sę srodze wurzasł.
18 1 | won mje trzimoł dzirżko. Tak jô le jesz rozumjoł takji
19 1 | ludze i rzecze svjata nje tak chiże mjijają vedle woczu,
20 1 | wustanovjił cel i zdobecz.~Tak i mje, kjile razi na woczë
21 1 | vëtępjilë naszich przodkóv.~Tak Remus stojoł i zdrzoł na
22 1 | Rebackji. Tu won svoją viżavą tak nje podoł na woczë, bo norod
23 1 | zesłoł.~ Jednigo dnia — tak ju bëc mjałc — zaszedł jem
24 1 | grzeszną, drugji dzel dejce tak, żebe jeden abo drugji Kaszuba
25 1 | vjes, wurodë i vezdrzenjô tak mjiłigo, żem na chvjilę
26 1 | nje zlcceł go na njikogo i tak won tu jesz svojim sposobem
27 2 | jem beł wodrosłi wod zemji tak, jiżem mogł signąc konjovji
28 2 | smarovkji jô przëszedł vjedno tak:~Kozoł mje Morcin movjic: —
29 2 | Pon Bog doł jęzek skażoni, tak że jô godkji moji do szeku
30 2 | voli njick nje rzeczesz! Tak Morcin vzął mje za łeb,
31 2 | koruna złotô.~Kjej jem sę tak dzevovoł ji pjęknoscë i
32 2 | wuvożoł sobje:~— A żebes të tak, Remusu, zakrziknął na tich
33 2 | chvjilë przëboczeł, żebe mje i tak nje rozumjelë, bo i jô mom
34 2 | nje rozumjeją.~Tej mje sę tak żol zrobjiło, żem płakac
35 2 | Jak przëszła njedzela, tak naszi szlë do Lipna do koscoła.
36 2 | Marcijanno! Cuż ten zegar tak połikô?~— Won połikô czas! —
37 2 | zmovjała dalij svoję korunkę.~Tak jô jesz z vjększą wuvogą
38 2 | wuvogą mu sę przëzeroł. A tak mje sę zdało, jakbe zegar
39 2 | krosevi kvjotkji. A jô so tak wuvożoł:~— Kjejbe won tak
40 2 | tak wuvożoł:~— Kjejbe won tak mogł gadac movą ludzką.
41 2 | Boczë — knopku, to je tak: Mocnô je ta chata nasza,
42 2 | wokna ve vszestkji nortë tak, że choc mjeszkomë v lese,
43 2 | co po svjece vanożi. Bo tak sę noleżi v tę svjętą njedzelę,
44 3 | zaszedł do dom letką nogą. Bo tak be beł tam v smjegu żëcé
45 3 | scąl, tobe krev lecała. Tak jô so na dregji dzeń vzął
46 3 | chmur pobjegałë ze za lasu tak njisko, napjité deszczem,
47 3 | korunovaną jarzębjiną.~Tej mje tak przëszło na woczë, jak na
48 3 | przenjes przez tę vodę!~Tak jô zmjerzeł wokjem rzekę,
49 3 | żdej, jaż sę rozgorzę! —~Tak tej jô gvizdnął na Gnjotę
50 4 | wona mje chcała vadzëc. Tak jem wuvożoł sobje:~— Vadzkejle
51 4 | vjedzała.~Cuż jô mjoł godac? ~Tak wona pitala:~— Cuż też v
52 4 | słabi.~Jak jô to rzekł, tak wona sę do mje wobroceła
53 4 | godkji nji mogła sę dobrac.~Tak jô nji woczim nje meslącë,
54 4 | bom za małi i za słabi.~Tak wona sę stała noprzod bladô
55 4 | varząchevkę na głovje skjidnje!~I tak jô nożka pon.~Tak złi jô
56 4 | skjidnje!~I tak jô nożka pon.~Tak złi jô Marcijannë nje vjidzołjesz
57 4 | bełbem rod z njimi szedł, Tak jô mrugnął na Mjichała,
58 4 | kot na wogonje wunjese. ~Tak wonji szlë, a jô z njimi.
59 4 | koscele, ale Marcijanna vjedno tak wurechtovała, żem sę nji
60 4 | pitô. ~— Pod jarzębjinę! ~Tak wona przëtrzimała mje za
61 4 | stateczni, bom znała go. A tak go wosamętałë, że wubetku
62 4 | mizernô bjałka i sę boji. ~Tak jô sobje tam mesloł i też
63 4 | doznac wo nim zomkovjisku! ~Tak jô nje strzimoł,~Jednigo
64 4 | przë bedle i mu przëkozoł tak:~— Gnjoto! Jô jidę! Të wostanji,
65 4 | anji nje szedł v szkodę. —~Tak Gnjota wostoł, ale za mną
66 4 | won mô sę drzec nadarmo?Tak jem vołoł:~— Będzë cecho,
67 4 | stronje wunoszała sę gora. Tak jô sę pitoł sebje:~— Jes
68 4 | chrzebt dvuletnigo zgrzebjęca, tak że jô na njcn skoczeł, jak
69 4 | że sedzę v koscele dużim, tak dużim, że do vołtorza dozdrzec
70 4 | a tej vëbjegł na przodk.~Tak żesma wobaji dobjeglë kuńca
71 4 | tej ję muszi navrocëc. Tak won i mje navroceł wod zomkovjiska. ~
72 5 | Słuńce z vesokjigo njeba tak rozsvjeceło całé pole, że
73 5 | vczoraszi dva kołpje, co tak mądrimi woczami patrzełë.
