Chapter

 1 9 |             Żądej mojigo żëcô, żądej wostatni krople krevji: Vszetkoc
 2 10|       koscele. Tak jô vlozł v norcik wostatni łavë pod chorem im sę vzął
 3 15|             i Gnjadi svojigo pana na wostatni spoczink do smętorza v Lipnje.
 4 15|      starodovną drogą zaboczoną svój wostatni marsz po zemji?~— Żeli jezdes
 5 15|           tero bjej i tovarzë timu v wostatni drodze, bo won vje, czimu
 6 17|         wodprovadzę, bo to pevnje ju wostatni roz, że takjich jak va dvaji
 7 19| szampańskjigo vjina, — njech spjevô. Wostatni vjeczor v tich murach njech
 8 22|             spovjedzë. Tam sę po roz wostatni woddzękovują ludze wod ludzi,
 9 23|            blachach vëpolivało svoje wostatni wognje. Vjara sę vjitała
10 23|          Gorą, przeką vjetvji klonóv wostatni czervjoni parminje słuńca
11 23|         chorągvjami v stronę Luzena, wostatni staceji przed samim Vejherovem.
12 23|         njebo scana lasu: to ju bełë wostatni lase przed kuńcem naszi
13 24|             gnjôzd.~Vjidzoł jem, jak wostatni zchodzilë v doł do mjasta,
14 26|       chturen szandara ku reszce mój wostatni vibork położeł. Tej wonji
15 29|            tvoja sprava. — Czimuż ma wostatni Zoborskji tak marnje ze
16 33|         żevnotę, bosma vczora zjadła wostatni gleń chleba.~— Bulev i solë
17 37|             Lud ten sę rozsepje, jak wostatni pon wumrze, a tim jô jezdem.
18 37|              dlotego jô rzekł, że jô wostatni Kaszuba...~Czująci taka
19 37|          przodkovje. Jô z njich będę wostatni.~Jak ma podeszła do nigo
20 38|            co gasi wognja narodovigo wostatni vjidë...~Smętk slode jidze,
21 39|           chcołbem z gorë zmoknąc do wostatni njitkji, kjejbe le z dołu
22 40|     svjodkjem jak pjorun Boskji poli wostatni koscoł kaszubskji na Pomorsce. ~
23 40|         słovjińskji nobożeństvo. Ale wostatni njedzelë ksądzz apovjedzoł,
24 41|             łiszczącą trąbę, jakbe v wostatni chvjilë chcoł nją vołac
25 43|              że jô szedł vezdrzec na wostatni kvjatë i zamknąc wostatné
26 45|                                  XLV~Wostatni dnje Remusa. ~Grob sę zamknął
27 45|              Mjichalem vërąbjilë dlo wostatni jazdë pana Jozva na smętorz