Chapter

 1 1 |      jarmarkach, bojelë sę mu robjic krzivdę. Nje wuvożelë go
 2 1 |    timi papjorami nje vjem co robjic. Czetoł jem, co Remus v
 3 2 |  młodu nawuczeła sę ręka moja robjic im nje noleżoł do tich,
 4 4 |       të chcoł bjedni knopje? Robjic tobje trzeba wod lôt dzecinnich,
 5 8 |      nje je le sługą, chturen robjic muszi to co mu kożą. Ale
 6 12|       stanął, nje vjedzącë co robjic, rozesmjało sę wono do mje
 7 15|       tam na svjece cë dobrze robjic będze? Chdze legnjesz do
 8 16| zrobjic geszeft. A jakbe mogł robjic geszeft, żeli be ludze sę
 9 18|     kuczkovało. Ale cuż na to robjic? Tedem legł nazod na słomje
10 18|  wobronę! Bo cuż chcesz na to robjic?~Ale Trąba nje szedł za
11 19|       moją jesta i mogę z nją robjic, co mje sę vjidzi.~— Provda!
12 22|     jô nji mogł njic lepszigo robjic, jak jisc za jego radą.
13 23|   ludzom z woczu. Pogodoma co robjic. Bo jô tu vszetkji knjeje
14 24|      ti jistni wudbë. Muszisz robjic, co bes przëszedł do svojigo
15 26|    jinsztom nje chcoł dorunku robjic, tak jem sę vësunął z poza
16 29|    vërzekł, pjerse mu zaczęłë robjic i całą chvjilę nje rzekł
17 29| Lipskji gvesno chce testamańt robjic, bo i sanje v nę stronę
18 31|       kjej nje clicesz robotë robjic, jakô cë je nadanô? Ale
19 32|      i mje ze strzedni duchtë robjic vjosłami a ksędzu sadnąc
20 33|   chternimi uwona tak spravno robjic wumje: mjeteloka, grulkji,
21 33|   mogą". A kjej tak vjerzëc i robjic będzesz, wu betk i szczestlevosc,
22 33|    Bjeda będze, jak tu wogjiń robjic, kjej z brzegóv pjilują.~—
23 34|   lasacli wumje jak mężczezna robjic vjosłem i bjic z rącznjice.
24 36|     drugjigo, cobe vstidu nje robjic. Le rzekę tobje, że volołbem
25 38|      woblekłi i rozmiszloł co robjic, zdrzącë, że Trąba ju beł
26 42|       vsach. Tero nje beło co robjic.~ Jedni njedzeli, kjej jem
27 42|      głovje wukłodoł, co tero robjic. Patrzeł chvjilę, tej rzekł:~—