74 5 | sę jich dożdac nji mogt. Tak mje przëszła do głovë bojka
75 5 | dzivni kołpje jak nje chcałë, tak nje przëpłinęłë. Vjidzec
76 5 | wukozkji jęłë korovodzëc. Tak jem so wuvożoł: To nje będze
77 5 | żłobje rzekji pjosk bjeli. Tak jô tam veszedł v vodę.~Z
78 5 | szła mje voda do kolon, tak rzeka beła snodkô, ale dalij
79 5 | gorze mjirno beło i cepło. Tak jô vzął ję wobchodzëc navkoł.
80 5 | Przëkreti beł vjekjem. Tak jô vjeko wodkreł i zazdrzoł:
81 5 | knopje, i go zakop, jak beło.~Tak jô vzął rękoma grzebac,
82 5 | jesz barżij sę czernjił. Tak jô go vzął kamiszkjem drapac.
83 5 | przemiszloł jem mocko, jaż mje tak przëszlo do głovë:~— Gvesno
84 5 | njikomu njick nje povjedz. — I tak też jem zrobjił.~Mjeczem
85 5 | rękoma przësepoł pjoskjem tak, żebe njicht tego molu nje
86 5 | znovu navrocosz? Jô be beł i tak przëszedł. Ale tero dravuj!
87 5 | dobetk będze v szkodze.~Tak ma dravovała na mjijovkę.~
88 5 | vszeternoskji stronë, le tak za njim dudnjało. Nje bełbem
89 5 | zavołoł:~— Gnjota, pojle sę!~Tak Gnjota zrobjił sę takji
90 5 | mu njick pomoc nji mogł.~Tak go pon chveceł za serschel
91 5 | Vjiliją Bożigo Narodzenjô. Tak jem rzekł:~— To jô głovę
92 5 | precz. A jô sę poceszoł tak:~— A jednak jô mom złoti
93 5 | nje vdarzeł chdze. Kjej jô tak medetovoł, wuczułjem zemni
94 5 | mjarą nji mogł strząsc, tak mje vszeskji gnotë bolalë.
95 5 | tego nji mogę i dlotego mje tak boli.~— To jô naszimu panu
96 5 | povjcdzec, żem beł wuszłi tak daleko wod bedła. Ale wona
97 5 | probovoł jisc. Ale to szło tak zimko, żem voloł legnąc.
98 5 | zimko, żem voloł legnąc. Tak jô pomesloł sobje:~— Połovę
99 6 | człovjek nje wurosnje! — Tak movjilë na najim puskovju.
100 6 | njedobrze v głovje. Vjera i tak będze, bo chtuż ze zdrovim
101 6 | że pon Gnjotę i mje no tak srodze wukoroł, wona jimu
102 6 | Marcijanno, za co të mje tak szamocesz?~Ale wona njick
103 6 | ji pevno beło za szkoda.~Tak Mjichoł sę pitoł:~—Aza cuż
104 6 | sprała.~Ale zegar stari tak głosno jął połikac godzenë,
105 6 | cę to bjicé Marcijannë? ~Tak jô sę smjoc muszoł:~— Takô
106 6 | woschłi jak pesternjok.~Tak Mjichoł mję kozoł przińsc
107 6 | go zabjił, nje popusci. Tak robjił i nen. I vej, co
108 6 | szturk a ku reszce povjedzoł tak:~— Volô Boskô! Komu namjenjoné,
109 6 | sztek veżij pod prąd rzekji.~Tak jô namovjił Martę, żebe
110 6 | zomkovjisko jak wopoka. Tak jô zjął z głove kłobuk i
111 6 | koscerzełë są małi krze, tak żem so wuvozoł: Tu be i
112 6 | wosmëdzesąt lôt i długą brodę, bo tak je v ksążce vëmalovani.~—
113 6 | Bog vje, cze strzimosz.~I tak jem zrobjił.~Bjedni trampk!
114 6 | Jak wona na mje z njim, tak strzonkjem trzasła v moje
115 7 | Jesz komu woczë vëbjijesz!~Tak jô po drodze do Jerozolimë
116 7 | njim sę bjił,~Kjej jem so tak wukłodoł v głovje, jak sę
117 7 | njeprzijocel, żebe, go vëpuscec! — tak jem sobje mesloł.~Ledvom
118 7 | vjęcij, a dużi bjegas le sę tak bez mocë zibotoł, bo mu
119 7 | zibotoł, bo mu dech wustoł.~Tak jô go chiże popchnął polcem
120 7 | do gorë v svoję krijovkę.~Tak jô so wuvożoł.~— Chtuż lo
121 7 | wokręgłich i gładkjich. Tak jô vëbroł z njich pjęc,
122 7 | vëbroł z njich pjęc, kożdi tak dużi bezmała jak kurzé jajo.
123 7 | jadze! —~Jak won dojachoł tak krotko, żem mogł rozeznac
124 7 | ręce, podnjosł jem głos i tak do njego zavołol:~— Golijace!
125 7 | spjąt i nje chcoł postąpjic.~Tak won sę zapoleł na licach
126 7 | njebivałą zjavę, i grozeł mje tak :~— Të skvarko! Të stręku
127 7 | sobje wuvożoł— tero je czas!~Tak jem chize vëjął z torbë
128 7 | torbë jeden kamiszk gładkji, tak dużi bezmała, jak kurzé
129 7 | szkleł sę sztołtt worzła. Tak jô doł moji puszczovce novjększigo
130 7 | bokjem mje nekoł drogą v las.~Tak jô podnjosł mój kapelusz.
