Chapter

 1 3 |     mojigo zomku!~I wuzdrzoł jem kol sebje panją vesokji wurodë
 2 4 |           jak ludze, a stronkę v koł, jakbe czorné wokulorë na
 3 5 |   postavjiła dvojokji i połeżeła kol mje łëżkę. Ale jô przë jedzenju
 4 9 |    povozeł, a Marcijanna sedzała kol njego. Jakżesma zaszła przed
 5 10|          do jezora i przëstanęła kol mje. A jô nji mjoł wodvogji
 6 14|       pękło straszlivje v scanje kol mojigo łożka, v ti sami
 7 15|     Marta!~Stojała cecho jak kam kol brodu i żdała na mje. A
 8 18|          Bo tam stoji tile rur i koł zębovatich, a do tego je
 9 19|         chvjilë jô wuczuł krokji kol sebje. Beł to Trąba. Całi
10 20|          rzekł Trąba. — Cepło tu kol wognja, ale na koszulë sedzec
11 27|      dnje, kożdi sobje rovni jak koł v długjim płoce, chternigo
12 29|         mje puscilë. A beło jich kol tuzena.~Ale moje dzevczątko
13 31|         wucekoł, kjej jô v rovje kol lasu sodł, be so przëszekovac
14 33|          łunë, a cepło sę stanje kol wognjiska, jak v pjekarnjiku.
15 34|      zbjegło, kjej trzecigo dnja kol podvjeczorka z vjelgjim
16 34|   tidzenji tacilë po pustkovjach kol jezora.~— Nji mom prziczinë
17 35|      lądu. Zrobjiło mje sę cepło kol serca wod redoscë, że v
18 36|        pokozoł mjescé v landarze kol sebje i rzekł:~— Tero sadnjijta,
19 37| słovjińskji koscoł v Smołdzinje, kol stopë gorë Revekoła.~Va
20 37|          A kjej ten njibe malorz kol wokna v pałacu! Mjoł pęzle
21 38|   przërodzonim cnjikjem, sedzącą kol levigo wucha! Cuż të mesloł,
22 38|        Stari pon Sorbskji sedzoł kol vjelgjigo komina, na chterniin
23 38|      woknem. Mje kozoł ponsadnąc kol sebje. Ztąd jô vjidzoł i
24 39|       moji wudbë to ju muszi bëc kol połnjé nocë.~Strząsł sę
25 42|       coc rzekę!—wodezvało znovu kol mojigo wucha glosem Trąbë:~—
26 44|       noprzod v dol, co sę dzeje kol stóp gorë.~Vjidzoł jô wode
27 44|        be sę wustavjic v kręgu v koł cebje i znovu zkamjenjec