Chapter

 1 20|    guzikji, njitkji.~— Ha — rzekł vaspon — to të jes hańdlarzem!
 2 20|           cë Trąba povje!~— To je vaspon Mucha, pon Zoborskji, krol
 3 20|           jezora! —rzekł Trąba. A vaspon stojoł woparłi na svoji
 4 20|   vësuszelë. — A chdziż sę podzoł vaspon Mucha?~— Szedł v las i nje
 5 20|           podzękovoł i wodmovjił. Vaspon na to povjedzoł:~— Kjej
 6 20|     wognjisku sę żolełë i grzałë. Vaspon so zapoleł krotką fefkę,
 7 20|       ruszeł i chto vje cze żije.~Vaspon vezdrzoł z wuvogą na mje
 8 20|          na Lipińskjich Pustkach. Vaspon be gvesno szedł na vëbavjenjé
 9 21|          Żebem nje vjedzoł, że to vaspon, przesągłbem, że to dżod
10 21|       Trąba i jô ma vjosłovała, a vaspon trzecim vjosłem trzimoł
11 21|        mjastem vjeżą koscoła, tej vaspon sę stanovjił i rzekł:~—
12 21|           to nje słuchô dżadovji.~Vaspon przez chvjilę szedł jak
13 21|      zabjiło.~— Jô vjidzę — rzekł vaspon — że i cebje co napotkało.
14 23|         Grizłbe ten vjilk — rzekł vaspon — żebe nje ten svjęti wodpust
15 23|           to tak, tej nje będzece vaspon żdac na njich.~—To sę vje! —
16 23|             To sę vje! — wodrzekł vaspon. — Wob noc pudę ze szczudłem
17 23|         sę zos woboczema!~I vstoł vaspon, założeł szczudło na remję
18 24|      krolestvo na njim.~Porvoł sę vaspon na nogji i vstoł:~— I dlotego
19 24|        vłosni!~— Żeli tak — rzekł vaspon — to zańdzesz po mje tu
20 25|   zrobjiło sę cemno jak v mjechu. Vaspon stanął i rzekł:~— Dalij
21 25|   wobrosłé brzedzastą grabovjiną. Vaspon zatrzimoł krok i rzekł:~—
22 25|         jem nadstavjac wucha, cze vaspon nje jidze. Ale jô nje czuł
23 25|         chvjilę stojoł przede mną vaspon. Szczudło won mjoł jak szuńde
24 25|          te mogjiłë. Dvje godzenë vaspon sę zabavjił nad Kłącznim.
25 25| szczekanjé psa tak krotko, że jaż vaspon zervoł sę na sedzączkę,
26 25|        szemarzełë po lestach. Tak vaspon sę przeżegnoł i rzekł:~—
27 25|       kjedem vezdrzoł, tej sedzoł vaspon przë wognju i sepoł krepë