131 7 | leżącigo na zemji Golijata.~Tak jô vëdobeł jego długji mjecz
132 7 | vrzeszczelë do mje z całi mocë.~Tak jô na njich żdoł.~Pjerszi
133 7 | chvjilkę a kanąl Mjiclioł. Tak vezdrzoł na leżącigo Golijata,
134 7 | të zrobjił, głupi knopje!~Tak jô wodrzekł:~—Njickem złego
135 7 | bo będze tvoja smjerc!~Tak jô tam sedzoł v ti słomje,
136 7 | njicht do mje nje przeszedł. Tak jô wusnął ku reszce, zagrzebani,
137 7 | Remus, bo jich ju nji ma! ~Tak jô, rod z całi dusze, vëlozł
138 7 | moje staré ruchna woblekłé.~Tak jô rzekł:~— Zev jô czuł
139 8 | kołton wod zeschłi krevji. Tak wonji vzelë to rozpuszczac
140 8 | nje będzesz mjoł grzechu.—~Tak jô so wuvożoł:~— Won vje
141 8 | glupi rozum jô so wuvożom tak:~Nacuż parobkovji nowuka?
142 8 | parobkovji nowuka? Ten tu i tak ju v głovje nji mô przërodzonigo
143 8 | mjecz, a chto vje, czebes tak nje zrobjił, jak ten potcevi
144 8 | svjata, trąbjił na dregą. I tak na vszetkji stronë vjatru.
145 8 | trąbë sę rozlegoł i vołoł tak:~Co spjevô rog ?~Boczenjé,
146 8 | wuńdze ztąd ~Litoscevi sąd!~Tak trąbjił Mjichoł na vszeskji
147 8 | budinkji naju nje zastovjałë, tak nom dech zapjerało, jakbe
148 8 | vołanjé. Mjichałovji sę też tak zdovało.~Rzekł jem:~— To
149 8 | vjedno vjidzoł.~— To vołejma!~Tak ma vołała. Ale vjater nasze
150 8 | pravi nodze wokulavjił.~Tak jô nje żdoł, le vzął jem
151 8 | i tłomokjem na plecach. Tak jô rzekł:~— Njeszczesllevi
152 8 | zdrzoł i nje wodrzekł njick. Tak jô go vzął za remję i provadzeł
153 8 | zanjosł gvesno, że cë sę tak zdovało.~—Ale chdze jô sę
154 8 | panem i jego je goscena.~Tak ma vzęła i go zaprovadzeła
155 8 | nje są ze srebra, to sę tak svjecą jak srebro, A to
156 8 | vszestkji stronë i trząsł głovą, tak że jego długô broda jak
157 8 | jesc delë...~Ale jak won tak wofjarovoł stążkę Morcenovji,
158 8 | kam rozpłakoł czetającë. Tak jô wuvożoł sobje:~— Tę ksążkę
159 8 | mje doł cvjardigo talara. Tak jô do żeda:~—A cuż ta ksążka
160 8 | pługu dożdoł sę sevi głovë. Tak movji tvoja planeta, v tvojich
161 9 | moji godkji nje smjałë.~Tak jem przeczetoł ję roz i
162 9 | ji wodrzekł:~— Njech sę tak stanje!~Na Matkę Boską Gromnjiczną
163 9 | wustąpjił, bom nje chcoł. Tak mu delë spac v chlevje kole
164 9 | czas! — Bjej, ju czas! —~Tak jô na njego zdzevjoni zdrzoł,
165 9 | jem sobje. — Jak mô bëc, tak pudę!~Tak jô po wobjedze
166 9 | Jak mô bëc, tak pudę!~Tak jô po wobjedze wudovoł,
167 9 | ludze tądka jisc sę boją.~Tak przemiszlającë jô czuł,
168 9 | novim pasturku nijoł pana. Tak jô sę wobrocę i vjidzę vjelgjigo
169 9 | vsë vzął takji belni pjes? Tak jem vstoł i podszedł na
170 9 | Ale tam na mje cos żdało tak njespodzevanigo, że jesz
171 9 | tej stojała przede mną tak krotko, żem ję dotchnąc
172 9 | strzimac nje potrafjił.~Tak jô na nję zdrzoł całą chvjilę,
173 9 | tobje dom i zbavjenjé dusze.~Tak jô bluznjił v wosamętanju
174 9 | spravjedlevi wukoroł mje tak czężko, żem małovjele nje
175 9 | krolevjonka rzekła:~— Vstanji! —~Tak jô vstoł i na nję patrzeł,
176 9 | mjenjiła mje sę v woczach tak, że roz vëzdrzała na krolevjonkę
177 9 | czorni gronk i złoti mjecz!~Tak jô ji doł znak ręką, żebe
178 9 | prochami starszich naszich.~Tak jô ji woddoł złoti mjecz.~
179 9 | tero vëdovało takji małé a tak dalekji, jakbe sto lôt minęło
180 9 | svjętą njedzelę boso chodzec?~Tak jô vjidzoł, że mom bosé
181 9 | jem sę z moji leże — bo i tak mje spac nje dało — i szedł
182 9 | nje zachorujesz, bo jesz tak mało jak kot.~Na to rzekł
183 9 | nje vezdrzała. Jô jednak tak zblodł na tvarzë, że Marta
184 9 | svojim płoszczem czornim tak, że anji czebkóv anji vjetev
185 9 | le zdrzała na mje. A beła tak krotko, żem vjidzoł ji woczë,
186 9 | bjedni chłopku? ~Na to mje sę tak czężko na sercu zrobjiło,
187 9 | ludzkji i mu beło żol, że tak barzo cerpjec muszę.~Porene
188 9 | wobjadu sekł jem vjikę, a tak zapalczevjem sekł, że moklezna
189 9 | Ten mje podvjązoł remję tak, że serdecznô żeła vëstąpjiła,
190 9 | wuroda moji krolevjonkji. Tak jem sobje wudboł:~— V njedzelę
191 9 | jes poprovdze chori, bobes tak czężko nje bluznjił. Choba
192 9 | proseła, bem zfolgovoł. Tak to mje cignęło!~Ledvje ksądz "
193 9 | przińdze njigde!~Na to mje sę tak na scrcu zebrało, żem zakreł
194 9 | na kavałkji.~Długo to mje tak męczeło, jażem wuczuł na
195 9 | To nje wona, to Marta!~Tak jem, vslidzącë sę zazdrzec
196 9 | nje dom radë.~V tim vjater tak mocko chveceł v drzeva,
