Chapter
1 1 | mje za remję i jął chiże gadac. Ale jô njevjele rozumjoł
2 2 | ju vjęcij mje nje kozelë gadac: — Kukla pod potklepjem! —
3 2 | zavrzeszczoł:~— Jakuż wona mô gadac do ludzi, kjei mô movę zaklętą?
4 2 | wuvożoł:~— Kjejbe won tak mogł gadac movą ludzką. Cuż be won
5 2 | przëszłë do woczu i jęła do mje gadac, jakbem bet dorosłi człovjek,
6 4 | przëtrzimała mje za vamps i zaczęła gadac:~— Nje ponekosz tam, ale
7 11| pjerzenę i zaczęło mje do wucha gadac:~—Remus, czuł të! Jô cë
8 11| i zaczęło mje do wucha gadac:~— Vez ten pas i zrobji
9 13| nji Mjichoł, Woprzestelë gadac, kjej jem veszedł. A jô
10 14| kozoł deptac po cechu a gadac na poł głosu. Ale jô tede
11 14| Marcijanna rzekła, że chce ze mną gadac?~Z takjimi meslami v głovje
12 14| wodrzekł:~— Jakuż jô mom z vami gadac, panje, kjej jô wod kolebkji
13 14| Nji mom selë, żebe z tobą gadac vjęcij, ale kożę cę zavołac,
14 14| milczoł, tej zaczął z nova gadac.~— Komu namjenjoné, tego
15 14| Zamknji wuszë na to, co won gadac będze i przëmknji woko na
16 15| nje rzekł, bo to njedobrze gadac wo takjich spravach.~— Bo
17 15| chce uwo jakji nogłi roboce gadac, ale won mjoł co jinszigo
18 17| Njedalekô droga! — zaczął gadac stari chłop. — Jô stari
19 18| skuńczeł i legł, zaczął mje gadac do wucha:~— Remus! A może
20 19| glupstvo mje vëszło z gębë! Gadac wo smjercë v taką noc! Przëprovadzeł
21 21| wudovô, że wumje po łacenje gadac.~— Żebe tu beł nasz worganjista,
22 21| mol, wo chternim njebelno gadac — rzekł Stach. — Ale wuvożej
23 25| szkodzi, bo jô jem przëvekłi gadac som ze sobą... Mogłbem cebje
24 30| tej Traba jął po svojimu gadac:~— Njc bój sę Remus! Długo
25 31| naszą bjedną stravę, jął gadac, jakbe zgodł moje mesle:~—
26 36| konje. Wob drogę won zaczął gadac:~— Dovnom ju tak pesznich
27 38| nigo malarza. Zimko mu beło gadac ze mną, ale pomału przëvekł.
|