197 9 | tego zomkovjiszcza. Mje tu tak straszno! Poj do dom!~A
198 9 | przed lati, kjej mje gbur tak mocko zbjił za to, żem wodbjegł
199 9 | że Marta to samo robjiła. Tak jô sę doznol, że wona nje
200 9 | skarnji, jak pjora gołąbka. I tak dzivno mje sę zrobjiło,
201 10| będze zdovanô! To tede ju tak bëc mjało, że pon rzekł
202 10| A młin stojoł v Lipnje. Tak jô vzął Morcena za stodołę
203 10| kąsk smjeszno zrobjiło. Tak jem wodezvoł:~— Marta je
204 10| vjidzę żodni przeszkodë.~Tak won mje doł rękę, że jô
205 10| drogę won kąsk medetovoł i tak povjedzoł:~— Dzivno be też
206 10| le z litoscë wobchodzi sę tak dobrze.~Czvortk vëszedł
207 10| movjącë do sebje:~— Chtuż to tak nekô po drodze v chmurze
208 10| jô som wostoł v koscele. Tak jô vlozł v norcik wostatni
209 10| Svjętich Sakramańtóv. Nje tak dovno temu. Chtuż be mje
210 10| njespodzevanigo. A żebe te murë tak sę zapadłë! A kjejbe tak
211 10| tak sę zapadłë! A kjejbe tak pjorun strzeleł prosto ze
212 10| zavroceła do dom? — A kjejbe tak mój Anjoł Stroż zastąpjił
213 10| parminju szłë i woczë moje. I tak muszoł jem patrzëc na te
214 10| jô dzevjił sę srodze, że tak sę mają, jakbe mje njebeło
215 10| zdovoł. Ale jô so wudboł tak:~ — Njim vińdą z tego koscoła,
216 10| Jidz spac, Remusu, bo i tak wumrzec muszisz.~A tam dalij
217 11| na chvjilkę sę statkovało tak, żem czuł le ceché glińgotanjé
218 11| znovu sę wudało i żdało. Tak jô so jedni nocë wuvożoł:~—
219 11| vërabjac svoje kuczkji. Tak jô povjedzoł:~— Kjej jes
220 11| pomaklej, co tam wuchvecisz.~Tak jô podnjosł rękę i wod razu
221 11| vszetkjim wutropjenju. Bo i tak jezdes njidoczego i ju njigde
222 11| straszna trvoga... ~Jak jem tak kjile dalszich vjerszi wodspjevoł,
223 11| vëcignąc, ale sedzoł mocko. Tak jô so rzekł:~— Pożdejże,
224 11| trzosku valeł, jażemgo vbjił tak, że jego głova skreła sę
225 11| długji chvjilë povjedzoł tak:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné,
226 11| njiże mje sę zdało.~— Pevno tak będze!~—Bovejle! — movjił
227 11| smjercë dô njebo vjeczné.~Tak won znovu długo na mje zdrzoł,
228 12| strojiła lestami klonovimi, tak że wobraze Svjętich vëzerałë,
229 12| Remus! Tatk vnet przińdze.~Tak jô sodł, bo nogji mje długo
230 12| je nocą cudóv?~— Bodejże tak!~— Poprovdze! — rzekł Mjichoł.
231 12| mje szczescé, kjej jô i tak wumrzec muszę!~— Tak të
232 12| jô i tak wumrzec muszę!~— Tak të nje gadej! Vszetko v
233 12| vnętrznosci.~Jô so tego tak nje wuvożoł, alem wodezvoł:~—
234 12| szkoda. Bo vejle, kjejbe cë tak provdzevigo strachu mogł
235 12| chorosc lekóv nji ma!~— Tak të meslisz v tvojim głupim
236 12| Tej pomedetovoł kąsk i tak povjodoł:~—Nje posłołbem
237 12| Na mój głupi rozum, jô so tak meszlę: Żeli Pon Bog na
238 12| skarnji. I przëszło mje tak do głovë:~— Kjejbes të beła
239 12| vrocełobe mje moc i zdrovjé. A tak jô wumrzec muszę.~Jesz rosa
240 12| sobje dużi botë rebackji, tak że woblekającë sę jô beł
241 12| won mje chce vząc na rebë.~Tak jô rzekł:~Njevjele będzece
242 12| le pudzesz ze mną!~—Njech tak będze! — rzekł jem.~Kjej
243 12| nje strąceł v rzekę.~Ale tak mje zębë wo zębë zvonjilë,
244 12| jak kąkole. A jô sę czuł tak słabi, żem legł na vznak
245 12| pjęknô jak cud i vjelgô. Tak jô zavołoł:~— Krolevjonko
246 12| podzoł mój złoti mjecz?~Tak jô krziknął z vjelgjigo
247 12| tvoja bjałka! — Na tom sę tak wurzasł, żem przëszedł do
248 12| do godzenë moji smjercë.~Tak won to movjił, bom sę pozdnji
249 12| za pługjem. Le beło mje tak, jakbe ta chorosc vëpoleła
250 13| Wona mje zabrała do lasa — tak mje pozdnji povjodała —
251 13| kavałkjem jego reminja. Tak muszi bëc i z bronją.~—
252 13| jak v Gduńsku na renku tak sę rąbjilë toporami żelaznimi,
253 13| chęc vanożenjô po polu. Tak jô szedł przez woborę i
254 13| zbjegoł i zemja wobsichała. Tak jô sodł i zdrzoł na ten
255 13| bez vjeczerzi spac! — Bo i tak jedzenjé mje nje szło v
256 13| jak przed moją choroscą, tak i po nji.~Nazod vzął jem
257 13| Nazod vzął jem drogę jinszą, tak żem wobszedł przë wonim
258 13| vesoko vëcignęła mje chorosc, tak żem głovą przerosł vszetkjich
259 13| chterni jô sę przed lati tak mocko stłukł, a nad nją
260 13| woko wumarłigo człovjeka.~Tak jô wodstąpjił porę krokóv
261 13| vanożącigo po pustkovju.~Tak jô stojoł i patrzeł całi
262 13| szturk, ale vjid jak svjeceł, tak svjeceł, Pjerszô dzevota
263 13| wujachało, jak złô jakô womona.~Tak jô sę vzął i szedł do czeladni.
264 14| przë mje, bo mje straszno!~Tak jô wostoł, a wona, kjej
265 14| mjeszkivoł.~To mje beło vszetko tak dzivno, że jô zaczął vzerac
266 14| Marcijanna zeszła i do mje tak povjedzała:~— Jidzë do gorë,
267 14| knopjęcich lôt! — wodrzekł jem. Tak mon pokozoł na scanę ręką,
268 14| noseł przez całé żëcé. Bo tak sę słuchô nom ricerzom i
269 14| vëstąpjiła mu na vargji. Tak won wodpocząl kąsk i dalij
270 14| zavołac, kjej będze trzeba.~Tak jô szedł, a dzivné mesle
271 14| zameszleł i nje wodrzekł njick. Tak jô po dłuigji chvjilë znovu
272 14| komina malovala ji skarnje tak czervjono, jak lica Svjętich
273 14| jidzesz; povjedzą: zrobji tak! — i zrobjisz z chęcą. Takji
274 14| pod korunovaną jarzębjiną, tak i të ji zaczął jes wopovjadac.
275 14| Marta njick nje rzekła i tak ma sę rozestala na noc...
276 14| Tej zaczął mje wopovjadac tak:~— Wod nomłodszich lôt szukoł
277 14| rzekł ku reszce:~—Żebes të tak mjoł vjid i mjecz!~V sercu
278 14| sadze i za catą chvjilę tak povjedzoł:~— Provda! Nacuż
279 14| żevigo vęgla. Tej zaczął mje tak povjadac:~— Boczë, chłopku,
280 14| pobjic i vënekac z kraju. — Tak ma vëzdrzała dovnji, szesc
281 14| jidacë na zochod słuńca. Tak przeszedl Wodrę i morzeł
282 14| przemiszloł i ku reszce povjedzoł tak:~— Pitosz sę, czimu naszi
283 14| senóv nji mogł tego dokazac. Tak ksążę Svjętopołk vzął i
284 14| żebem wostoł przë njim. Tak jô wostoł i żdoł, co mje
285 14| dzis mocni — rzekł won. — Tak svjeca jesz roz sę rozżoli
286 14| morzé i ląd i povjedzoł tak:~— Ten kraj, to kolebka
287 14| ręką znac, żebem szedł.~Tak jô szedł do svoji robotë,
288 14| z vjeczora, a jô liczeł tak njechcąco do wosmë, ale
289 14| zdzevjoni:~— Cuż ten zegar tak długo bjije?~— Bjił dvanostą
290 14| głovą.~— Njeboszczik mje tak zleceł! — wodrzekł gbur. —
291 15| nama sę co nje pokozało.~Tak rzekłszë, Mjichoł dalij
292 15| ju cemnô tam sedzała noc. Tak parobcë zapolilë przëszekované
293 15| vojska zaklęti krolevjonkji.~Tak ma zajachała do brodu. Konje
294 15| kjej mjałë veńc v vodę, tak że ma sę vszescë zatrzimała.
295 15| i dróg lasovich. Jak jô tak szukoł woczoma vkoł, cobe
296 15| i zdrzocą v doł na nas. Tak jô trąceł Mjichała v bok
297 15| mje sę njechcało wodezvac. Tak wona vzęła jisc uwokoma
298 15| jinszigo v głovje. Rzekł tede tak:~— Njeboszczik mój brat —
299 15| ale jô nje wodrzekł njick. Tak gbur sę pitoł vprost:~—
300 15| svjat!~— Vjedzoł jô, że tak povjesz. Nje namovjom cebje,
301 15| rzekła:~— Bjej z Bogjem!~Tak jô szedł.~Pod trzema chojnami
302 15| mojim młodim żëcu kożdi roz tak czężką mjała vogę. Szedł
303 15| kupjil dlo nji wod żeda Gabë. Tak jô sę ju vjęcij strzimac
304 16| jinaczi sobje naceszëc?~Tak jô sodł z njim v gromadze,
305 16| pługu dożdoł sę sevi głovë. Tak movji tvoja planeta v tvojich
306 16| spoloni svjątinji serca. Tak jô vstoł bez słova be jisc.
307 17| skażoni wod wurodzenjô?~—Tak të do mje nje gadej! wodrzekł
308 17| tvoji godkji ludzkji?~—Kjej tak, to gadejma!~— Jô rozumjem —
309 17| jęzeka ludzkjigo, chocbe tak skażonigo jak tvój?~I krąceł
310 17| lata naszigo vanożenjô.~Tak ma tede szła przez las całi
311 17| Nje będzesz sę żenjił! Tak jô też mesloł. Bo vej! Cuż
312 17| nje wuvożoł najigo stanu! Tak nje! Sedzą sobje tam gburzë
313 17| Bo vjidzisz. Ze mną to je tak jak z nim żedem. — Szedł
314 17| las a beło mu straszno. Tak vsadzeł czopkę na kjij i
315 17| że to njibe roboci dzeń.~Tak ma sę zabrała do tego młina;
316 17| jednak wusnąc nji mogę. ~Tak ma szła v gromadze ku młinovji.~—
317 17| A jô sę ceszoł, że won tak procuje vjerno dlo naszigo
318 17| jidącë na vschod słuńca. Tak przeszedł Wodrę i morzeł
319 17| bele cë dobrze zapłaceł.~Tak jô sę wosmjeleł i rzekł:~—
320 17| mję sę srodze markotno, tak jem vzął sę i rzekł:~— Pojta
321 17| takji bluznjerstvo. Drugjim tak samo beło, tak żesma vëszła
322 17| Drugjim tak samo beło, tak żesma vëszła nje pochvalivszë
323 17| i pjiła. Kjejbe nje beło tak cemno, vjidzelëbesta dach,
324 18| checze stolimóv v bojce, tak v komudze nocni stojałë
325 18| Chdze tu so vëszukac leżą?~Tak Trąba rzecze:~—Vjesz co
326 18| zatraconi, że jô bem sę bojoł.~Tak ma veszła do pjiłë. Brama
327 18| rzekę jesz jedno: Jak jô tak graję ze serca, to mje jakbe
328 18| legł na słomje wokoma mje i tak povjedzoł:~— Co ten stari
329 18| Trąba. ~Mje sę nje zdovało tak, bo nacuż be mjelë napravjac,
330 18| napravjenjim mje to sę le tak zdovało. Może jakjis— Jimję
331 18| chvjądającë sę po słomje tak przemovjił:~— Nje gorzkej
332 18| trample głębji njiże przedtim.~Tak plestoł Trąba. Ale jô le
333 18| ju njijak poku nje doł, tak jem sę podnjosl na sedzączkę
334 18| rzekł jem do Trąbë:~— Zrobji tak jak jô. Legnji na słomje
335 18| vodę zatrzimuje! ~I mje sę tak zdało. Żoga woprzestała
336 18| beło plusk i szum vjelgji. Tak jô rzekł do Trąbë:~— Tec
337 18| scaną graje!.. Żebes të tak chcoł przez nę lukę vëzdrzec,
338 18| co sę na rzece dzeje i co tak mocno vëstraszeło mojigo
339 18| stvor, podnjosł jem głos i tak zavrzeszczoł:~— Njekaro!
340 18| pjekjelni jakjis movje. Tak jô zervoł vamps ze sebje
341 18| vszelkji postanovjenjé. Tak jem go porvoł za slizkji
342 18| vëcarł slepje i tu na mje. Tak jô go vzął v pasu, zebroł
343 18| zazerającë chdzeroz do trigjelka tak godoł:~— Rzeczë mje, Remus,
344 18| chłop.~— Czemużes tej sę tak wurzasł i reczoł jak voł?~—
345 19| folvarku. A to sę stało tak: Stari chłop, chturen naju
346 19| Ale krom tego jô szedł, bo tak ju pevno ve virokach Boskjich
347 19| ti panovje lubją vszetko tak na vjelgą mjarę. Tec tu
348 19| Vjeczni Nocë majestat!~Tak spjevoł Czernjik. Jô tero
349 19| pjijani spjevelë i sę radovelë Tak won sę vëchileł z wokna
350 19| będzema vjidzała.~Jak pjijani tak jô vëszedł na doł. Njicht
351 19| godzenje drogji trząsł nami tak mocko, że stanęłasma na
352 19| ztąd duszę zdrovo vëdobeła!~Tak godoł Trąba, zdrząci na
353 20| vandrovała dalij jaż dął tak mocko, że nje doł nama postąpjic.
354 20| pjekjelnigo vjatru zastavji.~Tak ma sę wobroceła v pole i
355 20| Bele mje mój kapuscani łeb tak mocko nje boloł!~— Vdzek
356 20| Trąba moje mesle zgodł i tak povjedzoł:~— Remus! Jô vjem,
357 20| łęczk złi duch z pjekła.~—Tak też beło! — rzekł jem.~—
358 20| wułożeł jem so v głovje tak: Jidą krziżovi dnje. Tej
359 20| dziżanga, to znovu nje je tak zle. Będze tam chłopóv z
360 20| przed pomstą Golijatovą. Tak jem wodpovjedzoł Trąbje:~—
361 20| wodpovjedzoł Trąbje:~— Njech tak będze! ~Trąba kjivoł z wukuńtańtovanjim.~—
362 20| so kark i będze po tobje.~Tak jô sę pitoł:~— A jakjim
363 20| szkole. Za knopjęcich lôt tak sę do moji skorë dobjerelë
364 20| zchovoł. Bo żebe to nje beło tak cemno, tobes vjidzoł, że
365 20| płenęła gorą i gladzeła vodë tak, że jezoro leżało cecho,
366 20| cë sę przëznaję, Remus, tak jak lubję dobrich ludzi,
367 20| jak lubję dobrich ludzi, tak bem nje chcoł nońc na takjigo,
368 20| i rzekł:~— Cze mje le sę tak zdaje? Ale przisągłbem,
369 20| Ksężec rozsvjeceł ju noc, tak że vszetko vjidzec beło
370 20| Ale ledvjem to povjedzoł, tak i jô vjidzoł, że ta kopjica
371 20| v ti kopjicë sana sedzi. Tak jem poceszoł Trąbę:~— Pocuż
372 20| vątpjił Trąba. — Bo to ju tak dovno, że jô so tego nje
373 20| bokjem v krze, le za njim tak zaszorzeło.~Tero jô vstoł
374 20| moji godkji nje rozumjoł. Tak ma całą chvjilę na sebje
375 20| Le mô jęzek skażoni, tak że ludze jego godkji nje
376 20| kozoł patrzec chdze jidze!~— Tak won vjedno robji! — wodrzekł
377 20| vlezę v cuzi ruchna. Kjejbem tak, bronji Boże, beł zavoroł
378 20| Ale celątka jak nji ma tak nji ma!~Wob czas tego podkorbjanjô
379 20| na to povjedzoł:~— Kjej tak, to sę napji przënomnji
380 20| jezora vaju bjedno wugosceł.~Tak ma tede tam zajodała i zapjijała,
381 20| szablę złomoł, wo co ten sę tak zajisceł, że go paraluż
382 20| jezora. Mje sę poprovdze tak zdaje, że wonji tam, chdze
383 20| Trąba:~— To sę vje! Nje tak rechło zaspjevają nom Kaszubom
384 20| godką?~Ku reszce mje sę tak zdovało. jakbem leżoł na
385 21| zchovoł svój worzłovi nos i tak nje łiszczoł slepjami, bo
386 21| po jedni brozdze na doł, tak że to vëzdrzało, jakbe won
387 21| jął dąc nogrebszim basem, tak że anji Trąba anji Klarneta
388 21| renk a drudze za njim. Mje tak wobstąpjilë, żem nji mogł
389 21| dąc, a Trąba vëstąpjił i tak povjedzoł:~— Kamroce! Tu
390 21| głovje mô, njiż ti drudzë.~Tak mje tich senóv mjeszczańskjich
391 21| godoł po łacenje jak ksądz. Tak z njego zaczął rągac:~—
392 21| na njego przëszła kolej. Tak wonji sobje tam podkorbjelë
393 21| vjesolosce z jich nobożnoscą tak sę zgodzają, jak djobeł
394 21| żebem chcoł jimu co rzec. Tak won żdoł, jaż ti drudzë
395 21| tobą.~— Mom! — rzekł jem.~Tak won szedł ze mną, a jô mu
396 21| zchovoł svój worzłovi nos i tak nje łiszczoł slepjami, bo
397 21| wurvała sę deska v czołnje, tak żem le z bjedą sę retovoł.
398 22| beł vjedzoł, że to wonji. Tak wonji vëzdrzelë potcevi
399 22| pola przed nobożnim ludem, tak to wudovało. Ale strzode
400 22| zvonë grają i norod spjevô.~Tak naszła wobleczonô po mjesku
401 22| sercu i mje porvoł płacz. Tak jô to njeroz vjidivoł Martę
402 22| vskazivało połnją a grzało tak, że ludze v kompanjiji sobje
403 22| mje vjedno v woczë, rzekła tak:~— Posedzë tu, jaż przińdze
404 22| stavjic przed Vacłava. Bo krol tak rozkazuje, iż ciebje potrzebuje...~—
405 22| z berłami. Zaru jidzema.~Tak jô dostoł v rękę dużą trąbę
406 22| Jakbe łiskavjica chlasła, tak nota porvała całą kompanjija.
407 22| marsz vojskovi! Mje be sę tak zdovało, że za dovnich czasóv,
408 22| rozległa sę mocnô nota:~— Nie tak zbrojny podczas vojny żohiierz
409 22| i jakbe wurosł. Jistnje, tak jak v chvjilë, kjej mje
410 22| muzikańcë przed kompanjiją, tak że na przodk vëstąpjił som
411 22| Jakbe pjorun trzasł, tak ta pjesnjô wuderzeła v nobożni
412 22| wutrapjił jakji vjelgji Smutk. A tak vjele nich cenji beło, że
413 23| gosci nje zodroscilë, bo i tak vszetkjich nji moglë przëjąc.
414 23| vroceł, a KIerik ze złoscą tak na njego vpodł:~— Belo!
415 23| sę Klerik. Ale kjej të ji tak służisz, to przenjesesz
416 23| njimi szedł do karczmë. Tak Leon sobje vëdzeleł wosobno
417 23| wosobno vjeczerzą.~Kjedem tak stojoł i na njego zdrzoł,
418 23| Tej woparł plece wo płot i tak movjił:~—Tu je dosc cemno
419 23| Mom chleb. A żebes mje tak dokupjił sledza i przënjosł
420 23| jaką vjarę mają?~Rzekłszë tak Trąba vstoł i szedł. A jô
421 23| szukac stravę i leżą.~Kjedem tak sedzoł, naszedł cechimi
422 23| zachodzilë, chto to zrobjił.~Tak godoł sobje Leon i zajodoł
423 23| vestchnął Trąba. — Ale kjej to tak, tej nje będzece vaspon
424 23| wobrazeł. Jô bivszë Klerikjem, tak bem spokojno nje sedzoł
425 23| sercami pełnimi zodroscë. Tak jô wuzdrzot, że Klerik dostoł
426 23| nją nje vëdzeli v głovę, tak sę wona ta kjełbasa rozlecała
427 23| kupję kjełbasę jesz roz tak dużą jak ta, chterną wonji
428 24| i długą brodą, zdrzącigo tak jakjô na to morzé ludztva.~
429 24| Vorto to cze nje vorto?~Tak jô vezdrzoł na ten las chorągvji
430 24| i staré babulińkji. Żebe tak za njimi stojelë ti, co
431 24| nje rozumjesz. Toc rzekę tak: Lud zgromadzoni vkrąg naju
432 24| zomku!~— Vjedzoł jô, że tak wodpovjesz. Bo i të jezdes
433 24| na woczach stanęło javno. Tak jak be wod nich dzejóv litoscivego
434 24| dzękovanjim, a won jak klęczoł tak klęczoł. Ju komudno sę robjiło
435 24| wopuszczoni wod Boga i ludzi.~Tak żorotno krol jezora sę do
436 24| człovjek volą zabjic człovjeka?~Tak jô sobje przëboczeł, co
437 24| le vëstrzałem zabjiti. Tak zrobjilë mje pravo. Ale
438 24| svjat a moja ze svjata. Ale tak mje na duszë, jakbesma sę
439 24| jak to zrobjic, povjedzoł tak:~— V kompanjiji të sę też
440 24| wobronje vłosni!~— Żeli tak — rzekł vaspon — to zańdzesz
441 24| Patrzę: Trąba.~— A cuż të tam tak długo pokutovoł na Kalvariji? —
442 24| Mjechucenje za jego pjękné granjé.~Tak jô szedł z njim im mu wob
443 24| przëstąpjił i rzekł:~— Cuż va tak nose pospuszczelë, panovje
444 24| strzemjęzlivoscë przë takji worędzë.~Tak wonji sę tam spjerelë. Ale
445 24| mje nje kusilë kamrocë. Tak ma sobje podala rękę i sę
446 25| połnjô dregjigo dnja. bo tak chcoł krol jezora, rzekłszë:~—
447 25| kjerunk naszi vędrovkji. Njebo tak pobjegło, że żodna gvjozda
448 25| besma gvesno nje chcała.~Tak ma szła pomału jesz kavałk
449 25| chovac v sechich molach, tak jak ma po dzis dzeń. Spokojno
450 25| bem v ti doce vëbłądzeł.~Tak rzekłszë, krol jezora znjikł
451 25| jednim molu dvje z njich tak krotko sebje bełë sę zeszłë,
452 25| chłopa vądoł je rozdzeloł. Tak jô po rozum do głovë, vzął
453 25| wuchronjenjé wod deszczu. Tak jô zaczął wuschłi leste
454 25| a krola jezora nje beło. Tak mje strzeleło do głovë:~—
455 25| jem cerplivje svój dach, tak że słabi deszcz wob jedną
456 25| i scekoł na gruńt lasu. Tak mje sę jednak njemjirno
457 25| czuł tu mjedze mogjiłami?~Tak jô sę vzął i vëszedł z mjedze
458 25| chvjilę njic sę czuc nje dało, tak jô vëjął krzosedlo i żogjev,
459 25| pjerszich skrach wuczuł jem tak krotko kole sebje krzik
460 25| jem przë vaspanu, a won tak povjodoł:~— Szedł jem v
461 25| wuzdrzoł jem całi las sicenë. Tak jô zebuł botë i vzął noż
462 25| wo polik, vbjiti v pjosk. Tak zakłodają vjęcorkji: povjedzołjôsobje.~
463 25| meslami. Deszcz jak kropjił tak kropjił z cechim bębnjenjim
464 25| be mje beł przestrzeloł. Tak wonji bëlë vszescë na mje
465 25| le krev zvjerza dzekjigo. Tak jô meszlę, że kjedem v njego
466 25| to be mogła bëc godzena?~Tak ma zaczęła rachovac: Mogła
467 25| po vjeczerzë.~— Tej to ju tak przë połnocë będze! — rzekl
468 25| szło przez głovę:~— Żebe to tak zbudzëc tich spjącich stolimóv
469 25| rozlegac szczekanjé psa tak krotko, że jaż vaspon zervoł
470 25| cemni las sę rozlegało. Tak to kjile razi, to słabji,
471 25| i szemarzełë po lestach. Tak vaspon sę przeżegnoł i rzekł:~—
472 25| Vszetko to rządë Boskji.~Tak jô sę przeżegnoł i poleceł
473 25| żałoblevim głosem wopovjodoł tak:~— Remus! Czemużes të mje,
474 25| za cuż wona sę na tobje tak pastvjiła?~— Za njic. Żebe
475 25| jisc, kjej mje moja zdovanô tak przëvjitała?~Na to mje sę
476 25| jem Trąbę.~Won jodł łakomo tak, żem vjidzoł, że jego bjałka
477 25| chłopa nając do wobrazu. Tak jô mujedinego talara pożiczeł.
478 25| jizbje i na mje pozeroł. Tak jô vjidzoł, że won mô jesz
479 26| wode mje kupalë. Bivało i tak, że njerzitelni człovjek
480 26| svoje konjikji ku mjastu. Tak wod razu, jak Złé jakjis,
481 26| pochevkach i przechłoscalë woczë. Tak Czernjik vzał jeden z viborkóv,
482 26| vjelgji ksążkji. Moje mesle tak daleko wod tego renku pełnigo
483 26| głovami. Wod takjigo cudu tak sę vërzaslë wojcovje mjasta,
484 26| nje chcoł dorunku robjic, tak jem sę vësunął z poza moji
485 26| rąganjô beło mje za vjele. Tak porvoł jem kosz z rękji
486 26| przë granju lasa i jezora. Tak jem tede popusceł kosz i
487 26| zazvonjiło. Jak prożen sądk, tak uwon sę vëvrocel i kuloł
488 26| jich Remus, kuli możesz.~Tak jem sę bronjił dzirżko nim
489 26| dvuch, ale chternich jô tak poczestovoł, tich tam nje
490 26| poczestovoł, tich tam nje beło.~Tak wonji mje vëpitivelë, zkądka
491 26| drodze z Pustk do Lipna. Tak jô povjedzoł do moji dusze:~—
492 26| pitoł sę: Znajesz të mje? — tak jô wodrzekł:~— Jô cę znaję
493 26| mje po moji skażoni godce. Tak zgrzitnął zęboma i wodstąpjivszë
494 26| pjersconkóv z rąk, z chternimi cë tak dobrze do tvarzë. Ale możesz
495 26| przed uwoknem. A beło jich tak vjele na drogach i v lasach!
496 27| przëskrzenją, Remus, ale żebe to sę tak chutko stało, tegom sę nje
497 27| jô njedovjinnje sedzę.~— Tak të nje gadej, Remus! — wodrzekł
498 27| pokjivoł głovą i povjodoł tak:~— Boczë, Remus: Na zemji
499 27| cebje bronjic muszę.~— Kjej tak bëc muszi, to njech sę stanje
500 27| noprzod ve Vejherovje poznała tak nazvanigo krda jezora, ale
1-500 | 501-866 |